Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with statutory requirements for proving damage and exhaustion of remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for violation of law regarding a final judgment, citing fatal procedural defects. The appellant failed to substantiate the damage caused by the contested judgment and inadequately explained why other legal remedies were unavailable. Consequently, the court ruled that the complaint lacked essential elements required by the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4, 5 k.p.c.; The complaint for violation of law requires the appellant to substantiate the damage caused by the contested judgment and exhaust all available legal remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 15/16 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka w sprawie ze skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt XVI Ca (…), w sprawie z powództwa D. Z.przeciwko Z. S.o zapłatę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 października 2016 r., odrzuca skargę
UZASADNIENIE
Pozwana Z.S. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 10 grudnia 2014 r., w zakresie obowiązku uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej tym orzeczeniem ograniczyła się do twierdzenia, „że generuje on po stronie pozwanej obowiązek zapłaty powodowi 44626,00 zł wraz z odsadkami, kosztami”. W ramach wykonania obowiązku wynikającego z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarżąca podniosła jedynie, że „wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Brak jest również ustawowej podstawy do skargi o wznowienie nadto brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga pozwanej jest dotknięta nieusuwalnymi brakami w zakresie istotnych elementów konstrukcyjnych określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Każdy brak tego rodzaju stanowi samodzielną i wystarczającą podstawę odrzucenia skargi (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 lutego 2007 r., V CNP 8/07, niepubl.). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jako środek procesowy o szczególnym charakterze musi spełniać wszystkie konstrukcyjne wymagania, a uchybienia w zakresie koniecznych jej elementów nie podlegają usunięciu na zasadach przewidzianych dla wymagań formalnych skargi jako pisma procesowego, przewidzianych w art. 4245 § 2 k.p.c.W skardze brak uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego nią orzeczenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie Sądu Najwyższego stanowiskiem, na stronie wnoszącej skargę spoczywa obowiązek wskazania wysokości poniesionej szkody, związku przyczynowego pomiędzy wydaniem zaskarżonego orzeczenia a jej wystąpieniem, zaprezentowania przekonującej jurydycznej argumentacji wskazującej, że szkoda ta rzeczywiście już w majątku strony wystąpiła, a ponadto przedstawienia odpowiednich środków uwiarygodniających jej twierdzenia (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140 i z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141).
Lakoniczne sformułowanie skarżącej, że zaskarżony wyrok „generuje” obowiązek zapłaty powodowi określonej kwoty nie stanowi uprawdopodobnienia, że szkoda rzeczywiście w jej majątku powstała. Skarżąca błędnie utożsamia szkodę, o której mowa w art. 4241 § 1 k.p.c., z powstaniem zobowiązania do uiszczenia zasądzonej od niej kwoty. Skarga nie spełnia także wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nadal nie jest możliwe stanowi jeden z nieodzownych elementów szczególnego środka procesowego, jakim jest skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Pozwana ograniczyła się do ogólnego twierdzenia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, zadośćuczynienie obowiązkowi wynikającemu z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. wymaga przeanalizowania wszystkich przewidzianych prawem środków procesowych, które mogłyby ewentualnie wchodzić w rachubę dla wzruszenia zaskarżonego orzeczenia i przedstawienia w tym zakresie stosownych wniosków. Poza odniesieniem się do konkretnych środków procesowych konieczne jest wyczerpujące wyjaśnienie, dlaczego skarżący nie mógł i nadal nie może ze środków tych skutecznie skorzystać (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 7 i z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140).
Skarga tych wymaganych elementów nie zawiera. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, na podstawie z art. 4248 § 1 k.p.c. db