Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to new Civil Procedure Code restricting standing for non-final judgments.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal to declare a final court order unlawful, ruling the proceeding must be terminated. The plaintiffs challenged a second-instance decision denying a partial exemption from court costs, arguing it violated legal rights. The court held that a new Civil Procedure Code provision strictly limited standing for such appeals to specific final judgments, rendering the current challenge procedurally inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 424 § 1 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.: A claim to declare a judgment unlawful is inadmissible if the judgment is not a final ruling concluding the proceedings, as the new statutory framework excludes such standing for intermediate decisions.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 125/10
POSTANOWIENIE
Dnia 29 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie ze skargi powodów
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 października 2008 r.,
w sprawie z powództwa M. G. i R. G.
przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w O.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 29 marca 2011 r.,
umarza postępowanie oraz nie obciąża powodów kosztami
postępowania skargowego.
Uzasadnienie
Skarżący wnosili o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu
Apelacyjnego z dnia 10 października 2008 r., którym odrzucono zażalenie
powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 27 sierpnia 2008 r.,
oddalające zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w O. w przedmiocie
częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks
cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo
upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu
25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie
niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków
sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co
do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji
w
postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie
wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie
i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub
ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 1, art. 5192, art.
11481 § 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których
skarga nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie
prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez
uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi,
chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 424 1b k.p.c.).
W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co
oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego
(por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady
prawnej, z 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od
chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń
innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także
skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.
Skoro
skarga
stała
się
niedopuszczalna,
wydanie
orzeczenia
jest
niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355
§ 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu
Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia
24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10,
nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia
2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ.,
z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98
§ 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. mając na względzie, że, skoro można
żądać odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego
orzeczenia w odrębnym postępowaniu, to w tym postępowaniu może też zostać
wykorzystana i wynagrodzona opinia prawna wyrażona w odpowiedzi na skargę.