Supreme Court dismisses appeal for lack of legal basis, damage proof, and exhaustion of remedies.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal to annul a final judgment dismissing his claim to terminate child support obligations. The court found the appeal inadmissible because the plaintiff failed to cite a specific legal provision, prove resulting damages, and demonstrate that no other legal remedies were available. Consequently, the appeal was dismissed under Article 4248 of the Civil Procedure Code due to these procedural deficiencies.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3, 4, 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to cite a specific legal provision, prove resulting damages, or demonstrate the exhaustion of other legal remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 125/06
POSTANOWIENIE
Dnia 16 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 4 maja 2005 r.,
w sprawie z powództwa A. K.
przeciwko K. K.
o uchylenie obowiązku alimentacyjnego,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 stycznia 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Powód A. K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia maja 2006 r. oddalającego
jego apelację wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego B. z dnia 18 stycznia 2005 r.,
którym zostało oddalone jego powództwo o uchylenie obowiązku alimentacyjnego
spoczywającego na względem K. K.
Skarga powoda jest niedopuszczalna ze względu na występujące w niej
istotne braki konstrukcyjne.
Po pierwsze, skarżący nie wskazał przepisu, z którym zaskarżone
orzeczenie jest, jego zdaniem, niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przytoczenie
podstaw skargi nie jest bowiem równoznaczne ze spełnieniem tego nie może
go zastąpić (por. postanowienie SN z dnia 20 lipca 2006 r., IV CNP 1/05,
niepubl.).
Po drugie, powód nie uprawdopodobnił, że na skutek wydania zaskarżonego
wyroku została mu wyrządzona szkoda (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Spełnienia tego
wymagania polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenie, że szkoda taka
nastąpiła, wskazaniu jej rodzaju i rozmiaru, a także związku przyczynowego, jaki
zachodzi między wydaniem zaskarżonego orzeczenia a szkodą. Skarżący
obowiązany jest ponadto powołać bądź przedstawić dowody lub inne środki, które
uwiarygodniałyby jego twierdzenia w tym zakresie (por. postanowienie SN z dnia
23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, Biul.SN 2006, nr 6, poz. 8 oraz postanowienie SN
z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, 7-8, poz. 141). Skarga
powoda tak określonego wymagania nie spełnia. Powód nie wskazał bowiem
żadnych wiarygodnych źródeł, które mogłyby świadczyć o tym, że poniósł
wskazane przez siebie wydatki i na
skutek
wydania
zaskarżonego
wyroku
doznał szkody.
Po trzecie wreszcie, powód w skardze nie wykazał, że zmiana lub uchylenie
wyroku Sądu Okręgowego w B. z dnia 4 maja 2006 r. w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Ograniczenie się w
tym względzie do stwierdzenia, że upływ czasu od wydania zaskarżonego
orzeczenia spowodował, że nie jest już możliwe jego wzruszenie w drodze
środków prawnych przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego nie może
być uznane za zadośćuczynienie temu obowiązkowi. Dla spełnienia wymagania
określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący powinien dokładnie i w sposób
szczegółowy wyjaśnić nie tylko dlaczego wzruszenie zaskarżonego przez niego
wyroku nie jest, ale i nie było możliwe, odnosząc się w tym zakresie do
poszczególnych środków prawnych, które według kodeksu postępowania cywilnego
mogą służyć stronom w tym celu (por. postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r.,
III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140 oraz postanowienie SN z dnia
17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17).
Mając powyższe na względzie, należało orzec, jak w sentencji, na podstawie
4248 § 1 k.p.c.
db