Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 12/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review due to failure to prove impossibility of other remedies.

Numero d'incarto IV CNP 12/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal challenging the lower court's refusal to revoke the enforceability of a payment order. The plaintiffs argued the lower court violated specific civil procedure articles but failed to meet statutory requirements. The court ruled that the appeal was rejected because the plaintiffs merely stated rather than proved the impossibility of using other legal remedies.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.: An appeal for review of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to conclusively demonstrate that other legal remedies are impossible to use.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for review impossibility of remedies civil procedure code constructive requirements final judgment review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 552 k.s.h.
podnieśli niezgodność wyroku z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 552 k.s.h.
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
Art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c.
Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga powinna zawierać uprawdopodobnienie
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Stosownie zaś do treści art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c
podnieśli niezgodność wyroku z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 552 k.s.h
podnieśli niezgodność wyroku z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 552 k.s.h.
art. 4245 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 12/12

POSTANOWIENIE

Dnia 23 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 29 grudnia 2010 r.,

w sprawie z powództwa J. K. – S. i J.

K.- S.

przeciwko Produkcja i Handel Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością

w S.

o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 23 maja 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2010 r., Sąd Okręgowy oddalił apelację

powodów J. K.-S. i J. K.-S. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 2 lipca 2010 r.,

oddalającego powództwo skierowane przeciwko pozwanej „Produkcja i Handel”

Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. o pozbawienie wykonalności tytułu

wykonawczego w postaci bliżej określonego nakazu zapłaty.

Powyższy

wyrok

Sądu

Okręgowego

powodowie

zaskarżyli

skargą

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W skardze

podnieśli niezgodność wyroku z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 552 k.s.h.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,

ustanowiona ustawą z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks

postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych

(Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) jest – podobnie jak skarga kasacyjna – środkiem

prawnym sformalizowanym. Wysokie wymagania formalne stawiane skardze są

związane nie tylko z jej specjalną, nadzwyczajną funkcją w systemie prawa, ale

wynikają także z potrzeby spełnienia wysokich oczekiwań profesjonalnych.

Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia powinna zawierać oznaczenie orzeczenia, od którego

została wniesiona, przytoczenie jej podstaw i ich uzasadnienia, wskazanie

przepisów

prawa,

uprawdopodobnienie

z

którym

zaskarżone

orzeczenie

wyrządzenia

szkody,

spowodowanej

jest

niezgodne,

przez

wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe oraz

wniosek o stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem.

Wymienione wymagania skargi mają charakter konstrukcyjny i powinny być

spełnione kumulatywnie. To oznacza, że skarga niespełniająca któregokolwiek

z nich jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym

dla usuwania braków i podlega odrzucenie bez wzywania do ich usunięcia. Każde

z tych wymagań przewidzianych w art. 4245 § 1 k.p.c. – na co Sąd Najwyższy

wielokrotnie zwracał uwagę – ma charakter samoistny, powinno być, zatem

spełnione niezależnie od innych wymagań (por. postanowienia Sąd Najwyższego:

z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05 i z dnia 18 stycznia 2005 r., III CNP 21/05,

nie publ.).

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać przytoczenie jej podstaw

oraz ich uzasadnienie a nadto wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne. Stosownie zaś do treści art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.

skarżący musi „wykazać”, a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”, że

wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie

jest możliwe. Polega to na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób

wyczerpujący i nie budzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia

i przekonującym uzasadnienia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

28 czerwca 2011 r. I CNP 16/11, nie publ.; z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt

III CNP 23/05, OSNC z 2006 r., nr 7 - 8, poz. 140.). Skarżącego obciąża

obowiązek przedstawienia analizy prawnej wszystkich przepisów dotyczących

środków prawnych, które mogłyby prowadzić do wzruszenia wyroku, których

zastosowanie jest jednak niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie

mogłoby odnieść skutku (zob. też postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r.,

sygn. akt I CNP 108/08, nie publ.). W konsekwencji wymaganie przewidziane w art.

4245 § 1 pkt 5 k.p.c. nie jest spełnione, jeżeli jak to jest w niniejszej skardze,

powodowie ograniczyli się do stwierdzenia, że nie jest możliwe wzruszenie wyroku

z użyciem innych środków prawnych (w tym przypadku skargi kasacyjnej) z uwagi

na wartość przedmiotu zaskarżenia (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

12 sierpnia 2009 r. II CNP 50/09, nie publ.). Trzeba też podkreślić, ze zgodnie

z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga powinna zawierać uprawdopodobnienie

wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie zaskarżonego orzeczenia.

W judykaturze Sądu Najwyższego przyjmuje się, że ten element konstrukcyjny

skargi powinien obejmować nie tylko wskazanie na istnienie szkody i określenie

zdarzenia,

które

ją

spowodowało,

ale

także

uprawdopodobnienie

jej

dotychczasowego rozmiaru (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2010 r.,

I CNP 35/10, nie publ.; postanowienie SN z dnia 28 kwietnia 2009 r., I CNP 11/09,

niepubl.; postanowienie SN z dnia 30 września 2008 r., I CNP 63/08, nie publ.;

postanowienie SN z dnia 21 lipca 2008 r., I CNP 44/08, niepubl.; postanowienie SN

z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141; postanowienie SN

z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16). Również ten element

skargi nie został skonstruowany zgodnie ze wskazanymi wymaganiami.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak

w sentencji.