Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 119/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal inconsistency due to failure to use ordinary appeal remedies.

Numero d'incarto IV CNP 119/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint for establishing the unconstitutionality of a final judgment. The appellant failed to file an ordinary appeal against the first-instance court's decision before the second-instance court upheld it. Consequently, the court ruled that the specific remedy for legal inconsistency is only available when ordinary appeal means have been exhausted.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for establishing the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if the applicant failed to utilize ordinary means of appeal available to them.

Parole chiave

Generato dall'IA
complaint for unconstitutionality exhaustion of remedies ordinary appeal final judgment second instance court civil procedure code legal inconsistency

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1 k.p.c.
od prawomocnego orzeczenia sądu II instancji (art. 4241 § 1 k.p.c.).
Art. 4241 § 2 k.p.c.
wyjątkowym przypadkiem przewidzianym w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1
art. 4241 § 2 k.p.c
wyjątkowym przypadkiem przewidzianym w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje
art. 4241 § 1 k.p.c
od prawomocnego orzeczenia sądu II instancji (art. 4241 § 1 k.p.c.).
art. 4248 § 1 k.p.c
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 119/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi strony pozwanej

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 9 września 2009 r.,

w sprawie z powództwa E. N., B. N.,

przeciwko Gminie N.

o wydanie i zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 marca 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

A. B. i M. M.

Niniejsza skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia podlega odrzuceniu. W doktrynie nie budzi wątpliwości, że poza

wyjątkowym przypadkiem przewidzianym w art. 4241 § 2 k.p.c., skarga przysługuje

od prawomocnego orzeczenia sądu II instancji (art. 4241 § 1 k.p.c.). Chodzi przy

tym o to, aby skarżący wykorzystał zwykłe środki zaskarżenia, ponieważ

instancyjna kontrola orzeczenia ma służyć wyeliminowaniu wadliwych orzeczeń,

zanim wyrządzą one szkodę. Skarżący musi przy tym w skardze wykazać,

że składa skargę, ponieważ orzeczenie nie mogło i nie może być zaskarżone

w innym trybie. Ma przy tym znaczenie to, która strona wykorzystała zwykłe środki

zaskarżenia. W tej sprawie zaskarżono wprawdzie wyrok sądu II instancji, który

rzeczywiście jest prawomocny, to nie jest bez znaczenia, że skarżący

w rzeczywistości

nie

wykorzystał

przysługujących

mu

środków

prawnych,

choć bowiem mógł, to nie złożył apelacji od wyroku sądu I instancji. Tymczasem

sąd II instancji nie uchylił wyroku sądu I instancji, ale oddalił apelację powodów.

Należy zatem stwierdzić, że skarżącemu nie przysługuje skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, ponieważ nie wykorzystał

on przysługujących mu zwykłych środków zaskarżenia, mianowicie nie wniósł

apelacji od wyroku sądu I instancji. Ponadto trudno uznać, że w treści złożonej

skargi podano przepisy, z którymi zaskarżone orzeczenie pozostaje niezgodne.

Wskazano bowiem jedynie szereg przepisów, które, jak to ujął skarżący, naruszono

przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Są to więc wyłącznie podstawy skargi, lecz

już nie przepisy, z którymi zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1

k.p.c. orzekł, jak w sentencji.