Supreme Court dismisses appeal for invalidity due to failure to prove specific damage and exceptional circumstances under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal challenging a final ruling on property usage rights. The applicant argued the lower court violated civil procedure and property rights, claiming a threat of future damage. The court rejected this because the applicant failed to prove concrete current financial loss and did not demonstrate an exceptional circumstance preventing other legal remedies.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.: An appeal for invalidity is inadmissible if the appellant fails to substantiate concrete current damage or prove that no other legal remedy is available to challenge the contested decision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 118/11
POSTANOWIENIE
Dnia 8 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka
w sprawie ze skargi wnioskodawcy
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego
z dnia 2 lutego 2010 r.,
w sprawie z wniosku J. C.
przy uczestnictwie M. S. i K. S.
o ustalenie sposobu korzystania,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 lutego 2012 r.,
I. odrzuca skargę;
II. oddala wniosek uczestników o zasądzenie kosztów
postępowania ze skargi.
Uzasadnienie
Wnioskodawca J. C. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 2 lutego 2010 r. oraz
poprzedzającego go postanowienia Sądu pierwszej instancji, wydanych w sprawie
o ustalenie sposobu korzystania z budynku mieszkalnego. Według skarżącego,
orzeczenia te zapadły „z naruszeniem podstawowych zasad postępowania
cywilnego, jak również prawa do własności (art. 4241 § 2 k.p.c.)”.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Artykuł
4245
§
k.p.c.
określa
wymagania
konstrukcyjne
skargi
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia; brak każdego
z elementów konstrukcyjnych skargi stanowi samodzielną i wystarczającą
podstawę odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
Przy najbardziej korzystnym dla skarżącego odczytywaniu skargi można
dopatrzyć się w niej przytoczenia podstaw skargi i wskazania przepisu, z którym
orzeczenie jest niezgodne, czyli spełnienia wymagań określonych w art. 424 5 § 1
pkt 2 i 3 k.p.c.
Skarga nie czyni natomiast zadość wymaganiom przewidzianym w art. 4245
§ 1 pkt 4 i 5 k.p.c.
Stwierdzenie przez skarżącego, że niemożność ustalenia proponowanego
zakresu korzystania z nieruchomości „powoduje stan zagrażający wystąpieniu
szkody w każdym czasie w następstwie ograniczonej możliwości korzystania ze
swojej
nieruchomości
w
tym
budynku”
nie
stanowi
uprawdopodobnienia
wyrządzenia szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. już choćby z tej
przyczyny, że na skarżącym ciąży obowiązek uprawdopodobnienia, że poniósł
konkretny uszczerbek majątkowy, a nie przewidywania, że uszczerbek może
wystąpić w przyszłości, i to w nieokreślonej wysokości (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).
Odnośnie do przesłanki określonej w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., to skarżący
odniósł się jednocześnie, a więc wewnętrznie sprzecznie, do dwóch alternatywnych
okoliczności, a zarazem – żadnej z nich nie wykazał. W skardze nie przedstawiono
żadnych prawnych argumentów mogących uzasadnić wystąpienie „wyjątkowego
wypadku”, o którym mowa w art. 4241 § 2 k.p.c. Ograniczenie się do stwierdzenie,
że wnioskodawca „nie ma możliwości wzruszenia w/w orzeczeń w drodze
wykorzystania innych środków prawnych” nie spełnia wymagania wykazania, że
wzruszenie orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP
5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17).
Z omówionych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie
art. 4248 § 1 k.p.c.
Wniosek uczestników o zasądzenie kosztów postępowania ze skargi nie
został uwzględniony, jako złożony wraz z wnioskiem o jej oddalenie.
md