Supreme Court dismisses appeal for invalidating final ruling due to missing statutory elements in the complaint.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the participant's appeal challenging a final property division order. The appellant alleged procedural violations and damages but failed to specify the exact legal provisions violated or provide evidence of the claimed loss. The court ruled that the complaint lacked mandatory structural elements required by law, including a precise citation of the violated statute and a substantiated claim of damage.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for invalidating a final ruling must contain specific structural elements including the citation of the violated legal provision and a substantiated claim of damage; absence of these elements renders the complaint inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 115/08
POSTANOWIENIE
Dnia 6 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie ze skargi uczestnika postępowania
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego w W.
z dnia 6 lutego 2007 r., sygn. akt [...],
w sprawie z wniosku C.P.
przy uczestnictwie J.P.
o podział majątku,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 6 lutego 2009 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Uczestnik postępowania J.P. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 6 lutego
2007 r. Postanowieniem tym Sąd Rejonowy dokonał podziału majątku wspólnego
uczestnika i wnioskodawczyni C.P. poprzez przyznanie wnioskodawczyni własności
nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym,
położonej w M.,
z
obowiązkiem uregulowania w terminie jednego roku spłaty w wysokości 209.850 zł
na rzecz uczestnika. Postanowienie Sądu I instancji nie zostało zaskarżone i
uprawomocniło się.
W
skardze uczestnik zarzucił, że wydanie zaskarżonego orzeczenia
nastąpiło z w wyniku naruszenia przez Sąd Rejonowy art. 113 § 1 k.p.c., art. 286
k.p.c. i art. 379 pkt 5 k.p.c. i wyrządziło mu szkodę w wysokości co najmniej
200.000 zł, polegającą na zaniżeniu o ok. 400.000 zł wartości majątku wspólnego
małżonków poprzez nierozpatrzenie zastrzeżeń uczestnika w stosunku do opinii
biegłego.
Uczestnik wskazał, że wniesienie apelacji uniemożliwił mu Sąd Rejonowy,
który,
naruszając
podstawowe
wolności
obywatelskie,
odmówił
zwolnienia
uczestnika od kosztów sądowych i ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu,
mimo że uczestnik w tym czasie był pozbawiony wolności.
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać szereg elementów konstrukcyjnych.
Należą do nich:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest
ono zaskarżone w całości lub w części,
2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie,
3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne,
4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy,
5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono
stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie
skargi,
6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Skarga złożona przez uczestnika nie ma wszystkich koniecznych składników.
Nie zawiera wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone postanowienie
jest niezgodne. Przedstawione w jej treści zarzuty stanowią bowiem przytoczenie
podstaw skargi, tymczasem sprecyzowanie, z którym przepisem prawa orzeczenie
jest
niezgodne
jest
odrębnym
obowiązkiem
sformułowanym
w
ustawie,
wymagającym osobnego ujęcia w skardze (por postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16).
Nie zawiera także uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody spowodowanej
przez wydanie zaskarżonego orzeczenia. Warunek ten jest spełniony jedynie
wówczas, gdy strona skarżąca złoży oświadczenie, że szkoda w jej majątku
nastąpiła i wskaże rodzaj i rozmiar tej szkody, a ponadto powoła lub przedstawi
dowody lub inne środki uwiarygodniające jej twierdzenie (por. np. postanowienie
Sądu Najwyższego z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.,
postanowienia tego Sądu z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ.; z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16, z 15 lutego
2006 r., IV CNP 7/05, nie publ.). Skarżący tymczasem poprzestał na gołosłownym
twierdzeniu, że wartość nieruchomości uległa zaniżeniu, nie przedstawiając
żadnych środków dowodowych wspierających jego stanowisko.
W skardze nie znalazł się także wywód wyjaśniający dlaczego wzruszenie
zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest
możliwe. Uczestnik ograniczył się do stwierdzenia, że odmowa zwolnienia od
kosztów procesu i ustanowienia pełnomocnika z urzędu uniemożliwiła mu złożenie
apelacji, co jednak nie wyjaśnia, dlaczego uczestnik sam nie napisał apelacji, skoro
podnoszone przez niego obecnie argumenty nie odbiegają od formułowanych
w toku postępowania. Apelacja nie wyczerpuje jednak katalogu środków, z których
ewentualnie mógłby skorzystać uczestnik – zwłaszcza, gdy podnosi zarzut
nieważności postępowania z uwagi na pozbawienie go możności obrony praw
z powodu niewłaściwych - według niego - działań Sądu. W skardze nie ma jednak
rozważań
na
temat
przyczyn
niedopuszczalności
wniesienia
np.
skargi
o wznowienie postępowania.
Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.
4248 § 1 k.p.c.