Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 111/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to new procedural law restricting admissibility.

Numero d'incarto IV CNP 111/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal challenging a lower court's decision on court costs. The plaintiffs argued the lower ruling was unlawful, but the Court found the appeal inadmissible under a new Civil Procedure Code provision effective September 2010. Consequently, the proceedings were terminated without costs being assigned to the appellants.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 424 k.p.c.; Art. 519 k.p.c.; Art. 11481 § 3 k.p.c.; Art. 11511 § 3 k.p.c.; Art. 1215 § 3 k.p.c.: Appeals for non-compliance with law are only admissible against specific final judgments or orders; appeals against other final rulings are inadmissible, though separate damages may be claimed.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal admissibility civil procedure code non-compliance with law final judgment procedural law change

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 424 k.p.c.
ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 -, art.
Art. 519 k.p.c.
ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 -, art. 5192, art. 11481
Art. 11481 § 3 k.p.c.
ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 -, art. 5192, art. 11481
Art. 11511 § 3 k.p.c.
§ 3, art. 11511 § 3 i art.
Art. 1215 § 3 k.p.c.
11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).
Art. 355 § 1 k.p.c.
niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355
Art. 391 § 1 k.p.c.
§ 1 w związku z art. 391 § 1, art.
Art. 398 k.p.c.
391 § 1, art. 39821 i art.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CZP 49/00
prawnej, z 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz.
II CNP 59/10
Supreme Court dismisses appeal against enforcement seizure as civil procedure code amendments now bar such claims.
II CNP 67/10
Supreme Court dismisses appeal against enforcement clause order due to new procedural law excluding such claims.
III CNP 49/10
Supreme Court dismisses appeal on enforcement proceedings due to new procedural law making the claim inadmissible.
II CNP 73/10
Supreme Court dismisses claim for invalidity of final ruling due to new procedural law making it inadmissible.
II CNP 76/10
Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law regarding enforceability clause due to new procedural law. The court ruled the appeal was inadmissible under the new Civil Procedure Code. The court held that the new law applies retroactively to the appeal, making it inadmissible. The court decided based on the new Civil Procedure Code provisions. The court dismissed the appeal as inadmissible under the new law. The court applied the new Civil Procedure Code provisions. The court dismissed the appeal as inadmissible under the new law.
IV CNP 85/10
Supreme Court dismisses appeal due to new law prohibiting appeals against non-final procedural rulings.
III CNP 5/10
Supreme Court dismisses appeal against costs ruling as Constitutional Court invalidation made such complaints inadmissible.
III CZP 49/00
Supreme Court allows denial of cassation review for judgments issued before the new Civil Procedure Code took effect.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 111/10

POSTANOWIENIE

Dnia 29 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński

w sprawie ze skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Apelacyjnego

z dnia 27 sierpnia 2008 r.,

w sprawie z powództwa M. G. i R. G.

przeciwko Skarbowi Państwa – Sądowi Okręgowemu w O.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 29 marca 2011 r.,

umarza postępowanie oraz nie obciąża powodów kosztami

postępowania skargowego.

Uzasadnienie

Skarżący wnosili o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu

Apelacyjnego z dnia 27 sierpnia 2008 r., którym oddalono zażalenie powodów na

postanowienie Sądu Okręgowego w O. w przedmiocie częściowego zwolnienia od

kosztów sądowych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dniu 22 lica 2010 r. uchwalono ustawę o zmianie ustawy – Kodeks

cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz.U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie w dniu

25 września 2010 r. Zgodnie z przepisami tej ustawy, skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje tylko od prawomocnych wyroków

sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień co

do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji

w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie

wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie

i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub

ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (art. 424 -, art. 5192, art. 11481

§ 3, art. 11511 § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.). W wypadku orzeczeń od których skarga

nie przysługuje, odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie

prawomocnego orzeczenia niezgodnego z prawem można domagać się bez

uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia w postępowaniu ze skargi,

chyba że strona nie skorzystała z przysługujących jej środków (art. 4241b k.p.c.).

W wymienionej ustawie nie przewidziano przepisów międzyczasowych, co

oznacza – zgodnie z zasadą bezzwłocznego stosowania przepisu procesowego

(por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego, zasady

prawnej, z 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53) – iż od

chwili jej wejścia w życie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczeń

innych niż wymienionych w art. 4241 k.p.c. jest niedopuszczalna. Dotyczy to także

skarg wniesionych przed dniem wejścia w życie wymienionej ustawy.

Skoro

skarga

stała

się

niedopuszczalna,

wydanie

orzeczenia

jest

niedopuszczalne, a postępowanie wywołane tą skargą należało umorzyć (art. 355

§ 1 w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 42412 k.p.c.; por. postanowienia Sądu

Najwyższego z dnia 24 listopada 2010 r., II CNP 59/10, nie publ., z dnia

24 listopada 2010 r., II CNP 67/10, nie publ., 26 listopada 2010 r., III CNP 49/10,

nie publ., z dnia 10 grudnia 2010 r., II CNP 73/10, nie publ., z dnia 10 grudnia

2010 r., II CNP 76/10, nie publ., z dnia 17 grudnia 2010 r., IV CNP 85/10, nie publ.,

z dnia 17 grudnia 2010 r., III CNP 5/10, nie publ.).

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 102 w zw. z art. 98

§ 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 42412 k.p.c. mając na względzie, że, skoro można

żądać odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie prawomocnego

orzeczenia w odrębnym postępowaniu, to w tym postępowaniu może też zostać

wykorzystana i wynagrodzona opinia prawna wyrażona w odpowiedzi na skargę.