Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with Civil Procedure Code requirements for legal challenge. The appeal was rejected because it failed to cite the specific legal provision violated and did not substantiate the alleged damage. The court ruled that each requirement of a legal challenge must be clearly and separately met. The plaintiff's arguments were insufficient as they lacked a specific legal citation and failed to prove the causal link between the judgment and the claimed financial loss. Consequently, the appeal was dismissed with costs awarded to the respondent. The decision reinforces the strict procedural standards for filing appeals against final judgments in civil proceedings. This case clarifies the necessity of precise legal argumentation and evidence in judicial reviews.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against a final judgment rendered by the District Court in a customs dispute. The plaintiff argued the lower court's decision was unlawful but failed to cite the specific legal provision violated and did not substantiate the claimed financial loss. The court held that each requirement of a legal challenge, including citing the violated law and proving damage, must be clearly and separately met. Since the appeal omitted these essential elements, it was rejected under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A legal challenge against a final judgment must separately and clearly cite the specific legal provision violated and substantiate the alleged damage with convincing reasoning and evidence; failure to meet any individual requirement results in dismissal of the appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 11/13
POSTANOWIENIE
Dnia 13 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 17 czerwca 2011 r., w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko S. Agencji Celnej Spółce z o.o. w G.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 czerwca 2013 r.,
odrzuca skargę oraz zasądza od powoda na rzecz strony
pozwanej kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł z tytułu kosztów
postępowania skargowego
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2011 r. Sąd Okręgowy w G. zmienił wyrok
Sądu Rejonowego z dnia 25 listopada 2010 r.
Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
wniósł powód.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W art. 4245 k.p.c. określone zostały wymagania, którym powinna
odpowiadać skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
orzeczenia. Każde z wymagań określonych w art. 424 5 § 1 k.p.c. jest indywidualne
i niezależne, a zatem każde powinno być wyraźnie wyodrębnione i spełnione.
Do omawianych wymagań skargi zaliczają się, między innymi, przytoczenie
podstaw skargi oraz ich uzasadnienie (art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c.) i wskazanie
przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3
k.p.c.). Przepis wyraźnie odróżnia podstawy skargi (sprecyzowane w art. 424 4
k.p.c.) od wskazania przepisu prawa, z którym orzeczenie jest niezgodne. Nie może
więc budzić wątpliwości, że skarga musi zawierać każdy z tych elementów,
odrębnie przedstawiony.
Skarga
strony powodowej
nie
czyni
zadość
istotnemu
wymaganiu
przewidzianemu w art. 4245 § 1 pkt 2 k.p.c., nie wskazano w niej przepisu, z którym
zaskarżony wyrok jest niezgodny.
Skarga powinna również zawierać wniosek o stwierdzenie niezgodności
wyroku z prawem (art. 4245 § 1 pkt 6 k.p.c.), skarżący takiego wniosku nie zawarł,
wnosił natomiast o uchylenie wyroku w całości.
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
powinna też zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej
przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu
wyodrębnionego wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz
określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem
orzeczenia niezgodnego z prawem; niezbędne jest również uwiarygodnienie tego
oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów lub co najmniej ich
surogatów
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r.,
IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP
4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia
22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ., z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP
55/06, nie publ. i z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06, nie publ.). Skarżący tego
obowiązku nie spełnił; wskazał jedynie, że szkodę poniósł w wyniku zaskarżonego
orzeczenia w postaci braku zapłaty kwoty wynikającej z faktury VAT, tj. kwoty 3600
zł za wykonaną usługę przewozową oraz konieczności poniesienia kosztów
postępowania sądowego, co nie jest uprawdopodobnieniem wyrządzonej szkody.
Dlatego też skarga została odrzucona (art. 4248 § 1 k.p.c.).
jw