Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 11/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove damage and exhaust legal remedies.

Numero d'incarto IV CNP 11/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiffs' appeal for retrial of a final judgment regarding property delivery. The plaintiffs failed to meet statutory requirements by failing to provide evidence or surrogates proving the damage claimed, which they incorrectly identified as expert fees. Furthermore, the court found the plaintiffs did not sufficiently demonstrate that no other legal remedies were available to challenge the original verdict.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 pkt 4, 5 k.p.c.; An appeal for retrial requires the appellant to convincingly prove the damage caused by the judgment and exhaustively demonstrate that no other legal remedies exist.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for retrial proof of damage exhaustion of remedies legal standing civil procedure code final judgment property dispute

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por.: postanowienie SN z dnia 26 czerwca
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżących obciąża obowiązek
art. 4248 § 1 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV CNP 38/05
postanowienie SN z dnia 22 listopada 2005 r., sygn. akt I CNP 19/05
postanowienie SN z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt III CNP 5/05
postanowienie SN z dnia 11 sierpnia 2005 r., sygn. akt III CNP 4/05
postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06
wiarygodnym (tak m.in.: postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06,
postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06
nie publ.; postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, teza
postanowienie SN z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt I CNP 47/08
postanowienie SN z dnia 23 sierpnia 2007 r., sygn. akt I BP 24/07
postanowienie SN z dnia 28 listopada 2006 r., III CNP 46/06
postanowienie SN z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt II BP 11/06
postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I CNP 108/08
postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CNP 23/05
postanowienie SN z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I CNP 50/08
postanowienie SN z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I CNP 50/08, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 11/11

POSTANOWIENIE

Dnia 27 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

w sprawie ze skargi powodów

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 17 grudnia 2008 r., z powództwa W. S. i W. S.

przeciwko Z. S. i R. S.

o wydanie nieruchomości,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 maja 2011 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

W związku ze skargą powodów W. S. i W. S. o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 17 grudnia 2008 r. Sąd

Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna zawierać: oznaczenie wyroku, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem,

czy jest on zaskarżony w całości lub w części, przytoczenie jej podstaw oraz ich

uzasadnienie, wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżony wyrok jest

niezgodny, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez

wydanie wyroku, którego skarga dotyczy, wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego

wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto –

gdy skargę wniesiono stosując art. 4241 § 2 k.p.c. – że występuje wyjątkowy

wypadek uzasadniający wniesienie skargi, wniosek o stwierdzenie niezgodności

wyroku z prawem.

Skarga nie spełnia wymagań określonych w art. 4245 § 1 pkt 4 i 5 k.p.c.

Uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie

wyroku, którego skarga dotyczy polega na przedstawieniu wyodrębnionego

wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas

jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem wyroku niezgodnego

z prawem (por.: postanowienie SN z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt IV CNP

38/05, OSNC z 2006 r., nr 7 – 8, poz. 141; postanowienie SN z dnia 22 listopada

2005 r., sygn. akt I CNP 19/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 23 września

2005 r., sygn. akt III CNP 5/05, nie publ.; postanowienie SN z dnia 11 sierpnia

2005 r., sygn. akt III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16). Zgodnie

z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego, ten kreatywny wymóg skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia obliguje

skarżących do złożenia oświadczenia, że szkoda wystąpiła, jak również do

wskazania jej rodzaju i rozmiaru, a ponadto do powołania lub przedstawienia

dowodów lub innych środków uwiarygodniających jej twierdzenie. Przesłanka

uprawdopodobnienia szkody, uregulowana w art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c., zostaje

spełniona, jeżeli skarżący powołają w skardze nie tylko wszystkie znane im fakty,

które wskazują na związek między zaskarżonym wyrokiem a doznanymi wskutek

jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale ponadto powołają dowody

lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie o wyrządzeniu szkody

wiarygodnym (tak m.in.: postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 40/06,

nie publ.; postanowienie SN z dnia 23 marca 2006 r., IV CNP 23/06, teza

opublikowana w Biuletynie SN z 2006 r., nr 6, s. 8). Tak rozumianego obowiązku

skarżący nie spełnili. Skarżący za szkodę uznają koszty opinii biegłego i oględzin

w wysokości 2.948,08 zł, które ich zdaniem mieli ponieść. Niemniej jednak nie

przedstawili jakiekolwiek dowodu lub jego surogatu w tym zakresie. Wątpliwości

budzi również powyższa kwota, podczas gdy wartość przedmiotu zaskarżenia

(błędnie określoną jako wartość przedmiotu sporu) oznaczyli na kwotę 1.000 zł.

Koszty biegłego jak i koszty oględzin są częścią składową kosztów procesu, które –

nawet gdyby zostały już uiszczone przed wniesieniem skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – nie stanowią szkody

w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. (por.: postanowienie SN z dnia 26 czerwca

2008 r., sygn. akt I CNP 47/08, nie publ.; postanowienie SN z dnia 23 sierpnia

2007 r., sygn. akt I BP 24/07, nie publ.; postanowienie SN z dnia 28 listopada

2006 r., III CNP 46/06 nie publ.; postanowienie SN z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt

II BP 11/06, OSNP z 2007 r., nr 15 – 16, nr 223).

Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżących obciąża obowiązek

przedstawienia analizy prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia,

których zastosowanie jest niedopuszczalne lub z innych przyczyn na pewno nie

mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinni wykazać, że od zaskarżonego wyroku

nie przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia (postanowienie SN z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt

I CNP 108/08, nie publ.). Oznacza to obowiązek przeprowadzenia analizy

przepisów

dotyczących

środków

prawnych,

których

zastosowanie

jest

niedopuszczalne lub które z innych przyczyn nie mogły odnieść skutku. Skarżący

muszą „wykazać”, a więc nie „wskazać”, „przytoczyć” czy „uwiarygodnić”, że

wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było

i nie jest możliwe. Wykazanie w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych

środków prawnych nie było i nie jest możliwe polega na ujawnieniu i przedstawieniu

tej okoliczności w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości oraz na

dowiedzeniu jej istnienia i przekonującym uzasadnieniu (postanowienie SN z dnia

27 stycznia 2006 r., sygn. akt III CNP 23/05, OSNC z 2006 r., nr 7 – 8, poz. 140).

Nie chodzi tylko o skargę kasacyjną czy skargę o wznowienie postępowania, ale

także o inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu

wykonalności

(zob.

postanowienie SN z dnia 24 lipca 2008 r., sygn. akt I CNP 50/08, nie publ.).

Skarżący wykazali, że w niniejszej sprawie nie przysługiwała skarga kasacyjna

z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia, ale pozostała argumentacja

skarżących nie dowodzi tego, że nie przysługiwały i nie przysługują im jakiekolwiek

inne środki prawne.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie

art. 4248 § 1 k.p.c.