Supreme Court dismisses late appeal for payment order as statute of limitations expired.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the defendant's appeal against a final payment order issued in 2004, ruling that the two-year statutory limitation period had expired. The defendant argued for legal aid costs, but the court determined that filing an appeal after the deadline does not constitute 'legal aid' under the relevant regulations. Consequently, the appeal was dismissed as untimely, and the request for state-funded legal assistance was denied.
Regesto Legislator
Generato dall'IAart. 4246 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.; § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. – An appeal filed after the expiration of the two-year limitation period is inadmissible, and such a late filing does not qualify as legal aid warranting state funding.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 11/08
POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty
Sądu Rejonowego w E. z dnia 23 sierpnia 2004 r., sygn. akt I Nc (…),
w sprawie z powództwa W. P.
przeciwko E. D.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2008 r.,
1. odrzuca skargę;
2. oddala wniosek radcy prawnego G. B. o przyznanie od Skarbu Państwa
nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Uzasadnienie
Pozwany
E.
D. wniósł
skargę
o
stwierdzenie
niezgodności
z prawem
prawomocnego nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym przez Sąd
Rejonowy w E. dnia 23 sierpnia 2004 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi o stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
orzeczenia
wynosi
dwa
lata
od
uprawomocnienia się orzeczenia. W niniejszej sprawie nakaz zapłaty wydano dnia 23
sierpnia 2004 r. i został on (wraz z odpisem pozwu) odebrany przez pozwanego dnia 6
września 2004 r. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru z
podpisem pozwanego, a więc nie jest prawdą, że z nakazem zapoznał się on dopiero w
grudniu 2005 r. W konsekwencji upłynął termin do złożenia skargi, która została
wniesiona dnia 22 listopada 2007 r.
Oddalając wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie od Skarbu Państwa
nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd Najwyższy uznał, że
skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona
przez radcę prawnego ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych po
upływie terminu, nie jest „udzieleniem pomocy prawnej” w rozumieniu § 15
rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej
przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za
którą
koszty
ponosi
Skarb
Państwa
(zob.
odpowiednio
postanowienie
Sądu
Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178).
Niniejsza skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c.