Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 11/08 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses late appeal for payment order as statute of limitations expired.

Numero d'incarto IV CNP 11/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the defendant's appeal against a final payment order issued in 2004, ruling that the two-year statutory limitation period had expired. The defendant argued for legal aid costs, but the court determined that filing an appeal after the deadline does not constitute 'legal aid' under the relevant regulations. Consequently, the appeal was dismissed as untimely, and the request for state-funded legal assistance was denied.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 4246 § 1 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.; § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. – An appeal filed after the expiration of the two-year limitation period is inadmissible, and such a late filing does not qualify as legal aid warranting state funding.

Parole chiave

Generato dall'IA
statute of limitations payment order appeal final judgment legal aid funding inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4246 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi o stwierdzenie
art. 4248 § 1 k.p.c.
§ 15 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu
art. 4246 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi o stwierdzenie

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 11/08

POSTANOWIENIE

Dnia 7 marca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty

Sądu Rejonowego w E. z dnia 23 sierpnia 2004 r., sygn. akt I Nc (…),

w sprawie z powództwa W. P.

przeciwko E. D.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 marca 2008 r.,

1. odrzuca skargę;

2. oddala wniosek radcy prawnego G. B. o przyznanie od Skarbu Państwa

nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Pozwany

E.

D. wniósł

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności

z prawem

prawomocnego nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym przez Sąd

Rejonowy w E. dnia 23 sierpnia 2004 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., termin do wniesienia skargi o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia

wynosi

dwa

lata

od

uprawomocnienia się orzeczenia. W niniejszej sprawie nakaz zapłaty wydano dnia 23

sierpnia 2004 r. i został on (wraz z odpisem pozwu) odebrany przez pozwanego dnia 6

września 2004 r. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru z

podpisem pozwanego, a więc nie jest prawdą, że z nakazem zapoznał się on dopiero w

grudniu 2005 r. W konsekwencji upłynął termin do złożenia skargi, która została

wniesiona dnia 22 listopada 2007 r.

Oddalając wniosek pełnomocnika powódki o przyznanie od Skarbu Państwa

nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd Najwyższy uznał, że

skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesiona

przez radcę prawnego ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych po

upływie terminu, nie jest „udzieleniem pomocy prawnej” w rozumieniu § 15

rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej

przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), za

którą

koszty

ponosi

Skarb

Państwa

(zob.

odpowiednio

postanowienie

Sądu

Najwyższego z dnia 18 marca 1999 r., I CKN 1046/97, OSNC 1999, nr 10, poz. 178).

Niniejsza skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c.