Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to procedural defects and missing legal grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych's appeal against a final court order regarding property division in an enforcement proceeding. The applicant failed to specify whether the challenged ruling was contested in its entirety or partially, and merely repeated statutory text without providing necessary legal reasoning. Additionally, the appeal was rejected because the required court fee was not paid in the correct amount.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 1302 § 3 k.p.c. An appeal against a final judgment is inadmissible if the party could have used other remedies, and the complaint must clearly state the scope of the challenge while providing substantive legal arguments, not just citing the law.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 109/07
POSTANOWIENIE
Dnia 23 sierpnia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski
w sprawie ze skargi wierzyciela Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w R.
z dnia 1 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],
w sprawie z wniosku wierzycieli
przy uczestnictwie G. Spółki z o.o.
z udziałem nabywcy B.P.
o egzekucję z nieruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 23 sierpnia 2007 r.,
odrzuca skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 marca 2006 r. Sąd Rejonowy w K. przysądził
własność objętej egzekucją nieruchomości na rzecz B.P. Postanowieniem z dnia 2
czerwca Sąd ten sporządził plan podziału sumy uzyskanej z tej egzekucji w kwocie
843 012 zł. Zarzuty co do tego planu Sąd Rejonowy w K. częściowo uwzględnił
postanowieniem z dnia 22 września 2006 r.
Zażalenie Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych od tego
ostatniego orzeczenia Sąd Okręgowy w R. oddalił postanowieniem z dnia 1 grudnia
2006 r.
Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych w skardze z dnia
8 stycznia 2007 r. wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego
postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 1 grudnia 2006 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia,
przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego
postępowanie w sprawie, gdy przez jego wydanie stronie została wyrządzona
szkoda, a zmiana lub uchylenie tego orzeczenia w drodze przysługujących stronie
środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4241 § 1 k.p.c.). Jest więc co do
zasady niedopuszczalna, jeżeli w sprawie strona miała możliwość zaskarżyć
orzeczenie apelacją, skargą kasacyjną, skargą o wznowienie postępowania lub
mogła skorzystać z innego środka np. o uchylenie lub zmianę stwierdzenia nabycia
spadku, czy z wniosku o przywrócenie terminu.
Od tego unormowania ustawodawca wprowadził wyjątek przewidziany w art.
4241 § 2 k.p.c. Na podstawie tej regulacji, skarga przysługuje także od orzeczenia
sądu pierwszej instancji kończącego postępowanie w sprawie, naruszającego
podstawowe zasady porządku prawnego, konstytucyjne wolności lub prawa
człowieka, chociaż strony nie skorzystały z przysługujących im środków, pod
warunkiem, że jego uchylenie lub zmiana w innym postępowaniu nie jest już
dopuszczalna.
Ustawodawca wśród wymagań konstrukcyjnych tego nadzwyczajnego
i wysoce sformalizowanego środka zawartych w art. 424 5 § 1 k.p.c., nałożył na
skarżącego obowiązek wskazania czy zaskarża orzeczenie w całości, czy też
w części. Wniesiona skarga nie zawiera tego elementu, co już może stanowić
podstawę do jej odrzucenia (por. odpowiednio postanowienie Sądu Najwyższego
z dnia 17 maja 2006 r., II PZ 17/06, OSNP 2007, nr 9-10, poz. 136).
Wymaganie wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze
innych środków prawnych nie jest spełnione jeżeli skarżący bez przeprowadzenia
analizy prawnej ogranicza tę część skargi do powtórzenia treści przepisu art. 4245 §
1 pkt 5 k.p.c. (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 sierpnia 2005 r.,
l CNP 5/05, OSNC 2006, Nr 1, poz. 17 i z dnia 28 października 2005 r., V CNP
13/05, LEX 186765). Nawet niedopuszczalność środków prawnych nie zwalnia
skarżącego od przedstawienia w tej materii jurydycznego wywodu. Wniesiona
skarga nie spełnia więc także i tego wymagania.
Poza tym skarga od której - jak w omawianym wypadku - nie została
uiszczona opłata stała w prawidłowej wysokości podlegała odrzuceniu a limine na
podstawie art. 1302 § 3 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 4248 § 1 i 2
k.p.c.).