Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 107/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for legal review due to failure to prove impossibility of other remedies.

Numero d'incarto IV CNP 107/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final court decision. The applicant merely stated that no cassation appeal was possible due to the case value and claimed resulting harm, without providing specific legal arguments. The court ruled that simply asserting the unavailability of other remedies is insufficient; the applicant must demonstrate why no other legal means could have overturned the contested ruling.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final decision is inadmissible if the appellant fails to substantiate the impossibility of using other legal remedies to challenge the decision.

Parole chiave

Generato dall'IA
appeal for unconstitutionality final court decision impossibility of remedies procedural requirements Supreme Court dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4245 § 1 k.p.c.
Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności
Art. 4242 § 1 k.p.c.
prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez
Art. 4248 § 1 k.p.c.
odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Art. 4245 § 1 k.p.c
Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności
art. 4242 § 1 k.p.c
prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c
jednocześnie wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 107/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania D. J. P.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w S.

z dnia 7 czerwca 2011 r., w sprawie z wniosku C. P. i /…/

o dział spadku po M. P. i W. P. i zniesienie współwłasności,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 lutego 2012 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

powinna odpowiadać ogólnym wymogom pisma procesowego oraz szczególnym

wymogom przewidzianym dla tego środka prawnego w art. 424 5 § 1 k.p.c.

Art. 4245 § 1 k.p.c. określa wymogi skargi o stwierdzenie niezgodności

z prawem prawomocnego orzeczenia o charakterze konstrukcyjnym, niezbędne do

uznania wniesionego środka za skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia w rozumieniu art. 4242 § 1 k.p.c. Niespełnienie przez

skargę któregokolwiek z wymogów określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. skutkuje jej

odrzuceniem przez Sąd Najwyższy (art. 4248 § 1 k.p.c.). Należy do nich między

i innymi wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne

oraz uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie

orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego

orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.

Skarżący D. J. P. w skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 7 czerwca 2011 r. ograniczył się do

stwierdzenia, że w sprawie nie było możliwe wniesienie skargi kasacyjnej z uwagi

na wartość przedmiotu sporu, a skarżący został praktycznie wywłaszczony i doznał

stąd szkody. Nie stanowi to spełnienia wymogów określonych w art. 424 5 § 1 pkt 4 i

5 k.p.c. W orzecznictwie Sądu Najwyższego zostało utrwalone stanowisko, że

samo wskazanie

przez skarżącego, iż od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługiwała skarga kasacyjna lub skarga o wznowienie postępowania nie

odpowiada wymogowi wykazania, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie było

możliwe w drodze innych środków prawnych. W świetle tego przepisu wymagane

jest przedstawienie odpowiedniego wywodu prawnego pozwalającego uznać, że

skarżący wykazał brak możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia przy

pomocy dostępnych środków prawnych. Niewystarczające jest samo stwierdzenie o

braku możliwości wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych, nie poparte stosowną argumentacją i przytoczeniem właściwych

przepisów

prawa.

Podobnie obowiązek

uprawdopodobnienia

szkody

spowodowanej przez wydanie orzeczenia niezgodnego z prawem nie może

ograniczać się do wskazania potencjalnego źródła szkody.

Natomiast obowiązek wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone

orzeczenie jest niezgodne jest wymogiem odrębnym od powinności przytoczenia

w skardze jej podstaw oraz ich uzasadnienia. Wskazanie zatem przez skarżącego

przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania, które zostały

naruszone przez sąd, w ramach przytoczenia podstawy skargi, nie spełnia zatem

jednocześnie wymogu określonego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Skarga wniesiona

w odniesieniu do postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 7 czerwca 2011 r.

powyższego wymogu nie spełnia.

Z tych względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 424 8 § 1

k.p.c.

jw