Supreme Court dismisses appeal for retrial due to failure to prove irrecoverability and damages under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, ruling it inadmissible for failing to meet statutory requirements. The appellant merely stated the absence of a legal basis for retrial and the lack of cassation appeal, without proving the impossibility of other remedies or demonstrating actual damages. Consequently, the court rejected the claim and denied costs for the appointed legal aid lawyer due to unprofessional conduct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 424 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for retrial must explicitly demonstrate that other legal remedies are impossible or ineffective and must substantiate the damages caused by the final judgment; failure to prove these elements renders the appeal inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 105/08
POSTANOWIENIE
Dnia 28 stycznia 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Henryk Pietrzkowski
w sprawie ze skargi pozwanego
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w O.
z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt [...],
w sprawie z powództwa J.B. i A.B.
przeciwko T.M.
o eksmisję,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 stycznia 2009 r.,
odrzuca skargę i oddala wniosek o przyznanie kosztów
nieopłaconej
pomocy
prawnej
udzielonej
z
urzędu
w postępowaniu wywołanym skargą.
Uzasadnienie
Pozwany T.M. zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego w O. z dnia 19 lutego 2008 r.
Skarga podlega odrzuceniu z następujących powodów :
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem
w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków
prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego
warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy
prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie –
w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych
przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżący powinien zatem
wykazać, powołując odpowiednie przepisy, zwłaszcza w sytuacji, gdy zarzucił
nieważność postępowania, że od zaskarżonego orzeczenia nie przysługuje środek
prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie zaskarżonego
orzeczenia. Niniejsza skarga nie wypełnia obowiązku nałożonego w art. 424 5 § 1
pkt 5 k.p.c. Skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że „brak jest
ustawowej podstawy do złożenia skargi o wznowienie postępowania, nadto
zaskarżony wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.
Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem
powinna
zawierać
ponadto
uprawdopodobnienie
wyrządzenia
szkody
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 § 1 pkt
4 k.p.c.). Obowiązek uprawdopodobnienia szkody wyrządzonej zaskarżonym
orzeczeniem zostaje spełniony, jeśli skarżący powoła w skardze nie tylko wszystkie
znane mu fakty, które wskazują na związek między zaskarżonym orzeczeniem
a doznanymi wskutek jego wydania stratami lub utraconymi korzyściami, ale
ponadto powoła dowody lub co najmniej ich surogaty, które uczynią twierdzenie
o wyrządzeniu szkody wiarygodnym. W postępowaniu wywołanym skargą Sąd
Najwyższy – jak już podniesiono – wprawdzie nie bada tych dowodów, ale ich
powołanie jest konieczne dla uprawdopodobnienia (uwiarygodnienia) szkody.
W przeciwnym razie mogłoby się okazać, że skarga o stwierdzenie niezgodności
prawomocnego orzeczenia z prawem przyjęta zostanie do merytorycznego
rozpoznania, mimo że zaskarżone orzeczenie nie spowodowało szkody, albo
wywołało skutki, które tylko w mniemaniu skarżącego stanowią o szkodzie, która
w istocie nie zaistniała.
Skarżący
nie
uprawdopodobnili
w
skardze
wyrządzenia
szkody
spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 424 5 § 1 pkt
4 k.p.c.).
Skarga dotknięta wskazanymi brakami podlegała odrzuceniu (art. 424 8 § 1
k.p.c.).
Wobec tego, że skarga sporządzona została sprzecznie z zasadami
profesjonalizmu, należało oddalić wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej
pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu wywołanym wniesieniem tej
skargi. W judykaturze utrwalony jest pogląd, według którego czynności adwokata
ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami profesjonalizmu, nie
uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie
SN z dnia 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz. 123).