Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 104/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal against first-instance judgment due to failure to pay appeal fee.

Numero d'incarto IV CNP 104/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the plaintiffs' extraordinary appeal challenging a final judgment from the first instance court. The plaintiffs had previously filed an appeal against the first-instance ruling but failed to pay the required appeal fee within the statutory deadline, leading to the dismissal of that appeal. The court held that this procedural failure did not constitute a qualified violation of fundamental legal principles or constitutional rights necessary to justify an extraordinary appeal against the first-instance decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c.; An extraordinary appeal against a first-instance judgment is permissible only when the violation stems from a breach of fundamental principles of legal order or constitutional freedoms, and the failure to pay an appeal fee does not qualify as such a qualified violation.

Parole chiave

Generato dall'IA
extraordinary appeal first instance judgment appeal fee payment fundamental legal order procedural prerequisites

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 4241 § 1, 2 k.p.c.
(art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.).
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Art. 102 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102
Art. 39821 k.p.c.
k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 42412 k.p.c.
Art. 42412 k.p.c.
39821 i art. 42412 k.p.c.
art. 4241 § 2 k.p.c
stanowi „wyjątkowego wypadku” w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c.
art. 102 k.p.c
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102
art. 42412 k.p.c
39821 i art. 42412 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 104/11

POSTANOWIENIE

Dnia 9 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi powodów B. W. – D., A. D., E. D., B. T. i Z. T.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Okręgowego w L.

z dnia 9 marca 2010 r., w sprawie z powództwa A. G., B. W. – D., A. D., E. D., B. T.

i Z. T.

przeciwko Międzyosiedlowej Spółdzielni Mieszkaniowej MSM w L.

o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 9 lutego 2012 r.,

1. odrzuca skargę

2. nie obciąża powodów kosztami postępowania skargowego

na rzecz strony pozwanej.

Uzasadnienie

Powodowie – /…/ wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji, tj. Sądu Okręgowego w L. z dnia 9

marca 2010 r.

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia

jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może zostać wniesiony w ściśle

określonych w ustawie przypadkach.

Co do zasady skarga przysługuje od prawomocnych orzeczeń Sądu drugiej

instancji, jednak w wyjątkowych wypadkach, gdy niezgodność z prawem wynika

z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych

wolności albo praw człowieka i obywatela, można także żądać stwierdzenia

niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu pierwszej lub drugiej instancji

kończącego

postępowanie

w

sprawie,

jeżeli

strona

nie

skorzystała

z przysługujących jej środków prawnych, chyba że jest możliwa zmiana lub

uchylenie wyroku w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych

(art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.). W takiej sytuacji niezgodność orzeczenia Sądu pierwszej

instancji z prawem musi mieć charakter kwalifikowany, a zatem może wynikać

jedynie

z naruszenia

podstawowych

zasad

porządku

prawnego

lub

konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Jak wskazano

w judykaturze wyjątkowy wypadek, o którym mowa w art. 424 1 § 2, należy

skonkretyzować i uprawdopodobnić (postanowienie SN z dnia 16 maja 2008 r.,

I CNP 21/08, niepubl.).

W rozpoznawanej sprawie, powodowie wnieśli apelację od orzeczenia

wydanego przez Sąd pierwszej instancji, która jednak została odrzucona, albowiem

powodowie nie uiścili w zakreślonym terminie opłaty od apelacji. Taka sytuacja nie

stanowi „wyjątkowego wypadku” w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c. i wbrew ocenie

skarżących nie uzasadnia poglądu o pozbawieniu powodów prawa do sądu.

Powodowie nie uiścili opłaty od apelacji, kwestionując zasadność jej pobierania,

mimo że wraz z zobowiązaniem do uiszczenia opłaty od apelacji, zostali pouczeni

o skutkach nieuczynienia zadość zobowiązaniu Sądu, a to odrzuceniu apelacji.

W takiej sytuacji nie można mówić, że w sprawie zachodzi szczególny wypadek

uzasadniający żądanie stwierdzenia niezgodności z prawem orzeczenia Sądu

pierwszej instancji. Należało także uwzględnić, że niezależnie od sposobu

prowadzenia postępowania poprzedzającego odrzucenie apelacji postanowienie

w tym przedmiocie podlegało zaskarżeniu. Powodowie skorzystali z takiej

możliwości, a ich zażalenia Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 7

września 2010 r. Nie można zatem przyjąć, że powodowie zostali pozbawieni

dostępu do instancji odwoławczej.

Z uwagi na powyższe, stosownie do treści art. 424 8 § 2 k.p.c., skargę

należało odrzucić. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102

k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 42412 k.p.c.

md