Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 101/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against interim ruling on delay due to new Civil Procedure Code rules.

Numero d'incarto IV CNP 101/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a lower court's decision on procedural delay. The plaintiff argued that the interim ruling on delay was appealable, but the Court noted a new Civil Procedure Code provision limiting appeals to final judgments. Consequently, the Court held that the appeal was inadmissible under the new statutory framework. Additionally, the request for legal aid costs was rejected due to a missing declaration of non-payment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.: Under the new Civil Procedure Code, appeals against interim rulings on procedural delay are inadmissible, and damages may only be claimed directly without a prior finding of illegality.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code interim ruling appeal procedural delay inadmissible appeal legal aid costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4241 § 1 k.p.c.
niezgodnie z prawem można, w myśl art. 4241b k.p.c., domagać się bez
art. 4241b k.p.c.
niezgodnie z prawem można, w myśl art. 4241b k.p.c., domagać się bez
art. 4248 § 1 k.p.c.
postanowienia (art. 4248 § 1 i 102 k.p.c.).
art. 102 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 101/10

POSTANOWIENIE

Dnia 28 stycznia 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie ze skargi J. J.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w […]

z dnia 27 października 2009 r., wydanego

w sprawie ze skargi J. J.

przy udziale Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego […] o naruszenie prawa

strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym

bez nieuzasadnionej

zwłoki

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 stycznia 2011 r.,

1. odrzuca

skargę

i

nie

obciąża

J.

J. kosztami

postępowania,

2. oddala wniosek radcy prawnego K. L.

o przyznanie

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

urzędu.

Uzasadnienie

z

Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił

skargę J. J. o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.

Od tego postanowienia ustanowiony z urzędu pełnomocnik J. J. wniósł

skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W dnia 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca

2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo

upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037, dalej: „ustawa nowelizująca”)

zmienił się stan prawny dotyczący skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.

można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku

kończącego postępowanie w sprawie. Jeśli chodzi o inne prawomocne orzeczenia

– od których skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje –

odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie takiego orzeczenia

niezgodnie z prawem można, w myśl art. 4241b k.p.c., domagać się bez

uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu

ze skargi.

W ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego nie ma przepisu

nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionych przed zmianą

stanu prawnego. To oznacza, że skarga dłużnika o stwierdzenie niezgodności

z prawem przytoczonego wyżej prawomocnego postanowienia, choć wniesiona

w dniu 10 sierpnia 2010 r., podlegała jako niedopuszczalna odrzuceniu.

Niezależnie od tego należy przypomnieć, że przed wejściem w życie ustawy

nowelizującej w orzecznictwie przyjmowano, że postanowienie w przedmiocie

skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym

bez

o stwierdzenie

nieuzasadnionej

zwłoki

niezgodności

z

nie

prawem

podlega

zaskarżeniu

prawomocnego

skargą

orzeczenia

(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 3/05,

OSNC 2006, nr 2, poz. 39, i z dnia 16 stycznia 2009 r., V CO 65/08, nie publ., oraz

uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK

77/06, OTK-A 2008, nr 3, poz. 39).

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 4248 § 1 i 102 k.p.c.). Wniosek o przyznanie kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego J. J. z urzędu

podlegał oddaleniu, ponieważ nie zawiera oświadczenia, że żądane koszty nie

zostały zapłacone w całości lub w części (por. postanowienie Sądu Najwyższego z

dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63).

jz