Supreme Court dismisses appeal against interim ruling on delay due to new Civil Procedure Code rules.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a lower court's decision on procedural delay. The plaintiff argued that the interim ruling on delay was appealable, but the Court noted a new Civil Procedure Code provision limiting appeals to final judgments. Consequently, the Court held that the appeal was inadmissible under the new statutory framework. Additionally, the request for legal aid costs was rejected due to a missing declaration of non-payment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4241b k.p.c.: Under the new Civil Procedure Code, appeals against interim rulings on procedural delay are inadmissible, and damages may only be claimed directly without a prior finding of illegality.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 101/10
POSTANOWIENIE
Dnia 28 stycznia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Hubert Wrzeszcz
w sprawie ze skargi J. J.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Okręgowego w […]
z dnia 27 października 2009 r., wydanego
w sprawie ze skargi J. J.
przy udziale Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Rejonowego […] o naruszenie prawa
strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym
bez nieuzasadnionej
zwłoki
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 stycznia 2011 r.,
1. odrzuca
skargę
i
nie
obciąża
J.
J. kosztami
postępowania,
2. oddala wniosek radcy prawnego K. L.
o przyznanie
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej
urzędu.
Uzasadnienie
z
Postanowieniem z dnia 27 października 2009 r. Sąd Okręgowy oddalił
skargę J. J. o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki.
Od tego postanowienia ustanowiony z urzędu pełnomocnik J. J. wniósł
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W dnia 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca
2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo
upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037, dalej: „ustawa nowelizująca”)
zmienił się stan prawny dotyczący skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z nowym brzmieniem art. 424 1 § 1 k.p.c.
można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku
kończącego postępowanie w sprawie. Jeśli chodzi o inne prawomocne orzeczenia
– od których skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje –
odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie takiego orzeczenia
niezgodnie z prawem można, w myśl art. 4241b k.p.c., domagać się bez
uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu
ze skargi.
W ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego nie ma przepisu
nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, wniesionych przed zmianą
stanu prawnego. To oznacza, że skarga dłużnika o stwierdzenie niezgodności
z prawem przytoczonego wyżej prawomocnego postanowienia, choć wniesiona
w dniu 10 sierpnia 2010 r., podlegała jako niedopuszczalna odrzuceniu.
Niezależnie od tego należy przypomnieć, że przed wejściem w życie ustawy
nowelizującej w orzecznictwie przyjmowano, że postanowienie w przedmiocie
skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu
sądowym
bez
o stwierdzenie
nieuzasadnionej
zwłoki
niezgodności
z
nie
prawem
podlega
zaskarżeniu
prawomocnego
skargą
orzeczenia
(por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 3/05,
OSNC 2006, nr 2, poz. 39, i z dnia 16 stycznia 2009 r., V CO 65/08, nie publ., oraz
uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 kwietnia 2008 r., SK
77/06, OTK-A 2008, nr 3, poz. 39).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 4248 § 1 i 102 k.p.c.). Wniosek o przyznanie kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego J. J. z urzędu
podlegał oddaleniu, ponieważ nie zawiera oświadczenia, że żądane koszty nie
zostały zapłacone w całości lub w części (por. postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63).
jz