Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CNP 10/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with law due to insufficient proof of exhaustion of legal remedies.

Numero d'incarto IV CNP 10/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's claim challenging a final payment order issued by a lower court. The appellant failed to demonstrate that other legal remedies were unavailable or ineffective, as required by the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the appeal did not meet the statutory threshold for review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal challenging the legality of a final judgment must conclusively prove that no other legal remedies exist or are ineffective, requiring a comprehensive legal analysis rather than mere indication.

Parole chiave

Generato dall'IA
exhaustion of legal remedies final payment order civil procedure code legal appeal dismissal burden of proof appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
art. 4248 § 1 k.p.c.
Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1
art. 4245 § 1 k.p.c
warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi
art. 4248 § 1 k.p.c
Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CNP 10/09

POSTANOWIENIE

Dnia 27 marca 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie ze skargi pozwanego

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty

wydanego przez Sąd Rejonowy w G.

w dniu 9 października 2006 r.; sygn. akt [....]

w sprawie z powództwa „P.” Spółki Akcyjnej

przeciwko E.K.

o zapłatę,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 27 marca 2009 r.,

odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Wniesiona przez pozwanego E.K., zastępowanego przez adwokata P.J.,

skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty

wydanego przez Sąd Rejonowy w G. z dnia 9 października 2006 r. podlegała

odrzuceniu z następującej przyczyny.

Skarga o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem

w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia

warunki przewidziane w art. 4245 § 1 k.p.c., powinna zawierać między innymi

„wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków

prawnych nie było i nie jest możliwe” (art. 424 5 § 1 pkt 5 k.p.c.). Takie ujęcie tego

warunku skargi oznacza, że skarżącego obciąża obowiązek przedstawienia analizy

prawnej przepisów dotyczących środków zaskarżenia, których zastosowanie –

w odniesieniu do zaskarżonego orzeczenia – jest niedopuszczalne lub z innych

przyczyn na pewno nie mogłoby odnieść skutku. Skarżąca powinien zatem

wykazać, powołując odpowiednie przepisy, że od zaskarżonego orzeczenia nie

przysługuje środek prawny, przy pomocy którego mogłoby nastąpić wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia.

Należy podkreślić, że nie chodzi tylko o skargę kasacyjną lub skargę

o wznowienie postępowania, ale także o inne środki prawne pozwalające na

zmianę

lub

uchylenie

orzeczenia,

ewentualnie

służące

pozbawieniu

lub

ograniczeniu wykonalności orzeczenia. Zaznaczenia wymaga również, że zgodnie

z 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. skarżący musi „wykazać" (nie tylko „wskazać"), iż wzruszenie

zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest

możliwe. Musi więc ujawnić i przedstawić w skardze tę okoliczność w sposób

wyczerpujący i niebudzący wątpliwości oraz w drodze stosownego wywodu

dowieść jej istnienia i przekonująco uzasadnić.

Zawarta w niniejszej skardze argumentacja nie może być uznane za

prawidłowe (wystarczające) wypełnienie obowiązku nałożonego w art. 424 5 § 1 pkt

5 k.p.c. Skarga dotknięta wskazanym brakiem podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1

k.p.c.).