Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to missing statutory elements in the complaint.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal challenging a final judgment regarding tenancy rights. The plaintiff argued the lower court violated specific housing and civil code provisions but failed to cite the exact legal articles in the complaint. The court ruled that the appeal lacked mandatory structural elements required by the Code of Civil Procedure, specifically the identification of the violated statute and a detailed explanation of why other remedies were unavailable.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for invalidating a final judgment must separately identify the violated legal provision and comprehensively demonstrate the unavailability of other legal remedies.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CNP 1/09
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie ze skargi powoda J.L.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w G.
z dnia 11 kwietnia 2008 r., sygn.[...],
w sprawie z powództwa J.L., D.L., K.L., A.K. i małoletniej K.L.
przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta G.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej – K.R.
o ustalenie wstąpienia z mocy prawa w stosunek najmu
oraz ustalenie istnienia stosunku najmu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 25 lutego 2009 r.,
odrzuca skargę i zasądza od powoda J.L. na rzecz pozwanego
kwotę 300 (trzysta) zł tytułem kosztów procesu.
Uzasadnienie
Powód
J.L.
wniósł
skargę
o
stwierdzenie
niezgodności
z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 kwietnia 2008 r.
Wyrokiem
tym
Sąd
Okręgowy
oddalił
apelację
pięciorga
powodów
od
niekorzystnego dla nich wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 12 października
2007 r., oddalającego ich powództwo, skierowane przeciwko
pozwanemu
Skarbowi Państwa – Prezydentowi Miasta G. o ustalenie, że z dniem 10 lipca
2002 r. wstąpili z mocy prawa w stosunek najmu lokalu mieszkalnego przy ul. E. w
G. W skardze powód zarzucił, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało
z naruszeniem art. 57a ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. prawo lokalowe
(tekst jedn. Dz. U. z 1987 r. Nr 30, poz. 165 ze zm.) oraz art. 30 ust. 1 ustawy
z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie
gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jedn. Dz.U. z 2005, Nr 31, poz. 266
ze zm.) w zw. z art. 36 k.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 października
1990 r., a także z naruszeniem przepisów postępowania – art. 365 k.p.c. i art. 382
§ 2 k.p.c., mającym wpływ na jego treść. Skarżący wskazał, że ze względu na
wartość przedmiotu sporu zmiana lub uchylenie zaskarżonego wyroku w drodze
innych środków prawnych nie były możliwe. Stwierdził też, że w wyniku wydania
wyroku powodowie ponieśli szkodę polegającą na pozbawieniu ich najmu lokalu,
a nadto dzierżawca nieruchomości domaga się od nich zapłaty za bezumowne
korzystanie z lokalu.
Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać szereg elementów
konstrukcyjnych. Należą do nich:
1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy
jest ono zaskarżone w całości lub w części,
2) przytoczenie jej podstaw oraz ich uzasadnienie,
3) wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest
niezgodne,
4) uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie
orzeczenia, którego skarga dotyczy,
5) wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych
środków prawnych nie było i nie jest możliwe, a ponadto - gdy skargę wniesiono
stosując art. 4241 § 2 - że występuje wyjątkowy wypadek uzasadniający wniesienie
skargi,
6) wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem.
Każdy z tych elementów ma samodzielną rolę i musi być wyodrębniony
w skardze, a także wypełniony odpowiednią treścią.
Skarga złożona przez powoda nie ma wszystkich koniecznych składników.
Nie zawiera wskazania przepisu prawa, z którym zaskarżone postanowienie
jest niezgodne (art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c.). Przedstawione w jej treści zarzuty – co
wprost wynika z użytych sformułowań - stanowią przytoczenie podstaw skargi,
tymczasem sprecyzowanie, z którym przepisem prawa orzeczenie jest niezgodne
jest odrębnym obowiązkiem sformułowanym w ustawie, wymagającym osobnego
ujęcia w skardze (por postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r.,
III CNP 4/05, OSNC z 2006 r., nr 1, poz. 16).
W skardze nie znalazł się także kompleksowy wywód wyjaśniający, dlaczego
wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było
i nie jest możliwe. Powód ograniczył się do stwierdzenia, że wartość przedmiotu
sporu wyklucza wniesienie skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie wyczerpuje
jednak katalogu środków, z których ewentualnie może skorzystać strona.
W skardze nie ma jednak rozważań na temat przyczyn niedopuszczalności złożenia
np. skargi o wznowienie postępowania.
Z przytoczonych względów należało orzec jak w sentencji, na podstawie art.
4248 § 1 k.p.c.
Orzeczenie o kosztach postępowania ze skargi uzasadnia art. 424 12 w zw.
z art. 39821, art. 391 § 1, art. 98 § 1 i 3 oraz art. 99 k.p.c.