Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CKN 1026/00 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal due to missed one-month deadline caused by postal service delay.

Numero d'incarto IV CKN 1026/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the appellant's cassation appeal because it was filed after the one-month deadline for submission. The lower court had mailed the judgment on August 10, 1999, which the postal service officially notified the recipient on August 11, but the document was not physically handed over until August 30. The court ruled that the legal date of service is the day the seven-day retrieval period expires, not the day of actual delivery, thereby establishing that the appeal was untimely.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3934 k.p.c.; Art. 3935 k.p.c.; Art. 3938 k.p.c.; The date of service by mail is the day the statutory period for retrieval expires without the recipient claiming the document, regardless of the actual delivery date.

Parole chiave

Generato dall'IA
service by mail postal service delay statutory deadline cassation appeal civil procedure code date of service retrieval period

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 139 k.p.c.
Zważyć należy, że skoro art. 139 k.p.c., jak też przepisy rozporządzenia
Art. 3934 k.p.c.
działając na podstawie art. 3938 § 1 k.p.c. w związku z art. 3935 k.p.c. i art. 3934
Art. 3935 k.p.c.
w związku z art. 3935 k.p.c. i art.
Art. 3938 k.p.c.
działając na podstawie art. 3938 § 1 k.p.c.
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym
art. 139 k.p.c
Zważyć należy, że skoro art. 139 k.p.c., jak też przepisy rozporządzenia
art. 3934 k.p.c
działając na podstawie art. 3938 § 1 k.p.c. w związku z art. 3935 k.p.c. i art. 3934
art. 3938 § 1 k.p.c
działając na podstawie art. 3938 § 1 k.p.c.
art. 3935 k.p.c
w związku z art. 3935 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 10/71
siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP 10/71 (OSNC
I CKN 404/98
postanowienia z dnia 30 września 1998 r., I CKN 404/98, nie publ.
III CZ 168/98
stycznia 1999 r., III CZ 168/98, nie publ.).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 10 sierpnia 2000 r., IV CKN 1026/00

Dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie

upłynął siedmiodniowy termin odbioru pisma sądowego prawidłowo

złożonego w pocztowej placówce oddawczej, a nie dzień późniejszego

faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi, z naruszeniem przepisów

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie

szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w

postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 62, poz. 697).

Przewodniczący: Sędzia SN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

Sędzia SN Marek Sychowicz, Sędzia SA Krzysztof Strzelczyk

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2000 r. na posiedzeniu

niejawnym sprawy z powództwa Prasowych Zakładów Graficznych w B. przeciwko

Ludwikowi K. o ochronę dóbr osobistych, na skutek kasacji pozwanego od wyroku

Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 7 czerwca 1999 r.,

postanowił odrzucić kasację.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji wyrokiem z dnia 7 czerwca 1999 r. oddalił apelację

pozwanego w sprawie o ochronę dóbr osobistych.

Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem wysłany został przez Sąd

odwoławczy pełnomocnikowi pozwanego w dniu 10 sierpnia 1999 r. Z adnotacji

poczynionych przez pocztę na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynika, że

przesyłkę awizowano w dniu 11 sierpnia 1999 r., natomiast jej wydanie,

potwierdzone podpisem pełnomocnika pozwanego, nastąpiło w dniu 30 sierpnia

1999 r.

Pozwany nadał kasację w polskim urzędzie pocztowym w dniu 29 września

1999 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. (...)

Kasację pozwanego uznać należało za niedopuszczalną z powodu wniesienia

jej z uchybieniem miesięcznemu terminowi, którego bieg rozpoczął się od

prawidłowo określonego dnia doręczenia orzeczenia pełnomocnikowi pozwanego.

Jest bezsporne, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem Sąd drugiej instancji

wysłał pełnomocnikowi pozwanego pocztą w dniu 10 sierpnia 1999 r., co oznacza,

że jego doręczenie powinno nastąpić zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu

doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 62,

poz. 697), które weszło w życie z dniem 7 sierpnia 1999 r.

Wobec niemożliwości doręczenia przesyłki adresatowi w dniu 11 sierpnia

1999 r., listonosz dokonał niezbędnych czynności wymaganych przepisami § 5 ust.

2 i § 8 rozporządzenia, po czym niezwłocznie oddał przesyłkę, wraz z odpowiednio

wypełnionym formularzem potwierdzenia odbioru, właściwej placówce oddawczej (§

9 ust. 1 rozporządzenia). Fakt zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma

sądowego w pocztowej placówce oddawczej (awizowanie) placówka ta potwierdziła

w dniu 11 sierpnia 1999 r. przez umieszczenie stosownych adnotacji, zgodnych z

wymogami § 9 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia.

Pocztowa placówka oddawcza zobowiązana była, po pierwsze, przechowywać

powyższą przesyłkę przez siedem dni od dnia jej złożenia (§ 9 ust. 3

rozporządzenia), a po wtóre, wydać ją adresatowi w razie jego zgłoszenia się w tym

terminie (§ 9 ust. 4 rozporządzenia). Przesyłkę nie podjętą w terminie siedmiu dni

od dnia jej złożenia pocztowa placówka oddawcza zobowiązana była odesłać

niezwłocznie wraz z formularzem potwierdzenie odbioru organowi wysyłającemu (§

9 ust. 5 rozporządzenia).

Bezsporne jest, że pełnomocnik pozwanego, będący adresatem przesyłki, nie

podjął przesyłki w terminie siedmiodniowym od dnia jej złożenia w pocztowej

placówce oddawczej, który bezskutecznie upłynął w dniu 18 sierpnia 1999 r.

Bezsporne jest również, że pocztowa placówka oddawcza uchybiła przepisom

rozporządzenia, bo najpierw obowiązkowi wynikającemu z § 9 ust. 5

rozporządzenia przez zaniechanie niezwłocznego odesłania przesyłki nadawcy po

dniu 18 sierpnia 1999 r., a następnie, przez późniejsze faktyczne wydanie jej

adresatowi, bo dokonane w dniu 30 sierpnia 1999 r., a więc wbrew wymogom § 9

ust. 4 zdanie pierwsze rozporządzenia.

W tej sytuacji o uznaniu, że kasacja pozwanego wniesiona została

z uchybieniem miesięcznemu terminowi, decyduje prawidłowe określenie dnia

doręczenia orzeczenia pełnomocnikowi procesowemu strony skarżącej. Za dzień

ten należy uznać dzień, w którym upłynął termin do odbioru prawidłowo złożonego

pisma sądowego w pocztowej placówce oddawczej, jeżeli przed upływem tego

terminu jego adresat nie zgłosił się po odbiór, będąc prawidłowo zawiadomionym, tj.

zgodnie z obowiązującymi przepisami, o pozostawieniu przedmiotowej przesyłki w

oddawczym urzędzie pocztowym. Takie stanowisko uwzględnia uchwałę składu

siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1971 r., III CZP 10/71 (OSNC

1971, nr 11, poz. 187).

W okolicznościach sprawy oznacza to, że za dzień doręczenia orzeczenia

stronie skarżącej należało uznać dzień 18 sierpnia 1999 r., a zatem wniesienie

kasacji, przez jej nadanie w polskim urzędzie pocztowym w dniu 29 września

1999 r., nastąpiło po upływie miesięcznego terminu, co powinno skutkować jej

odrzuceniem.

Zważyć należy, że skoro art. 139 k.p.c., jak też przepisy rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r., normują szczególny tryb

doręczania pism sądowych, m.in. przez określenie terminu odbioru pisma

złożonego prawidłowo w pocztowej placówce oddawczej, to nie można przyjąć, że

doręczenie nie nastąpiło, jeśli adresat nie zgłosi się po jego odbiór w wymaganym

przepisami rozporządzenia terminie. Datą doręczenia w tym trybie będzie bowiem

dzień, w którym bezskutecznie upłynął termin do odbioru złożonego na poczcie

pisma. Będzie to wprawdzie tylko fikcja doręczenia, ale fikcja prawnie skuteczna,

tzn. pociągająca za sobą wszelkie skutki doręczenia, w tym także, wynikający z art.

3934 k.p.c., skutek w postaci rozpoczęcia biegu terminu.

Przyjęcie odmiennego poglądu mijałoby się z celem przepisów o doręczeniach

pism sądowych, a ponadto stawiałoby sądy w nader trudnej sytuacji, wpływając

przy tym w sposób negatywny na bieg postępowania sądowego.

Okoliczność, że pocztowa placówka oddawcza faktycznie wydała przesyłkę

adresatowi w dniu 30 sierpnia 1999 r., czyniąc to jednak z rażącym naruszeniem

przepisu § 9 ust. 4 zdanie 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17

czerwca 1999 r., nie może w żadnym razie przesądzać o określeniu dnia

doręczenia pisma sądowego w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania

cywilnego, które z takim dniem wiążą początek biegu rozmaitych terminów

procesowych.

Tendencja do ścisłej wykładni przepisów regulujących doręczanie pism

sądowych zasadnie uwidacznia się również w orzecznictwie Sądu Najwyższego

(zob. postanowienia z dnia 30 września 1998 r., I CKN 404/98, nie publ. i z dnia 25

stycznia 1999 r., III CZ 168/98, nie publ.).

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia,

działając na podstawie art. 3938 § 1 k.p.c. w związku z art. 3935 k.p.c. i art. 3934

k.p.c. w brzmieniu tych przepisów sprzed dnia 1 lipca 2000 r., a znajdujących w

niniejszej sprawie zastosowanie z mocy art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 24 maja 2000 r.

o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego... (Dz.U. Nr 48, poz. 554).