Supreme Court quashes lower court ruling on warranty for physical defects due to delayed notice period violation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the District Court's dismissal of the plaintiffs' warranty claim for physical defects in a building. The lower court ruled the notice was untimely because the plaintiffs discovered the defect in September 2001 but formally notified the defendants in November 2001. The Supreme Court found this error because the defect, hidden within the building's structure, was only definitively discovered after the plaintiffs received an expert opinion confirming the insulation did not meet project specifications and standards.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 563 § 1 zd. 1 k.c.; The buyer loses warranty rights for physical defects if they fail to notify the seller within one month of the defect's discovery, where discovery occurs only when the buyer definitively concludes the item is unfit for its intended use.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CK 708/03
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 16 września 2004 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosława Wysocka
SSN Kazimierz Zawada
Protokolant Bogumiła Gruszka
w sprawie z powództwa A. M. i P. J.
przeciwko H. D. i S. D.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2004 r.,
kasacji powodów
od wyroku Sądu Okręgowego w B.
z dnia 21 sierpnia 2003 r.,
uchyla
zaskarżony
wyrok
i
sprawę
przekazuje
Sądowi
Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia
o kosztach postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w B. wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2003 r. zmienił wyrok Sądu
Rejonowego w Ż. w ten sposób, że oddalił powództwo - oparte na uprawnieniach z
rękojmi - o zapłatę 20500 zł z tytułu rękojmi za wady fizyczne budynku.
Według ustaleń tego wyroku w dniu 25 sierpnia 2000 r. strony zawarły
umowę przedwstępną, na podstawie której pozwani zobowiązali się sprzedać
powodom nieruchomość o powierzchni 5.13 ha, położoną w Z., zabudowaną
budynkiem mieszkalnym. W dniu 29 sierpnia 2000 r. pozwani przenieśli na
powodów jej posiadanie, a w dniu 26 października 2000 r. zawarli z powodami
umowę przyrzeczoną. Powodowie jeszcze przed wejściem w posiadanie nabytej
nieruchomości kilkakrotnie ją oglądali. Na prośbę powodów budynek obejrzał też
ich znajomy L. F.
Na przełomie września i października 2001 r. powodowie wymieniali
instalację centralnego ogrzewania. Wówczas, we wrześniu, powód stwierdził, iż pod
eternitem nie ma żadnego uszczelnienia. Powodowie, po stwierdzeniu w pisemnej
opinii L. F., że jego brak stanowi wadę fizyczną budynku, pismami z dnia 21
listopada 2001 r. i 25 grudnia 2001 r. zawiadomili o niej pozwanych.
Na gruncie tych ustaleń Sąd Okręgowy uznał, że powodowie o wadzie
budynku dowiedzieli się we wrześniu 2001 r., a co za tym idzie, że przewidziane
w art. 563 § 1 k.c. zawiadomienie pozwanych, które nastąpiło dopiero pismem
z dnia 21 listopada 2001 r., było spóźnione i skutkowało utratą uprawnień z tytułu
rękojmi.
Kasacja pozwanych - oparta na obydwu podstawach z art. 3931 k.p.c. zawierała zarzut naruszenia art. 563 § 1, 471 k.c., a także art. 387 § 1 k.p.c. w zw.
z art. 328 § 2 k.p.c., art. 391 k.p.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c., i zmierzała do zmiany
zaskarżonego wyroku przez oddalenie apelacji, bądź jego uchylenia oraz
przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sąd Okręgowy oparł rozstrzygnięcie na przepisach o rękojmi za wady
fizyczne sprzedanej rzeczy. Rację przy tym ma ten Sąd, kiedy twierdzi, że
realizacja roszczeń z tytułu rękojmi za wady fizyczne jest uzależniona od
zachowania przez kupującego aktów staranności /pilności/, a to pod rygorem utraty
uprawnień. Przy wadach fizycznych kupujący traci te uprawnienia, jeżeli nie
zawiadomi sprzedawcy o wadzie w ciągu miesiąca od jej wykrycia – art. 563 §1
zd.1 k.c.
Sąd Okręgowy uznał, że skarżący nie dochowali miesięcznego terminu z art.
563 § 1 zd.1 k.c. Istota rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie sprowadza się
przeto do wykładni użytego w tym przepisie pojęcia „wykrycia” wady.
Przepis art. 563 § 1 zd.1 k.c. stanowi odpowiednik - jedynie ze zmianami
redakcyjnymi - art. 324 § 1 k.z. W wyroku z dnia 14 lutego 1967 r., sygn. akt ICR
521/66 /OSNCP 1967, z. 9, poz. 164/, Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że wykrycie
wady rzeczy, której konstrukcja i właściwości nie są znane użytkownikowi nie
posiadającemu wiadomości specjalnych, następuje – w rozumieniu art. 324 k.z. –
wtedy, kiedy kupujący definitywnie przekonał się, że nabyta rzecz nie nadaje się do
użytku zgodnie z jej przeznaczeniem. W ocenie składu rozpoznającego sprawę
pogląd ten zachował aktualność również na gruncie art. 563 § 1 zd.1 k.c.
Z dodatkowych ustnych wyjaśnień biegłego T. K. wynika, że stwierdzoną
przez niego wadę budynku mógłby ujawnić inżynier budowlany przy posiadaniu
dokumentacji technicznej /k. 82v/. Z tej wypowiedzi biegłego można by
wyprowadzić wniosek, że w sprawie chodzi o wady tego właśnie rodzaju rzeczy,
której konstrukcja i właściwości nie są znane użytkownikowi, nie posiadającemu
wiadomości specjalnych. W rezultacie przyjąć by należało, że skarżący faktycznie
dowiedzieli się o wadzie budynku dopiero wtedy, gdy w oparciu o pisemną opinię L.
F. definitywnie przekonali się, że, ujmując ogólnie, izolacja cieplna poddasza
została wykonana niezgodnie z zatwierdzonym projektem, jak również niezgodnie z
normą PN-82/B-02020 – „Ochrona cieplna budynków”.
Skoro Sąd Okręgowy tych okoliczności nie miał na uwadze przy
rozpatrywaniu apelacji, to zaskarżony wyrok ulega uchyleniu a sprawa przekazana
do ponownego rozpoznania.
Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.