Supreme Court dismisses Ministry's appeal against Notary Council's internal regulation due to withdrawal of complaint.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Ministry of Justice's appeal regarding the Notary Council's internal regulation allowing electronic voting. The Ministry argued the provision violated constitutional and statutory requirements for formal voting procedures. The court noted the Ministry withdrew its complaint after the Council amended the regulation to remove the contested clause, rendering the proceedings moot.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 47 § 1 Prawo o notariacie; Art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c.: When a complainant withdraws a legal challenge after the challenged act is amended to remove the disputed provision, the proceedings must be dismissed as the subject matter no longer exists.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III ZS 9/12
POSTANOWIENIE
Dnia 19 września 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jerzy Kwaśniewski (przewodniczący)
SSN Katarzyna Gonera (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Myszka
Protokolant Joanna Porowska
w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości
na uchwałę Rady Izby Notarialnej w R. nr …/ 2012 z dnia 19 kwietnia 2012 r., w
sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego urzędowania,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 19 września 2012 r.,
umarza postępowanie.
UZASADNIENIE
Rada Izby Notarialnej w R. podjęła w dniu 19 kwietnia 2012 r. uchwałę nr
…/2012 w sprawie przyjęcia regulaminu wewnętrznego urzędowania. W § 17
uchwały postanowiono, że w przypadkach wyjątkowych Prezes, względnie
Wiceprezes Rady, może przeprowadzić głosowanie w sprawie podjęcia uchwały
przez
Radę
telefonicznie
lub
pocztą
elektroniczną.
Z
przeprowadzonego
głosowania sporządza się protokół z odnotowaniem daty i godziny dokonanych
połączeń z poszczególnymi członkami Rady. Tak podjęta uchwała umieszczana
jest w protokole z najbliższego posiedzenia Rady.
Powyższa uchwała została zaskarżona przez Ministra Sprawiedliwości, na
podstawie art. 47 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (tekst
jednolity: Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.), jako sprzeczna z prawem.
Skarżący zarzucił sprzeczność § 17 uchwały z art. 17 Konstytucji RP oraz z art. 36
§ 1 ustawy Prawo o notariacie poprzez dopuszczenie - w przypadkach wyjątkowych
- możliwości przeprowadzenia głosowania w sprawie podjęcia uchwały przez Radę
telefonicznie lub drogą elektroniczną. Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie
§ 17 uchwały i przekazanie sprawy Radzie Izby Notarialnej R. do ponownego
rozpoznania.
Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał wyrok Sądu Najwyższego
z 5 sierpnia 2011 r., III ZS 4/11 (LEX nr 1101341), podkreślając że tożsamość treści
art. 45 ustawy o radcach prawnych oraz art. 36 § 1 ustawy Prawo o notariacie
przemawia za zastosowaniem stanowiska Sądu Najwyższego także w niniejszej
sprawie.
Pismem z 3 września 2012 r. Minister Sprawiedliwości cofnął skargę i wniósł
o umorzenie postępowania. Minister Sprawiedliwości poinformował Sąd Najwyższy,
że pismem z 17 sierpnia 2012 r., które wpłynęło 27 sierpnia 2012 r., Rada Izby
Notarialnej w R. powiadomiła o skreśleniu zaskarżonego § 17 uchwały w sprawie
przyjęcia regulaminu wewnętrznego urzędowania Rady. W tej sytuacji, skoro został
zrealizowany cel skargi Ministra Sprawiedliwości (usunięcie kwestionowanego
przepisu regulaminu), dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe,
w związku z czym Minister Sprawiedliwości cofnął skargę i wniósł o umorzenie
postępowania.
Sąd Najwyższy, zważył co następuje:
Artykuł 47 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (jednolity
tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.) przewiduje możliwość zaskarżenia
przez Ministra Sprawiedliwości uchwał organów samorządu notarialnego w razie
ich sprzeczności z prawem. Przepis ten w sposób niepełny reguluje postępowanie
przed Sądem Najwyższym ze skargi Ministra Sprawiedliwości, stanowiąc jedynie o
możliwości utrzymania w mocy zaskarżonej uchwały lub jej uchylenia i przekazania
sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu organowi samorządu z ustaleniem
wytycznych co do sposobu jej załatwienia albo pozostawienia bez rozpoznania
skargi spóźnionej. Przepis ten nie normuje innych kwestii, jakie mogą się wyłonić w
trakcie postępowania zainicjowanego skargą Ministra Sprawiedliwości, ani nie
odsyła w tym względzie do żadnych uregulowań proceduralnych zawartych w
innych aktach prawnych. W tej sytuacji można uznać, że występuje luka w prawie w
zakresie regulacji postępowania ze skargi Ministra Sprawiedliwości na uchwałę
organu samorządu notarialnego. Lukę tę należy wypełnić w drodze analogii,
stosując odpowiednio przepisy postępowania najlepiej odpowiadające charakterowi
rozpoznawanego środka prawnego. Sąd Najwyższy w postanowieniach z 24 maja
1994 r., I PO 6/94 (OSNP 1994 nr 7, poz. 119) i z 8 kwietnia 2010 r., III ZS 1/10
(LEX nr 602765) uznał, ze omawiana skarga Ministra Sprawiedliwości jest
szczególnym środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do niej przepisy
Kodeksu postępowania cywilnego o rewizji, a obecnie – o skardze kasacyjnej.
W aktualnym stanie faktycznym i prawnym, wobec podjęcia przez Radę Izby
Notarialnej w R. nowej uchwały z 8 sierpnia 2012 r., skreślającej zaskarżony § 17
regulaminu wewnętrznego urzędowania Rady, i w konsekwencji tego – cofnięcia
przez Ministra Sprawiedliwości przedmiotowej skargi, należało na podstawie
stosowanego odpowiednio art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 39821 k.p.c. umorzyć
postępowanie wywołane skargą.