Supreme Court dismisses Minister's appeal as moot due to lower body's new decision appointing a patron.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the Minister of Justice's appeal against a notarial chamber's refusal to appoint a patron for an applicant. The Minister argued the refusal violated constitutional rights and statutory duties, but the notarial chamber later issued a new decision appointing a patron and revoked the original ruling. Consequently, the Supreme Court declared the proceedings moot because the subject matter of the appeal no longer existed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 47 ust. 1 Prawo o notariacie; Art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 398²¹ k.p.c.: When a lower administrative body revokes a challenged decision and resolves the dispute, the Supreme Court's review becomes moot and the proceedings must be dismissed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III ZS 6/12
POSTANOWIENIE
Dnia 9 sierpnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)
SSN Bogusław Cudowski
SSN Halina Kiryło (sprawozdawca)
Protokolant Anna Pęśko
w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości
na uchwałę Rady Izby Notarialnej w R. Nr … / 2012 z dnia 1 marca 2012 r.,
w przedmiocie wniosku Ministra Sprawiedliwości o wyznaczenie patrona dla
aplikanta A. K.,
po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 9 sierpnia 2012 r.,
umarza postępowanie.
UZASADNIENIE
Uchwałą Nr …/2012 z dnia 1 marca 2012 r. Rada Izby Notarialnej w R.
stwierdziła brak możliwości wyznaczenia z urzędu aplikantowi notarialnemu A. K.
patrona aplikacji notarialnej. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że w chwili
obecnej w Izbie Notarialnej w R. nie ma notariusza, który spełniałby prawne
przesłanki do zostania patronem oraz miał możliwość objęcia patronatem aplikanta
A. K.
Powyższą uchwałę, jako sprzeczną z prawem, zaskarżył w całości Minister
Sprawiedliwości. Zaskarżonej uchwale zarzucił rażące naruszenie: 1/ art. 7 i 17 ust.
1 Konstytucji RP oraz art. 73, 72 § 1 i art. 35 pkt. 2 i 3 ustawy - Prawo o notariacie
(jednolity tekst: Dz.U. z 2008 Nr 189, poz. 1158 ze zm.) w związku z art. 75 ustawy
w związku z § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia
2005 r. w sprawie organizacji aplikacji notarialnej (Dz.U. Nr 258, poz. 2169 ze zm.),
poprzez uchylenie się przez Radę Izby Notarialnej w R. od wykonania leżących w
interesie publicznym obowiązków ustawowych, tj. od obowiązku organizacji i
prowadzenia szkolenia, a w konsekwencji związanego z tym obowiązku
wyznaczenia dla aplikanta notarialnego A. K. patrona; 2/ art. 7 Konstytucji w
związku z art. 75 ustawy - Prawo o notariacie w związku z § 1 ust. 3
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2005 r. w sprawie
organizacji aplikacji notarialnej, poprzez dokonanie błędnej wykładni przesłanek
wyznaczenia notariusza patronem dla aplikanta notarialnego; 3/ art. 32 ust. 1 w
związku z art. 65 ust. 1 Konstytucji RP oraz w związku z art. 72 § 1 ustawy - Prawo
o notariacie i w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22
grudnia 2005 r. w sprawie organizacji aplikacji notarialnej, poprzez naruszenie
zaskarżoną uchwałą zasady równości w dostępie do zawodu notariusza,
polegające na ograniczeniu prawa i obowiązku aplikanta notarialnego A. K. do
zaznajomienia się z całokształtem pracy notariusza w ramach aplikacji notarialnej
prowadzonej przez Radę Izby Notarialnej w R. w sytuacji, gdy innym aplikantom
patroni zostali przez Radę wyznaczeni. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący
wniósł o uchylenie uchwały w całości i przekazanie sprawy do ponownego
rozpatrzenia organowi samorządu zawodowego.
W odpowiedzi na skargę Ministra Sprawiedliwości, Rada Izby Notarialnej w
R. wniosła o umorzenie postępowania wskazując, iż w dniu 14 czerwca 2012 r.
podjęła uchwałę Nr …/2012, którą uchyliła w całości uchwałę Nr …/2012 z dnia 1
marca 2012 roku. W chwili podjęcia uchwały z dnia 14 czerwca 2012 roku
zaskarżona przez Ministra Sprawiedliwości uchwała z dnia 1 marca 2012 roku
straciła więc swoją moc prawną i została wyeliminowana z obrotu. Przedmiotowe
postępowanie
przed
Sądem
Najwyższym,
zainicjowane
skargą
Ministra
Sprawiedliwości z dnia 29 maja 2012 r., stało się zatem bezprzedmiotowe.
Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. Minister Sprawiedliwości cofnął skargę.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 47 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie
(jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.) przewiduje możliwość
zaskarżenia
przez
Ministra
Sprawiedliwości
uchwał
organów
samorządu
notarialnego w razie ich sprzeczności z prawem. Przepis ten w sposób niepełny
reguluje
postępowanie
przed
Sądem
Najwyższym
ze
skargi
Ministra
Sprawiedliwości, stanowiąc jedynie o możliwości utrzymania w mocy zaskarżonej
uchwały lub jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania
właściwemu organowi samorządu z ustaleniem wytycznych co do sposobu jej
załatwienia albo pozostawienia bez rozpoznania skargi spóźnionej. Przepis ten nie
normuje innych kwestii, jakie mogą się wyłonić w trakcie postępowania
zainicjowanego skargą Ministra Sprawiedliwości, ani nie odsyła w tym względzie do
żadnych uregulowań proceduralnych zawartych w innych aktach prawnych. W tej
sytuacji wypada stwierdzić, że występuje luka w prawie w zakresie regulacji tegoż
postępowania. Lukę tę należy wypełnić w drodze analogii, stosując odpowiednio
przepisy proceduralne najlepiej odpowiadające charakterowi rozpoznawanego
środka prawnego. Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 24 maja 1994 r., I PO
6/94 (OSNP 1994 nr 7, poz. 119) i z dnia 8 kwietnia 2010 r., III ZS 1/10 (LEX nr
602765) uznał, ze omawiana skarga Ministra Sprawiedliwości jest szczególnym
środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do niej przepisy kodeksu
postępowania cywilnego o rewizji, a obecnie – o skardze kasacyjnej. W aktualnym
stanie faktycznym i prawnym, wobec podjęcia przez Radę Izby Notarialnej w R.
nowej uchwały z dnia 19 czerwca 2012 r., uchylającej w całości zaskarżona
uchwałę oraz kolejnej uchwały z dnia 5 lipca 2012 r. o wyznaczeniu patrona dla
aplikanta A. K., i w konsekwencji tego – cofnięcia przez Ministra Sprawiedliwości
przedmiotowej skargi, należało na podstawie stosowanego odpowiednio przepisu
art. 391 § 2 w związku z art. 398²¹ k.p.c. umorzyć postępowanie.