Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III ZS 6/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses Minister's appeal against Notarial Council ruling due to withdrawal of complaint.

Numero d'incarto III ZS 6/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the Minister of Justice's appeal against a ruling by the National Notarial Council regarding the issuance of certificates. The Minister initially requested the annulment of the Council's decision but subsequently withdrew the complaint after the Council issued a new ruling that upheld the original decision. Consequently, the Supreme Court ordered the proceedings to be discontinued based on the withdrawal of the appeal.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 47 § 1 Prawa o notariacie; Art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may dismiss proceedings when the appellant withdraws the appeal, applying civil procedure rules by analogy to the specific administrative nature of the notarial oversight.

Parole chiave

Generato dall'IA
withdrawal of appeal notarial self-governance Supreme Court jurisdiction procedural discontinuance analogy in civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 47 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie
art. 47 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U.
art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
art. 39821 k.p.c.
Zgodnie z art. 39821 k.p.c. w związku z art.
art. 391 § 2 k.p.c.
w związku z art. 391 § 2 k.p.c. strona może cofnąć
art. 39821 k.p.c
Zgodnie z art. 39821 k.p.c.
art. 391 § 2 k.p.c
w związku z art. 391 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z 21 marca 2006 r., III SO 8/06
postanowienie Sądu Najwyższego z 24 maja 1994 r., I PO 6/94

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III ZS 6/11

POSTANOWIENIE

Dnia 17 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Beata Gudowska

SSN Zbigniew Korzeniowski

w sprawie ze skargi Ministra Sprawiedliwości

na uchwałę nr VII / 71 / 2011 z dnia 20 sierpnia 2011 r. Krajowej Rady Notarialnej w

sprawie wydawania zaświadczeń o ukończeniu aplikacji notarialnej,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 lutego 2012 r.,

umarza postępowanie.

UZASADNIENIE

Minister Sprawiedliwości pismem z 7 listopada 2011 r. wniósł, na podstawie

art. 47 § 1 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. Prawo o notariacie (Dz.U. z 2008 r. Nr

189, poz. 1158 ze zm.), o uchylenie uchwały Krajowej Rady Notarialnej nr

VII/71/2011 z 20 sierpnia 2011 r. w sprawie wydawania zaświadczeń o ukończeniu

aplikacji notarialnej.

Pismem z 2 stycznia 2012 r. Minister Sprawiedliwości cofnął skargę z 7

listopada 2011 r., ponieważ Krajowa Rada Notarialna podjęła 19 listopada 2011 r.

uchwałę nr VII/83/2011, którą uchyliła zaskarżoną uchwałę, uznając ocenę Ministra

Sprawiedliwości.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym

(Dz.U. Nr 240, poz. 2052 ze zm.), Sąd Najwyższy jest organem władzy

sądowniczej,

powołanym

między

innymi

do:

1)

sprawowania

wymiaru

sprawiedliwości przez: a) zapewnienie w ramach nadzoru zgodności z prawem oraz

jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych przez rozpoznawanie

kasacji

oraz

innych

środków

odwoławczych,

b)

podejmowanie

uchwał

rozstrzygających zagadnienia prawne, c) rozstrzyganie innych spraw określonych w

ustawach; 4) wykonywania innych czynności określonych w ustawach. Natomiast

zgodnie z art. 47 § 1 Prawa o notariacie, Minister Sprawiedliwości zwraca się do

Sądu Najwyższego o uchylenie sprzecznych z prawem uchwał organu samorządu

notarialnego w terminie 3 miesięcy od dnia ich doręczenia, a jeżeli zaskarżona

uchwała rażąco narusza prawo, termin ten wynosi 6 miesięcy. Stosownie do art. 47

§ 2 tej ustawy Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub uchyla

uchwałę i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania właściwemu organowi

samorządu, ustalając wytyczne co do sposobu jej załatwienia. Skargę spóźnioną

Sąd Najwyższy pozostawia bez rozpoznania.

Z systemowej wykładni powołanych przepisów wynika jednoznacznie, że

Sąd Najwyższy rozpoznając wniosek Ministra Sprawiedliwości o uchylenie

sprzecznej z prawem uchwały Krajowej Rady Notarialnej sprawuje wymiar

sprawiedliwości poprzez rozstrzyganie innych, niż określone w art. 1 pkt 1 lit. a-b

ustawy o Sądzie Najwyższym, spraw określonych w ustawach. Przedmiotem

postępowania przed Sądem Najwyższym jest publicznoprawna kwestia legalności

uchwał organów samorządu notarialnego, a przepisy Prawa o notariacie nie

zawierają przepisu o stosowaniu do tych spraw przepisów Kodeksu postępowania

cywilnego. W związku z powyższym do sprawy, o której mowa w art. 47 § 1 Prawa

o notariacie, nie stosuje się Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności

części dotyczącej apelacji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 21 marca

2006 r., III SO 8/06, OSNP z 2007 r. nr 9-10, poz. 149).

Mając na względzie, że Prawo o notariacie zawiera lukę, nie określając

według jakich przepisów toczy się przed Sądem Najwyższym postępowanie ze

skargi Ministra Sprawiedliwości, lukę tę należy wypełnić w drodze analogii, stosując

odpowiednio

przepisy

procedury

najlepiej

odpowiadającej

charakterowi

rozpatrywanego środka prawnego. W postanowieniu z 24 maja 1994 r., I PO 6/94,

Sąd Najwyższy przyjął, że skarga Ministra Sprawiedliwości na uchwałę samorządu

notarialnego jest szczególnym środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do

niej odpowiednio przepisy k.p.c. o rewizji. W aktualnym stanie prawnym oznacza to,

że per analogiam należy stosować przepisy dotyczące postępowania kasacyjnego.

Zgodnie z art. 39821 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. strona może cofnąć

skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi kasacyjnej nie wymaga zgody drugiej strony

postępowania, Sąd Najwyższy jest zaś związany oświadczeniem skarżącego o

cofnięciu skargi.

Mając

powyższe

na

względzie,

postępowanie

ze

skargi

Ministra

Sprawiedliwości należało – wskutek jej cofnięcia - umorzyć na podstawie art. 39821

k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c. (stosowanych per analogiam).