Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III ZS 13/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses Health Minister's appeal against Chamber ruling suspending self-governance participation in medical board commissions.

Numero d'incarto III ZS 13/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland revoked the Regional Chamber's decision suspending its representatives from medical board commissions. The Health Minister argued this violated statutory duties requiring self-governance participation, while the Chamber claimed it had autonomously chosen a different method to fulfill its constitutional tasks. The court ruled that the Chamber's new resolution did not invalidate the previous one and that the Minister's appeal lacked merit.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych; Art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych: The professional self-governance body retains the right to autonomously determine the manner of fulfilling statutory obligations, including the selection of representatives for board commissions, without automatic invalidation of prior decisions by subsequent resolutions.

Parole chiave

Generato dall'IA
professional self-governance board commissions statutory obligations autonomy of self-governance health law administrative appeal regulatory procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 2 ust. 2 of the Nurses and Midwives Self-Governance Act
sprzeczność z art. 2 ust.
Art. 4 ust. 2 pkt 7 of the Nurses and Midwives Self-Governance Act
sprzeczność z art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o
Art. 49 ust. 8 of the Medical Activity Act
1038) w związku z art. 49
Art. 92 ust. 1 of the Constitution
z art. 92 ust. 1 Konstytucji nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa.
Art. 10 ust. 3 of the Nurses and Midwives Self-Governance Act
Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 10 ust.
art. 92 ust. 1 Konstytucji
z art. 92 ust. 1 Konstytucji nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa.
art. 17 Konstytucji
art. 17 Konstytucji. Niezależność w wykonywaniu zadań samorządu zawodowego

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
U 4/09 of the Constitutional Tribunal dated 31 May 2010

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III ZS 13/12

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Małgorzata Gersdorf

SSN Maciej Pacuda

Protokolant Anna Pęśko

w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia

na uchwałę Nr 39/IV/R/2012 Okręgowej Rady W. Okręgowej Izby Pielęgniarek i

Położnych z dnia 7 marca 2012 r.,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 13 listopada 2012 r.,

uchyla zaskarżoną uchwałę.

UZASADNIENIE

Okręgowa Rada W. Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położonych podjęła dnia 7

marca 2012 r. uchwałę nr 39/IV/R/2012 w sprawie zawieszenia udziału

przedstawicieli Izby w komisjach konkursowych na niektóre stanowiska kierownicze

w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami.

Minister Zdrowia zaskarżył przedmiotową uchwałę w całości zarzucając jej

sprzeczność z art. 2 ust. 2 i art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 1 lipca 2011 r. o

samorządzie pielęgniarek i położnych (Dz.U. Nr 174, poz. 1038) w związku z art. 49

ust. 8 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. Nr 112,

poz. 654 ze zm.) i § 10 pkt 2 lit. c, pkt 3 lit. d, pkt 4 lit. a i e oraz pkt 5 lit. a i f

rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu

przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie

leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (Dz.U. z 2012 r., poz. 182, dalej jako

rozporządzenie konkursowe).

Minister Zdrowia argumentuje, że zaskarżona uchwała pozostaje w

oczywistej sprzeczności z wynikającym z art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy o samorządzie

pielęgniarek

i

położnych

obowiązkiem

przewodniczenia

i

uczestniczenia

przedstawicieli samorządu zawodowego pielęgniarek i położnych w komisjach

konkursowych na kierownicze stanowiska pielęgniarek i położnych oraz inne

stanowiska kierownicze w podmiotach leczniczych. Naruszenie pozostałych

przepisów powołanych w skardze Ministra Zdrowia polega na tym, że art. 49

ustawy o działalności leczniczej przewiduje obowiązek przeprowadzenia konkursu

na określone w nim stanowiska. Sposób przeprowadzenia konkursu, skład oraz

tryb, jak i warunki powoływania i odwoływania komisji konkursowej normują

przepisy rozporządzenia konkursowego, które przewidują udział w komisji

konkursowej przedstawicieli okręgowej rady pielęgniarek i położnych.

W odpowiedzi na skargę Okręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w W.

wniosła o utrzymanie zaskarżonej uchwały w mocy. Zdaniem Izby zaskarżona

uchwała utraciła de facto moc prawną w dniu 20 marca 2012 r., kiedy to XVII

Okręgowy Zjazd Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w W. podjął uchwałę nr

6, dotyczącą tej samej materii, co zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała

Okręgowej Rady. Zarzut naruszenia art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy o samorządzie

pielęgniarek i położnych jest nieusprawiedliwiony, ponieważ przewodniczenie i

uczestnictwo w komisjach konkursowych na kierownicze stanowiska nie jest

zadaniem samorządu pielęgniarskiego, a jedynie formą realizacji zadań tego

samorządu. Izba podnosi ponadto, że rozporządzenie konkursowe jako sprzeczne

z art. 92 ust. 1 Konstytucji nie jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa.

Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie art. 49 ust. 8 ustawy o

działalności leczniczej, który to przepis jest niezgodny z ustawą zasadniczą z

powodu zbyt ogólnikowo sformułowanych wytycznych zwartej w nim delegacji

ustawowej co do treści wydanego na jego podstawie aktu wykonawczego.

Dodatkowo Izba podniosła, że rozporządzenie konkursowe zostało wydane w

sposób pozbawiający uczestnika postępowania uprawnienia do opiniowania aktów

prawnych dotyczących organizacji ochrony zdrowia, co powoduje jego sprzeczność

z art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Skarga Ministra Zdrowia jest zasadna.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych,

samorząd ten wykonuje swoje zadania przez przewodniczenie i uczestnictwo jego

przedstawicieli

w

komisjach

konkursowych

na

kierownicze

stanowiska

pielęgniarskie lub położnicze oraz na inne stanowiska kierownicze w podmiotach

leczniczych, o ile odrębne przepisy przewidują taki obowiązek. Obowiązek taki

wynika z przepisów rozporządzenia konkursowego, które niewątpliwie są

„odrębnymi przepisami" w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy o samorządzie

pielęgniarek i położonych. Przepisy te przewidują udział przedstawiciela okręgowej

rady pielęgniarek i położnych, w charakterze członka albo przewodniczącego, w

postępowaniach konkursowych

dotyczących stanowisk zastępcy kierownika

podmiotu leczniczego (§ 10 pkt 2), ordynatora (§ 10 pkt 3), naczelnej pielęgniarki

lub przełożonej pielęgniarek (§ 10 pkt 4) oraz w przypadku pielęgniarki oddziałowej

(§ 10 pkt 5).

Stosownie do art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych

samorząd jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań, lecz przy ich realizacji

podlega przepisom prawa. Nie ulega wątpliwości, że uchwały organu samorządu

pielęgniarek i położnych mogą być wydawane w granicach zakreślonych

powszechnie obowiązującymi przepisami prawa i muszą pozostawać w zgodzie z

tymi przepisami. Przepisy te mogą zaś precyzować nie tylko, jakie są zadania

samorządu zawodowego, ale także w jaki sposób zadania te powinny być

wykonywane. Podzielając argumentację Izby, zgodnie z którą uczestnictwo

przedstawicieli samorządu pielęgniarek i położonych nie jest zadaniem samorządu,

ale jedną z form (postaci) realizacji tych zadań, Sąd Najwyższy stwierdza, że w

następstwie przedmiotowej uchwały Izba przestaje wykonywać ciążące na niej

zadania w jeden z prawnie przewidzianych sposobów, na określenie którego

pozwala zarówno art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych, jak i

art. 17 Konstytucji. Niezależność w wykonywaniu zadań samorządu zawodowego

dotyczy określenia przez samorząd sposobu wywiązania się z obowiązków

wynikających z przepisów prawa i w relewantnym dla rozstrzygnięcia niniejszej

sprawy zakresie odnosi się do autonomicznego wskazania przedstawicieli W.

Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położonych uczestniczących w postępowaniach

konkursowych

w

charakterze

przewodniczących

albo

członków

komisji

konkursowych.

Sąd Najwyższy nie podziela argumentów Izby podniesionych na obronę

zaskarżonej uchwały. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że podjęcie przez

XVII Okręgowy Zjazd uchwały nr 6 dotyczącej tej samej materii, co zaskarżona

uchwała Okręgowej Rady nie powoduje, że uchwała ta przestała obowiązywać lub

wywoływać skutki prawne.

Sąd

Najwyższy

nie

dopatrzył

się

również

sprzeczności

między

rozporządzeniem konkursowym a art. 92 ust. 1 Konstytucji. Z odpowiedzi na skargę

Ministra Zdrowia wynika, że Izba upatruje niekonstytucyjności rozporządzenia

konkursowego w zbyt ogólnikowo sformułowanych wytycznych co do treści

rozporządzenia. Przepis art. 49 ust. 8 ustawy o działalności leczniczej upoważnia

Ministra Zdrowia do wydania rozporządzenia, w którym określi on sposób

przeprowadzania konkursu na stanowiska wymienione w art. 49 ust. 1 ustawy o

działalność leczniczej; skład oraz tryb i warunki powoływania i odwoływania komisji

konkursowej, a także ramowy regulamin przeprowadzania konkursu na stanowiska,

które sprecyzowano w art. 49 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej. Zakres

upoważnienia ustawowego został, zdaniem Sądu Najwyższego ustalony w sposób

odpowiadający wymogom wynikającym z art. 92 ust. 1 Konstytucji i orzecznictwa

Trybunału Konstytucyjnego. Zgodnie z powołanym w odpowiedzi Izby wyrokiem

Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 maja 2010 r., U 4/09 (OTK-A 2010 nr 4, poz.

36) o niekonstytucyjności upoważnienia do wydawania rozporządzenia przesądza

całkowity brak wytycznych, podczas gdy w niniejszej sprawie wytyczne takie są

zawarte w art. 49 ust. 8 ustawy o działalności leczniczej, i polegają na obowiązku

Ministra

„kierowania

się

potrzebą

zapewnienia

przejrzystości

procedury

konkursowej”.

Dla oceny zasadności skargi Ministra Zdrowia bez znaczenia jest argument

dotyczący przebiegu konsultacji społecznych w toku prac legislacyjnych nad

rozporządzeniem konkursowym. Powołany przez Izbę art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy o

samorządzie pielęgniarek i położnych przewiduje dla samorządu tej grupy

zawodowej uprawnienie jedynie do opiniowania projektów aktów normatywnych

dotyczących ochrony zdrowia i zasad organizacji opieki zdrowotnej. Opinia zaś ze

swej istoty nie jest wiążąca dla zasięgającego jej podmiotu. Z przepisu tego nie

można wywodzić podstaw dla uznania rozporządzenia konkursowego za

niekonstytucyjne na tej podstawie, że ostateczna treść rozporządzenia odbiega od

treści poddanej konsultacjom społecznym.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 10 ust. 3

ustawy o samorządzie pielęgniarek i położnych.

/tp/