Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III ZS 1/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses Minister's appeal as proceedings are rendered unnecessary by a new settlement agreement.

Numero d'incarto III ZS 1/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the Minister of Agriculture's appeal against the National Veterinary Council's resolutions. The Council had ordered veterinarians to refuse contracts for specific inspection duties due to inadequate compensation and lack of legal basis. The court found the proceedings unnecessary because the Council subsequently accepted a new settlement agreement resolving the dispute.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 21 k.p.c.; Art. 355 § 1 k.p.c.: Administrative proceedings are dismissed as unnecessary when the subject matter of the dispute is resolved by a subsequent settlement agreement between the parties.

Parole chiave

Generato dall'IA
unnecessary proceedings settlement agreement veterinary contracts administrative appeal supreme court dispute resolution procedural dismissal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 398 § 1 k.p.c.
postępowanie na podstawie art. 39819 § 1 w związku z art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
postępowanie na podstawie art. 39819 § 1 w związku z art.
Art. 355 § 1 k.p.c.
39821 i art. 355 § 1 k.p.c.
art. 355 § 1 k.p.c
39821 i art. 355 § 1 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III ZS 1/11

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 3 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca)

Protokolant Wanda Cabaj

w sprawie ze skargi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi

na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko - Weterynaryjnej nr 28/2010/V z dnia 9 grudnia

2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarii od podpisywania umów z tytułu

wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii oraz na uchwałę nr 30/2011/V

z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia katalogu czynności

niewykonywanych przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały nr 28/2010/V,

po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 3 marca 2011 r.,

1. umarza postępowanie,

2. znosi wzajemnie między stronami koszty postępowania

przed Sądem Najwyższym.

Uzasadnienie:

Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą nr 28/2010/V z dnia 9

grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarzy od podpisywania umów

z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii, działając na

podstawie art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy z dnia 21

grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych

(jednolity tekst: Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 767), miedzy innymi zobowiązała

wszystkich lekarzy weterynarii do omowy zawierania umów na tok 2011 z

powiatowymi lekarzami weterynarii określonych w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29

stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 112,

poz. 774) oraz aneksów do tych umów na rok 2011 na czynności z wyznaczenia i

niewykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 i 1a ustawy o Inspekcji

Weterynaryjnej,

jak:

takich

wykonywanie

szczepień

ochronnych

i

badań

rozpoznawczych, sprawowanie nadzoru nad miejscami gromadzenia, skupu lub

sprzedaży zwierząt, targowiskami oraz wystawami, pokazami lub konkursami

zwierząt, badanie zwierząt umieszczanych na rynku lub przeznaczonych do

wywozu, wystawianie świadectw zdrowia, pobieranie próbek do badań.

W uzasadnieniu tej uchwały podniesiono miedzy innymi, że wynagrodzenie

za wykonywane z wyznaczenia powiatowego lekarza weterynarii czynności nie

pokrywa nakładu pracy

wykonywaniem

oraz

że

i kosztów materiałów zużywanych w związku z ich

wynagrodzenie

osób

zatrudnionych

w

Inspekcji

Weterynaryjnej nie pozostaje w żadnej relacji do kwalifikacji i konieczności

posługiwania się wysoce specjalistyczną wiedzą i „rozmija się z odpowiedzialnością

nałożoną przepisami prawa unijnego i krajowego ma pracowników Inspekcji

Weterynaryjnej.

Krajowa Rada Lekarsko-Weterynaryjna uchwałą nr 30/2011/V z dnia 4

stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia katalogu czynności niewykonywanych

przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały nr 28/2010/V, działając na podstawie

art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy z dnia 21 grudnia

1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarsko-weterynaryjnych (jednolity

tekst: Dz.U. z 2009 r. nr 93, poz. 767) podtrzymała „ w całej rozciągłości uchwałę nr

28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r., a ponadto zobowiązała wszystkich lekarzy

weterynarii od dnia 7 stycznia aż do odwołania do odmowy zawierania umow i

wypowiedzenia wcześniej zawartych umów, określonych w art. 16 ust. 3 ustawy z

dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r.

Nr 112, poz. 774)na rok 2011 z powiatowymi lekarzami weterynarii na czynności z

wyznaczenia i niewykonywania czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit

d-i) oraz k-l) ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej

W uzasadnieniu tej uchwały podniesiono miedzy innymi, że kategoryczna

odmowa rozmów na temat wynagrodzenia lekarzy weterynarii zatrudnionych w

Inspekcji Weterynaryjnej oraz tworzenie Inspekcji Bezpieczeństwa Żywności, a

także lekceważący stosunek ministra […] do lekarzy weterynarii, zmusza Krajową

Radę do podjęcia uchwały w imię godności lekarzy weterynarii oraz ochrony

zdrowia publicznego.

Minister Rolnictwa wniósł o stwierdzenie niezgodności z prawem i uchylenie

zaskarżonych uchwał, zarzucając naruszenie: 1) art. 39 ust. 1 pkt 4 w związku z

art. 10 ust. 2 pkt 3 i 10 ustawy o zawodzie lekarza weterynarii i izbach lekarskoweterynaryjnych, ponieważ powszechnie obowiązujące przepisy nie zawierają

podstaw prawnych do wydawania uchwał zobowiązujących lekarzy weterynarii do

odmowy zawierania umów i wypowiadania wcześniej zawartych umów, o których

mowa w art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej oraz niewykonywania

czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 tej ustawy, 2) art. 22 i 65 ust. 1

Konstytucji oraz art. 6 ust. 1 i art. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie

działalności gospodarczej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.)

poprzez niezgodne z przepisami ograniczanie wykonywania zawodu przez lekarzy

weterynarii.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy postanowił, wobec zgodnych wniosków stron postępowania

oraz zbędnością wydania orzeczenia w postępowaniu wszczętym skargą Ministra

Rolnictwa i Rozwoju Wsi na uchwałę Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej nr

28/2010/V z dnia 9 grudnia 2010 r. w sprawie odstąpienia lekarzy weterynarzy od

podpisywania umów z tytułu wyznaczenia przez powiatowego lekarza weterynarii

oraz uchwałę nr 30/2011/V z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie rozszerzenia

katalogu czynności niewykonywanych przez lekarzy weterynarii na mocy uchwały

nr 28/2010/V wskutek uchylenia tych uchwał nr 32/2011/V z dnia 17 stycznia 2011

r. w sprawie akceptacji wyników negocjacji zespołu Krajowej Rady LekarskoWeterynaryjnej z Ministrem Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi, umorzyć

postępowanie na podstawie art. 39819 § 1 w związku z art. 39821 i art. 355 § 1 k.p.c.