Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UZ 1/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds regarding a missed deadline for serving a judgment's reasoning.

Numero d'incarto III UZ 1/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a lower court's decision to reject a request for extending the deadline to serve a judgment's reasoning. The applicant argued that his mental health conditions caused memory loss, preventing him from meeting the statutory deadline. The court found that the applicant failed to prove his condition worsened specifically during the narrow window between the deadline and the missed filing date.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.; An appeal against a ruling denying a request to extend a procedural deadline is inadmissible unless the ruling concludes the proceedings, as the applicant must prove the condition causing the delay occurred specifically within the missed time frame.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline service of judgment mental health defense inadmissible appeal burden of proof procedural termination memory loss evidence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 § 2 k.p.c.
zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 398 1, a
Art. 380 k.p.c.
odpowiednio art. 380 k.p.c., w tym zakresie postanowienie to podlega rozpoznaniu
Art. 168 § 1 k.p.c.
Według art. 168 § 1 k.p.c., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności
Art. 169 § 2 k.p.c.
okoliczności uzasadniające wniosek (art. 169 § 2 k.p.c.), natomiast przywrócenie
Art. 387 § 3 k.p.c.
(art. 387 § 3 k.p.c.), zaś powód wniosek ten złożył w dniu 8
art. 3941 § 2 k.p.c
zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c.
art. 380 k.p.c
odpowiednio art. 380 k.p.c., w tym zakresie postanowienie to podlega rozpoznaniu
art. 168 § 1 k.p.c
Według art. 168 § 1 k.p.c., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności
art. 169 § 2 k.p.c
okoliczności uzasadniające wniosek (art. 169 § 2 k.p.c.), natomiast przywrócenie

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III ZP 1/00
sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNAPiUS 2000 nr
II UZ 36/03
Supreme Court allows appeal against dismissal of request for reasoned judgment copy to enable cassation.
II PZ 47/05
Supreme Court allows appeal against dismissal of service request when court notice error excuses late filing.
II CZ 109/02
2002 r., II CZ 109/02, LEX nr 75273; z dnia 17 maja 2002 r., I CZ 31/02, LEX nr
I CZ 31/02
2002 r., II CZ 109/02, LEX nr 75273; z dnia 17 maja 2002 r., I CZ 31/02, LEX nr
II UZ 72/04
55094, z dnia 4 marca 2005 r., II UZ 72/04, OSNP 2005 nr 20, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UZ 1/10

POSTANOWIENIE

Dnia 1 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jerzy Kwaśniewski

SSN Andrzej Wróbel

w sprawie z wniosku J. G.

przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu

o wysokość świadczenia,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 1 czerwca 2010 r.,

zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego […]

z dnia 9 grudnia 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Wnioskodawca J. G. w sprawie przeciwko Wojskowemu Biuru Emerytalnemu

o wysokość świadczenia wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 grudnia 2009 r., którym: I.

oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie

uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 30 września 2009 r. oraz jego doręczenie; II.

odrzucono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia

30 września 2009 r. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w

całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił to zażalenie w

części dotyczącej oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku

o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku jako niedopuszczalne.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

W pierwszej kolejności rozważenia wymaga dopuszczalność zażalenia, gdyż

zgodnie z art. 3941 § 2 k.p.c. w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna,

zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące

postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 398 1, a

także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie

sądu pierwszej instancji. Trafnie Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie w zakresie

dotyczącym oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż nie jest to

postanowienie kończące postępowanie (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNAPiUS 2000 nr

24, poz. 887; OSNC 2001 nr 1, poz. 1; OSP 2001 nr 5, poz. 76 z glosą W.

Broniewicza; Przegląd Sądowy 2001 nr 5, s. 122 z glosą J. Smólskiego). Za

postanowienie kończące postępowanie należy natomiast uznać postanowienie

odrzucające wniosek o doręczenie odpisu wyroku sądu drugiej instancji z

uzasadnieniem. Złożenie wniosku o doręczenie orzeczenia sądu drugiej instancji z

uzasadnieniem (jeżeli jest wymagane) i ewentualnie doręczenie tego orzeczenia

jest bowiem warunkiem skutecznego złożenia skargi kasacyjnej (por. między innymi

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2003 r., II UZ 36/03, OSNP 2004

nr 10, poz. 178 oraz z dnia 16 grudnia 2005 r., II PZ 47/05, OSNP 2006 nr 23-24,

poz. 360).

Trafność zaskarżonego postanowienia w części odrzucającej wniosek

skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 30 września 2009 r. zależy

natomiast od oceny zasadności złożonego wraz z nim wniosku o przywrócenie

terminu. Orzeczenie w przedmiocie tego wniosku nie podlega bowiem, jak

wskazano

wyżej,

odrębnemu

zaskarżeniu,

ale

zgodnie

ze

stosowanym

odpowiednio art. 380 k.p.c., w tym zakresie postanowienie to podlega rozpoznaniu

na wniosek strony (por. postanowienia Sąd Najwyższego z dnia 23 października

2002 r., II CZ 109/02, LEX nr 75273; z dnia 17 maja 2002 r., I CZ 31/02, LEX nr

55094, z dnia 4 marca 2005 r., II UZ 72/04, OSNP 2005 nr 20, poz. 325 oraz z dnia

16 grudnia 2005 r., II PZ 47/05, OSNP 2006 nr 23-24, poz. 360). Wprawdzie

wnioskodawca

w

zażaleniu

nie

złożył

wyraźnie

wniosku

o

rozpoznanie

postanowienia w zakresie niezaskarżalnego orzeczenia co do wniosku o

przywrócenie terminu, ale praktycznie w całości zażalenie dotyczy tego przedmiotu.

Według art. 168 § 1 k.p.c., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności

procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W

piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić

okoliczności uzasadniające wniosek (art. 169 § 2 k.p.c.), natomiast przywrócenie

terminu zależy od wykazania przez stronę braku winy w niezachowaniu terminu.

Skarżący w uzasadnieniu swego wniosku wskazał, że jest 80-letnim schorowanym

człowiekiem. Obok licznych schorzeń cielesnych ma też niedomogi psychiczne,

które powodują częste zaniki pamięci. Powołał, iż już w 1994 r. Wojskowa Komisja

Lekarska rozpoznała u niego miedzy innymi „zespół psychoorganiczny z cechami

otępiennymi”.

Sąd Najwyższy podziela stanowisko Sądu Apelacyjnego, iż podniesione

przez skarżącego

okoliczności

nie

stanowią

wystarczającej

podstawy do

przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i

jego doręczenie. Wyrok Sądu Apelacyjnego zapadł 30 września 2009 r., termin

złożenia wniosku sporządzenie uzasadnienia i doręczenie upłynął zatem 7

października 2009 r. (art. 387 § 3 k.p.c.), zaś powód wniosek ten złożył w dniu 8

października 2009 r. W takim stanie rzeczy, wykazanie przez wnioskodawcę braku

winy w niezachowaniu terminu, powinno być powiązane z przedziałem czasowym

pomiędzy 1 a 8 października 2009 r. poprzez wskazanie dowodów, iż w tych

właśnie dniach doszło do zaników pamięci. Jak wykazuje przebieg postępowania

(zachowanie terminu na złożenie odwołania od decyzji Dyrektora Wojskowego

Biura Emerytalnego, wniosku o sporządzenie uzasadnienia i na wniesienie apelacji

od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 9 czerwca 2009 r.) stany otępienne nie mają u

wnioskodawcy charakteru permanentnego.

Na wnioskodawcy ciążył zatem

obowiązek wykazania, iż w otwartym terminie na złożenie wniosku o sporządzenie

uzasadnienia wyroku i jego doręczenie objawy chorobowe zaostrzyły się. Skarżący

nie skorzystał także z możliwości uczestnictwa w rozprawie, na której był

rozpoznawany jego wniosek o przywrócenie terminu a tym samym pozbawił się

możliwości złożenia przed Sądem ewentualnych dodatkowych wyjaśnień.

Z tych względów na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z 3941 § 3 k.p.c.

orzeczono, jak w sentencji.