Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III USK 533/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation on pre-1999 military pensioners receiving one of two benefits.

Numero d'incarto III USK 533/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against the appellate court's decision awarding a social pension to a military veteran. The appellant argued that the statutory exception allowing dual benefits should apply to all professional soldiers whose military service constituted their entire work history. The court determined that this legal issue had already been definitively resolved by a prior Supreme Court ruling establishing a specific interpretative standard for such cases.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 95 ust. 1, 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court may reject a cassation appeal if the legal issue presented has already been resolved by a prior Supreme Court decision, thereby preventing the introduction of a conflicting interpretation.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal rejection single benefit principle military pension exception precedent binding effect social security coordination diritto alla rendita tassa d'esenzione dall'obbligo militare cumulo delle pensioni

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 95 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Zdaniem skarżącego, istotne zagadnienie prawne obejmuje problem interpretacji wyjątku od zasady wypłaty jednego świadczenia, jaki wynika z art. 95 ust.
Art. 7 ustawy zaopatrzeniowej
Art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na podstawy uregulowane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zdaniem skarżącego, istotne zagadnienie prawne obejmuje problem interpretacji wyjątku od zasady wypłaty jednego świadczenia, jaki wynika z art.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
114).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Art. 98 § 1 k.p.c.
O kosztach orzeczono w myśl art. 98 § 1 w związku z art.
Art. 39821 k.p.c.
98 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.[as],
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na podstawy uregulowane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
114).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
art. 39821 k.p.c
98 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.[as],

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III USK 533/21 POSTANOWIENIE Dnia 25 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z odwołania R. W.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K.‎o wypłatę świadczenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 25 sierpnia 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […],‎z dnia 27 maja 2021 r., sygn. akt III AUa […],, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […], wyrokiem z dnia 27 maja 2021 r., zmienił wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 marca 2021 r. i oddalił odwołanie R. W. od decyzji organu rentowego z dnia 18 sierpnia 2020 r.Skargę kasacyjną wywiódł pełnomocnik odwołującego się, zaskarżając wyrok Sądu Apelacyjnego w całości. We wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na podstawy uregulowane w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zdaniem skarżącego, istotne zagadnienie prawne obejmuje problem interpretacji wyjątku od zasady wypłaty jednego świadczenia, jaki wynika z art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (dalej ustawa emerytalna), a w szczególności czy stosuje się go do wszystkich żołnierzy zawodowych, dla których do obliczenia emerytury wojskowej w maksymalnej wysokości 75% podstawy wymiaru zostały uwzględnione jedynie okresy służby wojskowej i nie mają oni faktycznych możliwości „skonsumowania” jakiegokolwiek okresu pracy cywilnej niezależnie od tego kiedy zostali przyjęci do służby wojskowej.

Dalej skarżący stwierdził, że o ile nie kwestionuje zasady prawa do jednego świadczenia, o tyle ustawa w tej mierze przewiduje wyjątki, zaś sytuacja ubezpieczonego dotyczy także wielu innych osób i tym samym rozstrzygnięcie tego problemu będzie miało kardynalne znaczenie w odniesieniu do osób przyjętych do służby zarówno przed, jak i po dniu 1 stycznia 1999 r.W odpowiedzi na skargę kasacyjną pozwany wniósł o wydanie postanowienia odmawiającego przyjęcia jej do rozpoznania oraz orzeczenie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie może zostać przyjęta do rozpoznania, bowiem zagadnienie prawne, jakie przedstawia skarżący zostało już rozstrzygnięte uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2021 r., III UZP 7/21 (OSNP 2022 nr 6, poz. 58), zgodnie z którą ubezpieczonemu, który pozostawał w zawodowej służbie wojskowej przed dniem 2 stycznia 1999 r. i pobiera emeryturę wojskową wynoszącą 75% podstawy jej wymiaru obliczoną bez uwzględnienia okresów składkowych i nieskładkowych, z tytułu których jest uprawniony również do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez niego (art. 95 ust. 1 i 2 ustawy emerytalnej w związku z art. 7 ustawy zaopatrzeniowej).W uzasadnieniu powołanej uchwały Sąd Najwyższy wyjaśnił powody, dla których nie można zaakceptować stanowiska skarżącego (powinienem otrzymywać dwa świadczenia), a tym samym wyznaczył standard interpretacyjny, który obecnie nie pozwala akceptować wykładni prezentowanej w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2019 r., I UK 426/17 (OSNP 2019 nr 9, poz. 114).Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

O kosztach orzeczono w myśl art. 98 § 1 w związku z art. 39821 k.p.c.[as],