Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III USK 504/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on pension rights, ruling one pension must be paid for dual military and social security retirees.

Numero d'incarto III USK 504/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court decision that awarded only one pension to a veteran entitled to both military and social security pensions. The appellant argued that the statutory language regarding 'calculated according to' should allow for a second pension if the calculation method was met, regardless of service criteria. The Court rejected this, citing a binding precedent establishing that the principle of paying a single pension applies to veterans in professional military service before January 2, 1999, and that the specific calculation reference does not override this systemic rule.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 95 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; art. 7 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych: The reference to calculation methods in the pension law does not negate the established principle that a single pension must be paid to veterans in professional military service prior to 1999.

Parole chiave

Generato dall'IA
dual pension rights military service pension social security system principle of single benefit cassation appeal dismissal statutory interpretation binding precedent tassa d'esenzione dall'obbligo militare

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów dotyczy następujących kwestii:1.czy użyte w art. 95 ust.
art. 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin
w związku z art. 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, jednolity tekst: Dz.U.
art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c.
3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]
art. 3989 § 2 k.p.c
3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III USK 504/21 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania I. S.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K.‎o ustalenie kapitału początkowego i wysokość świadczenia,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 20 września 2022 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie‎z dnia 21 kwietnia 2021 r., sygn. akt III AUa 57/21, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w Szczecinie uwzględnił apelację pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i wyrokiem z 21 kwietnia 2021 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Koszalinie z 22 grudnia 2020 r. w ten sposób, że oddalił odwołanie I. S. od decyzji pozwanego zawieszającej wypłatę emerytury z systemu powszechnego wobec wcześniejszego nabycia prawa do emerytury wojskowej.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Istotne zagadnienie prawne oraz potrzeba wykładni przepisów dotyczy następujących kwestii:1.czy użyte w art. 95 ust. 2 ustawy emerytalnej pojęcie „została obliczona na zasadach określonych w art. 15a lub 18e ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin” oznacza emeryturę, która została przyznana na podstawie wyżej wymienionych przepisów, tzn. niewystarczające jest obliczenie emerytury na zasadach określonych w tych przepisach, a konieczne jest spełnienie także kryteriów podmiotowych w nich określonych (moment powołania do służby wojskowej);2.czy możliwa jest taka interpretacja przepisów art. 95 ust. 2 ustawy emerytalnej w związku z art. 15a ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych, która powodowałaby różnicowanie analogicznej sytuacji emerytów w jednej grupie zawodowej bez istotnej przyczyny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Prawo do drugiej emerytury żołnierza zawodowego zostało rozstrzygnięte w uchwale składu powiększonego Sądu Najwyższego z 15 grudnia 2021 r., III UZP 7/21.W uchwale przyjęto, że ubezpieczonemu, który pozostawał w zawodowej służbie wojskowej przed dniem 2 stycznia 1999 r. i pobiera emeryturę wojskową wynoszącą 75% podstawy jej wymiaru obliczoną bez uwzględnienia okresów składkowych i nieskładkowych, z tytułu których jest uprawniony również do emerytury z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, wypłaca się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez niego (art. 95 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednolity tekst:

Dz.U. z 2021 r., poz. 291 z późn. zm. w związku z art. 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin, jednolity tekst: Dz.U. z 2020 r., poz. 586 z późn. zm.).Skład powiększony miał na uwadze rozbieżne orzecznictwo i potwierdził, że w sytuacji takiej jak w sprawie skarżącego obowiązuje zasada prawa do wypłaty jednego świadczenia.„Zasady określone w art. 15a lub 18e” ustawy z 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin nie oznaczają zatem zmiany systemowej, czyli zniesienia zasady wypłaty jednej emerytury w odniesieniu do żołnierzy w zawodowej służbie przed 2 stycznia 1999 r.”.Uchwała oparta została na gruntownej argumentacji w zakresie właściwych reguł wykładni, nie pomija analizy systemowej i zgodności z ustawą zasadniczą.Nie ma zatem podstaw do stwierdzenia przesłanek przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).[as]