Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III USK 298/22 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses judge disqualification request citing strict statutory requirements and constitutional supremacy of Polish law.

Numero d'incarto III USK 298/22
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the applicant's request to disqualify Judge Jarosław Sobuta from hearing the case. The applicant cited a broad range of international and constitutional provisions, arguing the judge lacked independence, but failed to file a formal disqualification request under the specific procedural rules of the Supreme Court Act. The court ruled that judicial independence is established by the President's appointment and that the Civil Procedure Code's general disqualification rules do not apply to Supreme Court judges, whose status is strictly defined by the Supreme Court Act and the Constitution.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 48 k.p.c.; Art. 49 § 1 k.p.c.; Art. 29 ust. 3-4 ustawy o Sądzie Najwyższym; The disqualification of a Supreme Court judge is strictly regulated by the Supreme Court Act and the Constitution, rendering general Civil Procedure Code provisions inapplicable and affirming that the President's appointment confers immediate independence.

Parole chiave

Generato dall'IA
Supreme Court Act judge disqualification judicial independence constitutional supremacy Civil Procedure Code appointment procedure procedural requirements domanda tardiva di ricusazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 48 k.p.c.
(wpłynęło do Sądu Najwyższego 5 października 2023 r.) pełnomocnik skarżącego wniosła o wyłączenie sędziego od orzekania w tej sprawie z powołaniem się na art. 48 k.p.c. i art.
Art. 49 § 1 k.p.c.
i art. 49 § 1 k.p.c. w związku z art.
Art. 178 ust. 1 Konstytucji
Brak jest tego we wniosku.Wniosek natomiast odwołuje się do szerokiego spektrum podstaw, które nie prowadzą do uwzględniania wniosku o wyłączenie sędziego Jarosława Sobótki.Należy zauważyć, że z chwilą powołania sędzia Sądu Najwyższego jest niezawisły (art. 178 ust.
Art. 176 ust. 2 Konstytucji RP
określa, kiedy sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy (w związku z art. 176 ust. 2 Konstytucji RP).Nie ma więc prymatu umów międzynarodowych ani orzeczeń Sądów Europejskich, gdyż ustrój i postępowanie przed sądami polskimi to wyłączna kompetencja ustawodawcy (art.
Art. 29 ust. 3 i 4 ustawy o Sądzie Najwyższym
Został wniesiony po zawiadomieniu o składzie Sądu Najwyższego wyznaczonym do rozpoznania skargi kasacyjnej (w istocie na etapie przedsądu), co uprawnia stwierdzenie, iż wnioskodawca nie wniósł przeprowadzenie testu niezawisłości sędziego w trybie art. 29 ustawy z 8 grudnia 2017 r.
art. 48 k.p.c
(wpłynęło do Sądu Najwyższego 5 października 2023 r.) pełnomocnik skarżącego wniosła o wyłączenie sędziego od orzekania w tej sprawie z powołaniem się na art. 48 k.p.c.
art. 49 § 1 k.p.c
P 10/19, orzekł:1.Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r.
art. 379 pkt 4 k.p.c
w związku z art. 379 pkt 4 k.p.c., art.
art. 175 ust. 1 Konstytucji RP
379 pkt 4 k.p.c., art. 175 ust. 1 Konstytucji RP, art.
art. 52 § 2 k.p.c
oświadczył, że rezygnuje ze złożenia wyjaśnienia w trybie art. 52 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

III USK 298/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania W. W.‎od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie‎o wysokość emerytury policyjnej i wysokość policyjnej renty inwalidzkiej,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 23 października 2023 r., wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Jarosława Sobutki od rozpoznania sprawy III USK 298/22 oddala wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Jarosława Sobutki od rozpoznania sprawy III USK 298/22

UZASADNIENIE

Sędzia Sądu Najwyższego Jarosław Sobutka został wyznaczony do rozpoznania sprawy skarżącego W. W. na etapie przedsądu, z terminem posiedzenia 25 października 2023 r.W piśmie z 27 września 2023 r. (wpłynęło do Sądu Najwyższego 5 października 2023 r.) pełnomocnik skarżącego wniosła o wyłączenie sędziego od orzekania w tej sprawie z powołaniem się na art. 48 k.p.c. i art. 49 § 1 k.p.c. w związku z art. 379 pkt 4 k.p.c., art. 175 ust. 1 Konstytucji RP, art. 19 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej, art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych.Sędzia w piśmie z 17 października 2023 r. oświadczył, że rezygnuje ze złożenia wyjaśnienia w trybie art. 52 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o wyłączenie sędziego nie jest zasadny. Został wniesiony po zawiadomieniu o składzie Sądu Najwyższego wyznaczonym do rozpoznania skargi kasacyjnej (w istocie na etapie przedsądu), co uprawnia stwierdzenie, iż wnioskodawca nie wniósł przeprowadzenie testu niezawisłości sędziego w trybie art. 29 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym, jako że wówczas wymagany jest wniosek spełniający wymagania określone w tej regulacji. Brak jest tego we wniosku.Wniosek natomiast odwołuje się do szerokiego spektrum podstaw, które nie prowadzą do uwzględniania wniosku o wyłączenie sędziego Jarosława Sobótki.Należy zauważyć, że z chwilą powołania sędzia Sądu Najwyższego jest niezawisły (art. 178 ust. 1 Konstytucji).Ustrój i postępowanie przez Sądami określają ustawy (art. 176 ust. 2 Konstytucji RP).Oznacza to, że wyłączenie sędziego jest ściśle określone w ustawie, a zatem nie może być dowolne.Odwołanie się we wniosku do szeregu uchwał i orzeczeń Sądu Najwyższego oraz przepisów prawa europejskiego i art. 14 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych nie zmienia oceny, że decyduje polska ustawa zgodna z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.Zgłoszony we wniosku problem nie jest nowy.Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 23 stycznia 2022 r., sygn.

P 10/19, orzekł:1.Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 1805, z późn. zm.) w zakresie, w jakim za przesłankę mogącą wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie uznaje jakąkolwiek okoliczność odnoszącą się do procedury powoływania tego sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa do pełnienia urzędu, jest niezgodny z:

a) art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) art. 179 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.2.Art. 31 § 1 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. z 2021 r., poz. 1904) w związku z art. 49 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego w zakresie, w jakim za przesłankę wyłączenia sędziego z orzekania uznaje okoliczność, że obwieszczenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o wolnych stanowiskach sędziego w Sądzie Najwyższym, na podstawie którego rozpoczyna się proces nominacyjny sędziów, stanowi akt wymagający dla swojej ważności podpisu Prezesa Rady Ministrów (kontrasygnaty), a konsekwencją jego braku jest wątpliwość co do bezstronności sędziego powołanego do pełnienia urzędu w procedurze nominacyjnej rozpoczętej takim obwieszczeniem, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 144 ust. 2 oraz art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.3.Art. 1 w związku z art. 82 § 1 i art. 86, art. 87, art. 88 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym w zakresie, w jakim stanowi normatywną podstawę rozstrzygania przez Sąd Najwyższy o statusie osoby powołanej do sprawowania urzędu na stanowisku sędziego, w tym sędziego Sądu Najwyższego, i wynikających z tego uprawnieniach takiego sędziego oraz związanej z tym statusem skuteczności czynności sądu dokonanej z udziałem tej osoby, jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 10, art. 144 ust. 3 pkt 17 i art. 183 ust. 1 i 2 Konstytucji.Wprawdzie wyrok Trybunału dotyczy art. 49 k.p.c., jednak pozwala stwierdzić, że przedstawiona w nim wykładnia prawa rozciąga się również na problem stosowania art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. ze względu zbieżną podstawę oceny dopuszczalności wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy (ad maiori ad minus).

Nieuprawnione w obecnej sprawie jest zatem odwołalnie się do podstawy wyłączenia sędziego z art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c.Wskazać również należy na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 2 czerwca 2020 r., sygn. akt P 13/19, w którym orzeczono, że:Art. 49 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2019 r., poz. 1460, z późn. zm.) w zakresie, w jakim dopuszcza rozpoznanie wniosku o wyłączenie sędziego z powodu podniesienia okoliczności wadliwości powołania sędziego przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, jest niezgodny z art. 179 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.Chodzi o to, że to właśnie polskie prawo w art. 48 § 1 pkt 1 k.p.c. określa, kiedy sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy (w związku z art. 176 ust. 2 Konstytucji RP).Nie ma więc prymatu umów międzynarodowych ani orzeczeń Sądów Europejskich, gdyż ustrój i postępowanie przed sądami polskimi to wyłączna kompetencja ustawodawcy (art. 176 ust. 2 Konstytucji RP).Powołanie sędziego jest wyłączną kompetencją Prezydenta Rzeczypospolitej Polskie, którą wykonuje na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa (postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z 21 kwietnia 2020 r., Kpt 1/20).W przypadku konfliktu w tym zakresie między prawem polskim a europejskim (orzeczenie TSUE albo ETPCz) dla sądu polskiego pierwszeństwo ma orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego (zob. choćby wyroki Trybunału Konstytucyjnego z 7 października 2021 r., K 3/21, z 24 listopada 2021 r., K 6/21, z 10 marca 2022 r., K 7/21).Reguły te obowiązują wszystkich sędziów.Potwierdza to ustawa o Sądzie Najwyższym, która stanowi, iż niedopuszczalne jest ustalanie lub ocena przez Sąd Najwyższy lub inny organ władzy zgodności z prawem powołania sędziego lub wynikającego z tego powołania uprawnienia do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości.

Okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego niezawisłości i bezstronności (art. 29 § 3 i 4 ustawy). Inaczej ujmując orzeczenie sądu, także Sądu Najwyższego nie może być sprzeczne z ustawą (art. 87 § 1 Konstytucji RP).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji. [SOP][ms]