Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III USK 183/21 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security appeal, ruling business activity requires systematic, profit-driven organization.

Numero d'incarto III USK 183/21
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the social security agency's cassation appeal against a lower court ruling that mandated social insurance for a self-employed woman. The agency argued that the definition of business activity was unclear, particularly regarding sporadic actions taken by pregnant women seeking insurance benefits. The court held that business activity must cumulatively possess professionalism, organization, continuity, and a profit motive, which the lower court correctly found present in the applicant's case.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych; Art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej: Business activity requires the cumulative fulfillment of characteristics including professionalism, organization, continuity, and a profit motive.

Parole chiave

Generato dall'IA
social security insurance business activity definition self-employed status cassation appeal dismissal systematic organization requirement assicurazione per la maternità cassa malati dell'impresa domanda di prestazione d'assicurazione

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, związanego z wykładnią art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej
Czy działania o charakterze doraźnym, wpadkowym, sporadycznym, niesystematycznym mogą świadczyć o prowadzeniu działalności rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (jednolity tekst: Dz.U.
Art. 3983 § 3 k.p.c.
Ponadto, w myśl art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art.
Art. 39813 § 2 k.p.c.
art. 3983 § 3 k.p.c
Ponadto, w myśl art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art.
art. 39813 § 2 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I UK 320/17
Supreme Court dismisses social security appeal, confirming business activity status despite high contribution declarations. The insured's temporary business activity for maternity benefits was valid. The court rejected arguments that high contribution bases indicate fraud or lack of genuine business activity. The decision upholds the lower court's finding of continuous business activity. The insured is entitled to social security coverage for the relevant period. The ruling clarifies that formal declaration of business activity prevails over economic indicators. The court emphasizes the principle of legal certainty in social security obligations. The decision affirms the lower court's correct application of social security laws. The appeal is dismissed, and the insured's rights are protected. The judgment reinforces the importance of factual assessment in social security cases.
II UK 287/17
Supreme Court dismisses appeal; self-employed person deemed not insured due to lack of genuine business activity.
I UK 455/15
Supreme Court quashes appeal ruling on social insurance status of a business owner with health issues.
I UK 184/16
Supreme Court quashes social security decision regarding self-employment and maternity protection under Labor Code.
I UK 65/15
Supreme Court dismisses appeal; football contract does not constitute organized business activity for social insurance.
I UK 77/15
Supreme Court dismisses appeal regarding professional football player's social insurance coverage under employment contract.
II UK 98/16
Supreme Court quashes social insurance decision due to lack of organized business activity facts.
III UK 47/17
Supreme Court dismisses appeal; insured business lacked continuity due to pregnancy and fake sales.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III USK 183/21 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania J. D.-N.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L.‎o ubezpieczenia społeczne,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 4 sierpnia 2021 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 28 listopada 2019 r., sygn. akt III AUa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 listopada 2019 r., III AUa […] Sąd Apelacyjne w (…) zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w L. z 14 maja 2019 r., V U […] i poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w L. (organ rentowy) z 29 października 2018 r. w ten sposób, że stwierdził, iż J. D.-N. (wnioskodawczyni) jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu oraz dobrowolnie ubezpieczeniu chorobowemu od 17 czerwca 2013 r. do 23 stycznia 2018 r. oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania.Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł organ rentowy, zaskarżając go w całości.

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, związanego z wykładnią art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 121 ze zm.), a dotyczącego niejednoznacznego pojęcia działalności gospodarczej, co prowadzi do wątpliwości interpretacyjnych. Problem prawny dotyczy ustalenia podlegania ubezpieczeniom społecznym i dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu kobiet podejmujących działalność gospodarczą w czasie ciąży, deklarujących maksymalną podstawę wymiaru składek na początku działalności gospodarczej, korzystających przez długi czas ze świadczeń z ubezpieczenia chorobowego.

Odpowiedzi wymaga pytanie jakimi cechami powinna charakteryzować się działalność, żeby można ją było uznać za działalność gospodarczą. Czy działania o charakterze doraźnym, wpadkowym, sporadycznym, niesystematycznym mogą świadczyć o prowadzeniu działalności rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (jednolity tekst: Dz.U. z 2017 r., poz. 2168 ze zm.).Wnioskodawczyni w odpowiedzi na skargę kasacyjną organu rentowego wniosła o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznają. Kwestia pojęcia prowadzenia działalności gospodarczej i oceny, czy istnieje tytuł ubezpieczeń społecznych oparty na podstawie wynikającej z prowadzenia takiej działalności, także w przypadkach podyktowanych celem uzyskania świadczeń z ubezpieczenia społecznego, była już wielokrotnie przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego (zamiast wielu zob.: wyroki Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2018 r., I UK 320/17, LEX nr 2583105; z dnia 10 października 2018 r., II UK 287/17, LEX nr 2561660, z dnia 16 stycznia 2014 r., LEX nr 1444493; z dnia 13 września 2016 r., I UK 455/15, LEX nr 2122404; z dnia 10 maja 2017 r., I UK 184/16, LEX nr 2305920); z dnia 10 lutego 2016 r., I UK 65/15, LEX nr 2118451; z dnia 16 lutego 2016 r., I UK 77/15, LEX nr 2000382; . z dnia 6 kwietnia 2017 r., II UK 98/16, LEX nr 2307127; z dnia 15 marca 2018 r., III UK 47/17, LEX nr 2497578 i powołane tam orzecznictwo).Sąd Najwyższy przypomina w związku z tym, że na użytek ustawy systemowej za podmiot prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą uznawało się podmiot, który prowadził działalność w rozumieniu art. 2 ustawy o działalności gospodarczej.

Działalność gospodarcza musi odpowiadać pewnym cechom - w ujęciu tradycyjnym działalność gospodarcza charakteryzuje się profesjonalnością, samodzielnością, podporządkowaniem zasadzie racjonalnego gospodarowania, celem zarobkowym, trwałością prowadzenia, wykonywaniem w sposób zorganizowany oraz uczestniczeniem w obrocie gospodarczym. Aby więc można było o niej mówić, muszą zostać spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki (zarobkowy charakter prowadzonej działalności, zorganizowany charakter, ciągłość wykonywania działalności).

Przesłanki te podlegają ocenie w toku postępowania sądowe na podstawie stosownych ustaleń faktycznych, które są wiążące w postępowaniu kasacyjnym. Sąd drugiej instancji w pełni respektował taki właśnie kierunek wykładni, przyjmując go za podstawę oceny prawnej ustalonego w sprawie stanu faktycznego, z którego jednoznacznie wynikało, że „czynności, które wnioskodawczyni wykonywała w ramach swojej działalności jako agent poszukujący klientów firm ubezpieczeniowych, nie były podejmowane w celu pozorowania powadzenia działalności gospodarczej” a ponadto „była to działalność stała, zorganizowana, systematyczne i ukierunkowana na osiąganie zysku”.

Ponadto, w myśl art. 3983 § 3 k.p.c., podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a zgodnie z art. 39813 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy w postępowaniu kasacyjnym jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia, co oznacza, że w przypadku poddania skargi kasacyjnej merytorycznemu rozpoznaniu musiałby uwzględnić owe ustalenia przy rozpatrywaniu podniesionych w skardze zarzutów naruszenia prawa materialnego.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. a.s.