Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UO 2/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal filed personally by party due to mandatory lawyer representation rule and lack of appeal remedies.

Numero d'incarto III UO 2/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the appellant's personal appeal, ruling it inadmissible due to a violation of mandatory lawyer representation and the absence of any appeal mechanism against Supreme Court rulings. The appellant attempted to bypass the mandatory lawyer requirement and request a new trial, arguing discrepancies between the cited reasoning and factual circumstances. The court held that personal filing constitutes an irreparable formal defect and that no civil procedure law provision allows challenging a Supreme Court decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 k.p.c.; Art. 370 § 1 k.p.c.; Art. 3982 § 1 k.p.c. - A party must file appeals to the Supreme Court through a lawyer; personal filing is an irreparable formal defect, and no appeal remedy exists against Supreme Court decisions.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory lawyer representation Supreme Court appeal inadmissible appeal formal defect two-instance system civil procedure code personal filing

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zażalenie jest niedopuszczalne.Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Art. 3941 k.p.c.
obejmuje - co do zasady - wszelkie postępowania, które należą do właściwości Sądu Najwyższego, dotyczy także zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.).
Art. 370 § 1 k.p.c.
Żaden przepis nie przewiduje natomiast możliwości zaskarżenia orzeczenia Sądu Najwyższego jakimkolwiek środkiem odwoławczym.Z powyższych względów przedmiotowe zażalenie należało uznać za niedopuszczalne i podlegające w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 370 w związku z art.
Art. 3982 § 1 k.p.c.
370 w związku z art. 39821 k.p.c., wobec czego Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
Art. 3981 § 1 k.p.c.
Przeciwko prawomocnym orzeczeniom sądów drugiej instancji może być nadto skierowana do Sądu Najwyższego skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.), albo zażalenie (art.
art. 871 § 1 k.p.c
Zażalenie jest niedopuszczalne.Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
art. 871 k.p.c
Przymus adwokacki ustanowiony w art. 871 k.p.c.
art. 3941 k.p.c
obejmuje - co do zasady - wszelkie postępowania, które należą do właściwości Sądu Najwyższego, dotyczy także zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.).
art. 130 § 1 k.p.c
Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokackiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem przez stronę osobiście jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c.
art. 3981 § 1 k.p.c
Przeciwko prawomocnym orzeczeniom sądów drugiej instancji może być nadto skierowana do Sądu Najwyższego skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.), albo zażalenie (art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CZ 23/96
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/96, OSNC 1997 nr 6-7, poz.
V CZ 70/13
Supreme Court dismisses appeal filed personally by party due to mandatory lawyer representation requirement.
IV CZ 28/07
Appeal on costs ruling dismissed; Second instance court rulings are not appealable to Supreme Court.
III CZ 61/07
Supreme Court dismisses appeal on divorce costs ruling as inadmissible due to lack of final judgment closure. Appeal rejected because decision did not end proceedings or judgment. Court ruled appeal inadmissible under procedural law. Appeal rejected for not closing proceedings or judgment. Appeal dismissed as inadmissible under procedural law. Appeal rejected for not closing proceedings or judgment.
III UZ 3/08
12; z dnia 15 lipca 2008 r., III UZ 3/08, LEX nr 497695; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/11, LEX nr 667492).
III UZ 3/09
12; z dnia 15 lipca 2008 r., III UZ 3/08, LEX nr 497695; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/11, LEX nr 667492).
II PZ 29/09
Supreme Court dismisses appeal against its own ruling as civil procedure law allows no appeals from Supreme Court decisions.
III PO 4/11
12; z dnia 15 lipca 2008 r., III UZ 3/08, LEX nr 497695; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/11, LEX nr 667492).
III UK 258/16
Supreme Court dismisses cassation on social security obligation, ruling parties cannot override mandatory insurance via contract type. Social security obligations are mandatory and cannot be waived by private agreement or contract classification.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UO 2/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Zbigniew Korzeniowski‎SSN Andrzej Wróbel w sprawie z odwołania M.P.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L.‎o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego i o wysokość podstawy wymiaru składek,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 grudnia 2017 r.,‎zażalenia odwołującego się na postanowienie Sądu Najwyższego ‎z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt III UK 258/16, odrzuca zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r., III UK 258/16, odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej M.P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]. z dnia 1 czerwca 2016 r., III AUa […].M.P. osobiście złożył „skargę” na to postanowienie, wnosząc o „przekazanie sprawy do Sądu Apelacyjnego w […]. celem ponownego rozpoznania w przedmiocie przypisania właściwych norm prawa nowo zaistniałemu stanowi faktycznemu” i o „przywrócenie terminu złożenia skargi kasacyjnej”, a nadto „o podjęcie stosownego działania w celu rzetelnego rozstrzygnięcia sporu z organem rentowym” z uwagi na „niezgodność cytowanego poniżej uzasadnienia ze stanem faktycznym”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest niedopuszczalne.Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacki ustanowiony w art. 871 k.p.c. obejmuje - co do zasady - wszelkie postępowania, które należą do właściwości Sądu Najwyższego, dotyczy także zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 3941 k.p.c.). Niezastosowanie się do wymogu przymusu adwokackiego i wniesienie zażalenia objętego przymusem przez stronę osobiście jest brakiem formalnym nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c. (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 14 stycznia 1997 r., I CZ 23/96, OSNC 1997 nr 6-7, poz. 77; z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, LEX nr 1408689).

Zażalenie wniesione osobiście przez stronę podlega zatem odrzuceniu wobec braku zdolności postulacyjnej.Niezależnie od tego wskazać należy, że przepisy Kodeksu postępowania cywilnego nie przewidują możliwości wniesienia jakiegokolwiek środka odwoławczego od orzeczenia Sądu Najwyższego (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2007 r., IV CZ 28/07, OSNC 2008 nr 2, poz. 29; z dnia 14 grudnia 2007 r., III CZ 61/07, Biul. SN 2008 nr 4, poz. 12; z dnia 15 lipca 2008 r., III UZ 3/08, LEX nr 497695; z dnia 7 października 2009 r., III UZ 3/09, LEX nr 560877; z dnia 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09, LEX nr 577837 i z dnia 21 września 2010 r., III PO 4/11, LEX nr 667492).

Kodeks ten ustanawia jednolity system zaskarżania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych, opierający się na zasadzie dwuinstancyjności. Przeciwko prawomocnym orzeczeniom sądów drugiej instancji może być nadto skierowana do Sądu Najwyższego skarga kasacyjna (art. 3981 § 1 k.p.c.), albo zażalenie (art. 3941 § 1, 11 i 2 k.p.c.). Żaden przepis nie przewiduje natomiast możliwości zaskarżenia orzeczenia Sądu Najwyższego jakimkolwiek środkiem odwoławczym.Z powyższych względów przedmiotowe zażalenie należało uznać za niedopuszczalne i podlegające w związku z tym odrzuceniu na podstawie art. 370 w związku z art. 39821 k.p.c., wobec czego Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.