Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 572/19 Generato dall'IA

Social security court dismisses appeal on clear grounds due to lack of specific legal violation claims in cassation request.

Numero d'incarto III UK 572/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social security decision regarding the applicant's mandatory insurance obligations. The applicant argued that prior proceedings in Slovakia indicated social security contributions were withheld from their earnings, suggesting a procedural flaw in the Polish authorities' reliance on a previous final judgment. The court rejected this argument, ruling that the cassation request failed to specify concrete legal violations required for admissibility under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3983 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.; Art. 365 k.p.c.; A cassation request is inadmissible if it does not demonstrate obvious merit by citing specific legal provisions violated, as the mere assertion of foreign employment does not automatically negate a final domestic ruling on social security jurisdiction.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility social security obligations clear grounds requirement final judgment preclusion cross-border employment Code of Civil Procedure procedural prerequisites secondo asilo

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
Ewentualne postępowanie toczące się na Słowacji nie ma dla tej sprawy prejudycjalnego znaczenia.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku podano co następuje.
Art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.
Skoro zarzuty podstaw kasacyjnych mają na uwadze przepisy prawa materialnego i procesowego (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.), to taki punkt odniesienia jest tym bardziej wymagany w odniesieniu do szczególnej podstawy przedsądu z art.
Art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.
Skoro zarzuty podstaw kasacyjnych mają na uwadze przepisy prawa materialnego i procesowego (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.), to taki punkt odniesienia jest tym bardziej wymagany w odniesieniu do szczególnej podstawy przedsądu z art.
Art. 365 k.p.c.
39813 § 1 k.p.c.), jednak na etapie przedsądu ocenia tylko wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania.Gdyby nawet odstąpić do tego reżimu, to w sprawie nie można by pominąć rzeczy osądzonej (art. 365 k.p.c.).
Art. 39813 § 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
Ewentualne postępowanie toczące się na Słowacji nie ma dla tej sprawy prejudycjalnego znaczenia.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 39813 § 1 k.p.c
art. 365 k.p.c
39813 § 1 k.p.c.), jednak na etapie przedsądu ocenia tylko wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania.Gdyby nawet odstąpić do tego reżimu, to w sprawie nie można by pominąć rzeczy osądzonej (art. 365 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2020 r., III UZP 4/18).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 572/19 POSTANOWIENIE Dnia 15 grudnia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania E. K.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w O.‎o ubezpieczenia społeczne,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 15 grudnia 2020 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (...)‎z dnia 3 lipca 2019 r., sygn. akt III AUa (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w (...) wyrokiem z 3 lipca 2019 r. oddalił apelację E. K. od wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 lutego 2019 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji pozwanego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. Inspektorat w B. z 10 sierpnia 2018 r., który stwierdził, że podlega on, jako prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym od 1 stycznia 2013 r. W sprawie ustalono, że pozwany decyzją z 6 października 2015 r. potwierdził, że właściwym ustawodawstwem dla skarżącego jest od 1 stycznia 2013 r. ustawodawstwo polskie.

Odwołanie skarżącego nie zostało uwzględnione przez Sąd Okręgowy w O. i Sąd Apelacyjny w (...) wyrokiem z dnia 13 października 2016 r. oddalił jego apelację. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 31 stycznia 2018 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. W tej sprawie Sąd Okręgowy wskazał, że w konsekwencji uprawomocnienia się decyzji z 6 października 2016 r. pozwany mógł wydać decyzję z 10 sierpnia 2018 r. Pozwany przeprowadził procedurę konsultacji ze słowacką instytucją, określoną w art. 16 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego nr 987/2009.

Pisma tej instytucji (Socialna Poistovna) kierowane do słowackiej spółki M., a wskazujące na przystąpienie do wydania decyzji, nie stanowiły podstawy do zawieszenia postępowania w niniejszej sprawie. Postępowanie toczące się przed polskim sądem ubezpieczeń społecznych oraz postępowanie na Słowacji mogą przebiegać niezależnie od siebie, a ostateczne rozstrzygnięcie może ewentualnie stanowić podstawę wznowienia postępowania. Sąd Apelacyjny potwierdził, że kwestia podlegania ustawodawstwu krajowemu została wcześniej przesądzona.

Skoro skarżący wykonuje działalność gospodarczą, to podlega zgłoszeniu do ubezpieczeń społecznych i obowiązkowi opłacania składek. Ewentualne postępowanie toczące się na Słowacji nie ma dla tej sprawy prejudycjalnego znaczenia.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wskazano na podstawę przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. W uzasadnieniu wniosku podano co następuje. „Przyjęcie niniejszej skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnia w świetle zgłoszonych zarzutów kasacyjnych, oczywistą zasadność tego środka odwoławczego.

Nieprawidłowa była ocena Sądu II instancji, iż przeprowadzone przez organ postępowanie poprzedzające wydanie decyzji z 10.08.2018 r. wskazuje, że od wynagrodzenia wnioskodawcy uzyskanego na terenie Słowacji odprowadzane są składki na ubezpieczenie społeczne, i w oparciu o wyżej opisaną decyzję wnioskodawca został zobligowany do odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne od prowadzonej działalności gospodarczej do polskiego systemu. Wskazuję, iż podleganie dwóm systemom prawnym jest niedopuszczalne w myśl dotychczasowego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości, które sformułowało zakaz podwójnego obciążania migrujących pracowników składkami wynikającymi z systemów zabezpieczenia społecznego różnych państw (por. orzeczenia z 15 lutego 2000 r., C-34/98 Komisja vs.

Francja). Sąd II instancji w istocie oparł się wyłącznie na tym, iż postępowanie w zakresie ustalenia właściwego ustawodawstwa w związku ze zbiegiem tytułów ubezpieczenia społecznego w kilku państwa członkowskich zostało zakończone, mimo iż zarówno organ rentowy, jak i Sąd nie podjęły żadnych czynności o zweryfikowanie stanu sprawy skarżącego przed słowackimi organami właściwymi w zakresie ubezpieczeń społecznych. Brak jakichkolwiek dowodów świadczących, iż organ rentowy przeprowadził postępowanie wyjaśniające z instytucją słowacką w zakresie ustalenia statusu ubezpieczonego na Słowacji oraz funkcjonowania w obrocie prawnym prawomocnej decyzji o wyłączeniu jego osoby spod obowiązkowych ubezpieczeń społecznych na terenie Słowacji wobec nieprzerwanego świadczenia pracy na rzecz M. s.r.o., świadczy o wadliwości postępowania organów rentowych, co uzasadniało uchylenie zaskarżonej decyzji”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (wyżej in extenso) nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu i dlatego nie został uwzględniony.Nie wykazuje, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona – art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.Negatywna ocena wynika z braku we wniosku zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa. Skoro zarzuty podstaw kasacyjnych mają na uwadze przepisy prawa materialnego i procesowego (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.), to taki punkt odniesienia jest tym bardziej wymagany w odniesieniu do szczególnej podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Znaczenie ma wszak dopiero aż oczywista zasadność skargi kasacyjnej.

Podstawy kasacyjne stanowią odrębną część skargi i podlegają rozpoznaniu dopiero po przyjęciu jej do rozpoznania. Nie zastępują zatem podstawy przedsądu ani jej uzasadnienia. Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powinien zatem samodzielnie (odrębnie od podstaw kasacyjnych) wskazać i wykazać naruszenie konkretnych przepisów, z którego wynika oczywista wadliwość wyroku objętego skargą. Brak jest tego we wniosku. Innymi słowy Sąd Najwyższy nie rozpoznaje sprawy tak jak sąd powszechny, a tylko skargę kasacyjną w granicach zarzutów jej podstaw (art. 39813 § 1 k.p.c.), jednak na etapie przedsądu ocenia tylko wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania.Gdyby nawet odstąpić do tego reżimu, to w sprawie nie można by pominąć rzeczy osądzonej (art. 365 k.p.c.).

Pozwany i Sądy za podstawę orzekania nie bezpodstawnie przyjęły poprzednie rozstrzygnięcie o podleganiu skarżącego ubezpieczeniom społecznym w kraju. Okres od 1 stycznia 2013 r. objęty został orzeczeniem w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 13 października 2016 r. Wcześniejsze przesądzenie zatem sporu o podleganiu ubezpieczeniom społecznym w kraju powoduje, że samo twierdzenie o zatrudnieniu w tym okresie na Słowacji nie podważa wyroku objętego skargą. Innymi słowy obecna decyzją jest pochodną prawomocnego osądzenia poprzedniego sporu.Nie oznacza to, że weryfikacja dotychczasowego stanowiska w sprawie ustalenia ustawodawstwa właściwego nie jest możliwa.W trybie koordynacji zabezpieczenia społecznego pozwany organ rentowy ani sąd ubezpieczeń społecznych nie ustalają jednak samodzielnie czy skarżący podlega ubezpieczeniom z tytułu stosunku pracy na Słowacji.

Jest to domena organów tego Państwa. Jednak nawet działanie skarżącego przed organami tego Państwa nie byłoby przeszkodą w rozpoznaniu obecnej sprawy.Kwestią tą zajmował się Sąd Najwyższy na tle zagadnienia proceduralnego i co najmniej pośrednio stwierdził, że nawet korzystne rozstrzygnięcie Sądu drugiego Państwa nie od razu przenosi się na zmianę stanu prawnego dotyczącego ubezpieczenia w Polsce, gdy organ drugiego Państwa nie zmienia swojego pierwotnego stanowiska o niepodleganiu ubezpieczeniom społecznym z tytułu pracowniczego zatrudnienia za granicą (zob. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2020 r., III UZP 4/18).Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).