Supreme Court dismisses cassation for lack of legal issue due to absence of cited statutes.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by J. G. against the Social Insurance Institution regarding his social insurance status. The applicant argued a legal question about exemptions based on tax office notifications but failed to cite specific statutory provisions. The court ruled that presenting a legal issue without referencing concrete laws does not constitute a significant legal question warranting review under Article 393 of the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 393 § 1 k.p.c.; A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to cite specific legal provisions, as presenting a general legal question without statutory reference does not constitute a significant legal issue requiring Supreme Court review.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 42/05
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krystyna Bednarczyk
w sprawie z wniosku J. G.
przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P.
o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej
działalności gospodarczej,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych w dniu 18 marca 2005 r.,
na skutek kasacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Apelacyjnego w R.
z dnia 26 października 2004 r., sygn. akt III AUa …/04,
odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wnioskodawca J. G. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego –
Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 26 października 2004 r. III
AUa …/04 w sprawie o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu
prowadzenia działalności gospodarczej. Kasację oparł na obu podstawach
wymienionych w art. 3931 k.p.c.
i przedstawił następującą okoliczność
uzasadniającą jej rozpoznanie: „w sprawie występuje zagadnienie prawne
wymagające rozstrzygnięcia a budzące wątpliwości rysujące się na tle stanu
faktycznego sprawy sprowadzające się do pytania czy osoba prowadząca
działalność
gospodarczą
podlegającą
obowiązkowemu
ubezpieczeniu
społecznemu ma prawo do wyłączenia z obowiązku podlegania ubezpieczeniu
społecznemu na podstawie zgłoszeń w urzędzie skarbowym przerw czy też
zawieszenia prowadzonej działalności w świetle przepisów ustawy o systemie
ubezpieczeń społecznych i prawa o działalności gospodarczej”.
Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania
lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art.
393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania
jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba
wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących
rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna.
Przedstawiony w kasacji problem nie nosi cech istotnego zagadnienia prawnego,
gdyż nie wskazuje się przepisów prawnych, których zastosowanie mogłoby budzić
wątpliwości. Wnoszący kasacje powołuje się na dwie ustawy a sformułowanie
zagadnienia wskazuje, że chodzi mu o to, aby Sąd Najwyższy znalazł podstawę
prawną uzasadniającą jego żądanie. Nie uzasadnia przyjęcia kasacji do
rozpoznania przedstawienie zagadnienia bez powołania się na konkretne przepisy
prawa.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.