Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 386/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension claim appeal due to lack of factual divergence and insufficient evidence of special working conditions.

Numero d'incarto III UK 386/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social insurance fund's refusal to grant a pension based on special working conditions. The insured proved 25 years of contributions but failed to demonstrate that their specific duties at a dairy cooperative matched the statutory list of special work activities. The court rejected the argument citing conflicting case law because the cited precedents involved different factual circumstances regarding the nature of the work performed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 3 k.p.c.; The Supreme Court will not accept a cassation appeal based on alleged divergent case law unless the cited judgments establish identical or very similar factual findings, and the Court is bound by the facts ascertained in the lower proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
pension eligibility special working conditions cassation appeal factual divergence evidence assessment social insurance fund statutory work list incapacità lavorativa attestata

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 184 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 184 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednolity tekst:
§ 2 ust. 1 i 2 i § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze
oraz § 2 ust. 1 i 2 i § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, Dz.U.
art. 233 § 1 w związku z art. 328 § 2, art. 391, art. 378 § 1, art. 382 i art. 217 k.p.c.
9 działu X wykazu A, gdyż w dziale „rolnictwo i przemysł rolno-spożywczy” nie wymieniono prac związanych z produkcją wyrobów mleczarskich.W skardze kasacyjnej opartej na podstawie rażącego naruszenia przepisów postępowania (art. 233 § 1 w związku z art.
art. 184 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach
217 k.p.c.) i prawa materialnego (art. 184 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach i § 4 ust.
§ 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r.
art. 3989 § 1 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 3983 § 3 k.p.c.
art. 39813 § 2 k.p.c.
3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art.
art. 3989 § 2 k.p.c.
39813 § 2 k.p.c.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).
art. 217 k.p.c
382 i art. 217 k.p.c.) i prawa materialnego (art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15, OSNC 2016 nr 2, poz. 29
wyrok Sądu Okręgowego w P. w sprawie ślusarza-mechanika, brygadzisty zajmującego się konserwacją, przeglądami, naprawami i remontami urządzeń zakładu mleczarskiego
III CSK 59/15
Supreme Court dismisses cassation appeal claiming apparent legal inconsistencies regarding joint property division. The court finds no actual divergence in case law. The appeal is rejected because the cited legal inconsistencies are not real.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 386/18 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska w sprawie z odwołania M. S. ‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w B.‎o ustalenie prawa do emerytury,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 lipca 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2028 r. Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację M. S. od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 6 października 2017 r., oddalającego jego odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w B. z dni 8 lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do emerytury w wieku 60 lat. Ubezpieczony udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 12 lat, 7 miesięcy i 2 dni zatrudnienia w warunkach szczególnych (por. art. 184 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, jednolity tekst:

Dz.U. 2018 r., poz. 1270 ze zm. oraz § 2 ust. 1 i 2 i § 4 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Sądy nie przyporządkowały do poz. 25 działu XIV wykazu A-załącznika do rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. warunków pracy ubezpieczonego w Okręgowej Spółdzielni M. w Ł. w okresie od dnia 15 maja 1981 r. do dnia 15 grudnia 1991 r. po ustaleniu, że nie wykonywał on bieżących konserwacji agregatów i urządzeń oraz prac budowlano-montażowych i budowlano-remontowych na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane były prace wymienione w wykazie ani pod poz. 9 działu X wykazu A, gdyż w dziale „rolnictwo i przemysł rolno-spożywczy” nie wymieniono prac związanych z produkcją wyrobów mleczarskich.W skardze kasacyjnej opartej na podstawie rażącego naruszenia przepisów postępowania (art. 233 § 1 w związku z art. 328 § 2, art. 391, art. 378 § 1, art. 382 i art. 217 k.p.c.) i prawa materialnego (art. 184 w związku z art. 32 ustawy o emeryturach i rentach i § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r.) ubezpieczony wytknął – jako niewłaściwe – ustalenie, że nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach.Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, ubezpieczony wskazał na rozbieżność w orzecznictwie sądów, którą zobrazował przez powołanie się na wyrok Sądu Okręgowego w P. w sprawie ślusarza-mechanika, brygadzisty zajmującego się konserwacją, przeglądami, naprawami i remontami urządzeń zakładu mleczarskiego, co do którego ustalono, że wykonywał kontrolę międzyoperacyjną o jakiej stanowi się pod poz. 24 działu XIV załącznika A do rozporządzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Panuje zgoda co do tego, że jeżeli treść przepisów regulujących nierozstrzygniętą w sposób zdecydowany kwestię prawną budzi poważne wątpliwości lub wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów, to może zachodzić potrzeba wykładni przepisów prawnych.Skarżący, uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, przeciwstawił orzeczenie Sądu Apelacyjnego we własnej sprawie wyrokowi dotyczącemu innego pracownika Okręgowej Spółdzielni M. w Ł., czym starał się wykazać przyczynę kasacyjną opisaną w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Nie wykazał jednak, że odmienna treść przytoczonych przez niego wyroków wynika z tych samych lub co najmniej bardzo podobnych ustaleń faktycznych.

Należy więc przyjąć, że nie są to orzeczenia wskazujące na rozbieżność rozumianą jako przyczyna przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2015 r., III CSK 59/15, OSNC 2016 nr 2, poz. 29).W rozpoznawanej sprawie Sądy oceniły zebrany materiał dowodowy jako niewystarczający do dokonania ustaleń zgodnych z twierdzeniami skarżącego, a skoro ta ocena leżała u podstaw oddalenia apelacji, przyjęta przez skarżącego argumentacja nie prowadzi do uznania skargi jako oczywiście uzasadnionej ze względu na regułę związania Sądu Najwyższego faktami ustalonymi w sprawie oraz niedopuszczalność konfrontowania przez ten Sąd oceny dowodów (por. art. 3983 § 3 oraz art. 39813 § 2 k.p.c.).Mając to na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).