Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 31/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed cassation for lack of abstract legal issue regarding work injury compensation criteria.

Numero d'incarto III UK 31/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the applicants against the District Court's decision denying work injury compensation. The applicants argued that the District Court failed to apply the statutory criteria for a work-related connection correctly. The Court ruled that the applicants did not demonstrate an abstract legal issue requiring Supreme Court intervention, as their arguments were limited to specific factual subsumption.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if an important legal issue exists, necessitating interpretation of ambiguous provisions or resolving conflicting case law, rather than reviewing specific factual applications.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility important legal issue abstract legal question work injury compensation factual subsumption

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz art.
art. 128 k.p.
o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz art. 128 k.p., wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez przyznanie T.
art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 128 k.p
o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz art. 128 k.p., wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez przyznanie T.
art. 3989 § 1 k.p.c
art. 390 k.p.c
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażanym w judykaturze, skarżący ma w tym zakresie obowiązek wywiedzenia i uzasadnienia występującego w sprawie problemu prawnego w sposób zbliżony do tego, jaki przyjęty jest przy przedstawieniu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c.
art. 3989 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepublikowane).
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz.
V CSK 75/06
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepublikowane).

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 31/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z odwołania T. R. i M. R.‎od decyzji Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L.‎o prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu śmiertelnego wypadku przy pracy,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 30 września 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołujących się od wyroku Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 25 września 2013 r., sygn. akt VIII Ua (...), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w L. wyrokiem z dnia 25 września 2013 r. zmienił zaskarżony przez organ rentowy wyrok Sądu Rejonowego w L. z dnia 27 stycznia 2012 r. w ten sposób, że oddalił odwołania T. R. i M. R. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L. z dnia 6 kwietnia 2009 r. odmawiającej prawa do jednorazowego odszkodowania pieniężnego z tytułu śmiertelnego wypadku, jakiemu w dniu 19 lutego 2001 r. uległ M. R.Wnioskodawcy wywiedli skargę kasacyjną od tego wyroku i opierając ją na podstawie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach pieniężnych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz art. 128 k.p., wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie co do istoty sprawy przez przyznanie T.

R. i M. R. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu śmiertelnego wypadku przy pracy M. R. z dnia 19 lutego 2001 r. oraz o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania, ewentualnie o uchylenie tego wyroku oraz przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.W skardze kasacyjnej zawarty jest wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania, albowiem w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, ale brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący zdołali wykazać istnienie tej przesłanki.

Zgodnie ze stanowiskiem wyrażanym w judykaturze, skarżący ma w tym zakresie obowiązek wywiedzenia i uzasadnienia występującego w sprawie problemu prawnego w sposób zbliżony do tego, jaki przyjęty jest przy przedstawieniu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepublikowane). Sformułowane zagadnienie winno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego.

Rolą Sądu Najwyższego, jako najwyższego organu sądowego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest bowiem działanie w interesie indywidualnym, lecz powszechnym, przez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147).Nie jest więc takim zagadnieniem pytanie o to, „czy przesłanka związku z wykonywaną pracą określona w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 1975 r. o świadczeniach z tytułu wypadku przy pracy i chorób zawodowych (tekst jednolity:

Dz.U. z 1983 r. Nr 30, poz. 144 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie zdarzenia, tj. w dniu 19 lutego 2001 r., jest spełniona w sytuacji, gdy do zgonu pracownika doszło we wczesnych godzinach porannych w poniedziałek, zaś w sobotę i niedzielę poprzedzającą zgon pracownik zatrudniony na kierowniczym stanowisku, w nienormowanym systemie czasu pracy, intensywnie i nieprzerwanie wykonywał obowiązki służbowe, w tym podejmował czynności w interesie zakładu pracy?” bowiem z uwagi na odniesienie go do okoliczności konkretnej sprawy, ma w istocie charakter zastrzeżeń do właściwego subsumowania faktów pod stan faktyczny abstrakcyjny wynikający z przepisów, wobec czego nie ma możliwości wytyczenia abstrakcyjnego rozwiązania problemu rozumianego jako rozstrzygnięcie o istotnym zagadnieniu prawnym.Skarżący nie zdołali więc przekonać o potrzebie zaangażowania Sądu Najwyższego w tej sprawie, wobec czego należało postanowić jak w sentencji (art. 3989 k.p.c.).