Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 234/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal for failure to prove legal issue and misapplication of social security law.

Numero d'incarto III UK 234/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a lower court ruling that reinstated the applicant's status as a farmer insured under social security. The applicant argued that receiving a family pension should not automatically terminate her farmer status, citing proportionality principles from the European Convention on Human Rights. The court rejected this, noting the applicant failed to demonstrate a significant legal issue and that the lower court's finding of continuous farming activity was binding.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to identify a significant legal issue or if the domestic court's findings of fact regarding the continuity of agricultural activity are binding.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility significant legal issue social security insurance farmer status termination family pension rights binding court findings proportionality principle prestazioni assicurative correnti

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5a ust. 1 pkt 4 w związku z art. 3a ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
oraz decyzję pozwanego i ustalił, że dla wnioskodawczyni nie ustało ubezpieczenie społeczne rolników od 1 sierpnia 2012 r.W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 5a ust.
art. 3984 § 2 k.p.c.
1 i 2 u.u.s.r.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania – na podstawie art. 3984 § 2 k.p.c. w związku z art.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu.Skarżący zapewne omyłkowo wskazał na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., gdyż we wniosku odwołuje się do istotnego zagadnienia prawnego (art.
art. 3983 § 1 k.p.c.
Wówczas podstawa przedsądu nie miałaby granic i postępowanie kasacyjne stałoby się kolejną (powszechną) instancją.Na etapie przedsądu nie ocenia się podstaw kasacyjnych (art. 3983 § 1 k.p.c.).
art. 39813 § 2 k.p.c.
Takie ustalenie zaskarżonego wyroku wiąże Sąd Najwyższy (art. 39813 § 2 k.p.c.).
art. 3989 § 2 k.p.c.
Wykracza to ponad potrzebę argumentacji, bo również nie składa się na odpowiedź na zagadnienie prawne wskazane we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie § 9 ust.
§ 9 ust. 2 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie § 9 ust. 2 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.
art. 3984 § 2 k.p.c
1 i 2 u.u.s.r.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania – na podstawie art. 3984 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
w związku z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
w związku z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 234/18 POSTANOWIENIE Dnia 10 kwietnia 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania M. P.‎od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego‎o ustalenie istnienia obowiązku ubezpieczenia społecznego rolników,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 kwietnia 2019 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od pozwanego na rzecz wnioskodawczyni M. P. 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […], po apelacji wnioskodawczyni M. P., wyrokiem z 6 marca 2018 r. zmienił częściowo oddalający jej odwołanie od decyzji pozwanego z 27 grudnia 2016 r. wyrok Sądu Okręgowego w L. z 5 lipca 2017 r. oraz decyzję pozwanego i ustalił, że dla wnioskodawczyni nie ustało ubezpieczenie społeczne rolników od 1 sierpnia 2012 r.W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie art. 5a ust. 1 pkt 4 w związku z art. 3a ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników przez błędną wykładnię, wyrażającą się w przyjęciu, iż ubezpieczony prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą i podlegający ubezpieczeniu społecznemu rolników, korzystający z prawa do renty rodzinnej, wraz z upływem czasookresu pobierania tej renty, która powinna być traktowana jako przerwa w podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników, powraca do statusu ubezpieczonego w ramach ubezpieczenia społecznego rolników, o ile spełnia wymagania prawne, jakim czynił zadość w chwili uprzedniego nabycia prawa do ubezpieczenia społecznego rolników na podstawie art. 5a w związku z art. 3a ust. 1 i 2 u.u.s.r.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania – na podstawie art. 3984 § 2 k.p.c. w związku z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. – wskazano na „istotne zagadnienie prawne, dotyczące dopuszczalności stwierdzenia ustania ubezpieczenia społecznego rolników wobec ubezpieczonego prowadzącego pozarolniczą działalność gospodarczą, który skorzystał z prawa do renty rodzinnej po zmarłym członku rodziny, w świetle zasady proporcjonalności, o której mowa w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 1 Protokołu Nr 1, sporządzonej dnia 4 listopada 1950 r. w Rzymie”.

W uzasadnieniu wniosku zauważono: – „Zdaniem orzekającego w sprawie Sądu Apelacyjnego, przystąpienie do określonego ubezpieczenia społecznego i ochrona ryzyk ubezpieczeniowych w danym reżimie nie może być dowolnie usuwana przez organy rentowe po wielu latach ubezpieczenia, skoro działalność rolnicza osoby fizycznej, przez cały okres aktywności zawodowej, stanowiła jej główne źródło dochodów, a do przekroczenia zasad pozwalających na pozostanie w ubezpieczeniu społecznym rolników doszło bez winy tej osoby. Ocena prawa podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników w zbiegu z pozarolniczą działalnością gospodarczą nie powinna pomijać zasady proporcjonalności, o której mowa w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, art. 1 Protokołu nr 1, sporządzonej dnia 4 listopada 1950 r. w Rzymie.

W ocenie organu rentowego stosowanie zasady proporcjonalności przy wykładni art. 5a ust. 1 u.u.s.r. w związku z art. 3a ust. 1 powinno ograniczać się do wypadków niezawinionych przez ubezpieczonych sytuacji uchybiania obowiązkom formalnym obciążającym ubezpieczonych, spowodowanych niezależnymi od nich zdarzeniami losowymi, czy też wypadków nieprawidłowego wywiązywania się z obowiązków ciążących na organach administracji publicznej. Nie powinno natomiast obejmować sytuacji, w których ubezpieczony prawidłowo i wyczerpująco pouczony o jego prawach i obowiązkach ubezpieczony podejmuje działania oczywiście sprzeczne z unormowaniami reżimu ubezpieczeń społecznych”.Wnioskodawczyni wniosła o nieprzyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przedstawia zasadnej podstawy przedsądu.Skarżący zapewne omyłkowo wskazał na art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c., gdyż we wniosku odwołuje się do istotnego zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.).Sformułowane we wniosku zagadnienie prawne nie ma rangi istotnego zagadnienia prawnego z następujących przyczyn.Istotne zagadnienie prawne to problem prawny o uniwersalnym znaczeniu dla systemu lub dziedziny prawa (podobny do pytania prawnego z art. 390 k.p.c.), opracowany na podstawie analizy prawa, orzecznictwa a nawet doktryny, po której, to wpierw sam skarżący może stwierdzić, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne i dlatego powinien rozpoznać je Sąd Najwyższy.

Brak jest tego we wniosku. Samo sformułowanie zagadnienia nie wystarcza, bo nie wypełnia merytorycznych warunków istotnego zagadnienia prawnego.Skarżący w pierwszej części uzasadnienia wniosku przedstawił stanowisko Sądu Apelacyjnego w tej sprawie (nie w pełni). W drugiej natomiast poprzestał na ogólnych stwierdzeniach (w dwóch zdaniach), że w ocenie organu rentowego stosowanie zasady proporcjonalności przy wykładni art. 5a ust. 1 u.u.s.r. w związku z art. 3a ust. 1 powinno ograniczać się do wypadków niezawinionych przez ubezpieczonych sytuacji uchybiania obowiązkom formalnym obciążających ubezpieczeniowych (…).Taka treść wniosku nie przedstawia problemu prawnego, gdyż skarżący w istocie sam przedstawia odpowiedź na sformułowane zagadnienie i domaga się akceptacji dla jego stanowiska.

Funkcja pierwszej podstaw przedsądu – istotnego zagadnienia prawnego – nie może być redukowana do wyrażania aprobaty dla przedstawionego poglądu prawnego. Wówczas podstawa przedsądu nie miałaby granic i postępowanie kasacyjne stałoby się kolejną (powszechną) instancją.Na etapie przedsądu nie ocenia się podstaw kasacyjnych (art. 3983 § 1 k.p.c.). Podlegają rozpoznaniu dopiero po przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania. Podkreśla się to, gdyż skarżący we wniosku kontestuje rozstrzygnięcie Sądu powszechnego. Jednak wówczas właściwa jest podstawa przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., do której skarżący się nie odwołuje.Ponadto Europejska Konwencja Praw Człowieka i Podstawowych Wolności oraz art. 1 Protokołu nr 1 nie stanowiły źródła prawa, na podstawie którego wydano rozstrzygnięcie w tej sprawie.

Wynika to z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, a co też potwierdza zarzut podstawy kasacyjnej skargi. Sąd Apelacyjny rozstrzygnął na podstawie wykładni prawa krajowego a jedynie dodatkowo wskazał na wyrok Sądu Najwyższego z 25 października 2016 r., I UK 386/15. Z wyroku nie wynika, że Konwencja stanowiła podstawę i zasadnicze źródło prawa leżące u podstaw rozstrzygnięcia sprawy objętej skargą kasacyjną. Ubezpieczenie jest pochodne od działalności rolniczej w posiadanym gospodarstwie rolnym. Sąd Apelacyjny stwierdził, iż „Nie jest kwestionowane, że wnioskodawczyni nieprzerwanie prowadzi gospodarstwo rolne i praca w nim stanowi główne źródło utrzymania.

Pobieranie renty rodzinnej w nieznacznej wysokości w żaden sposób nie zerwało jej łączności z rolnictwem”. Takie ustalenie zaskarżonego wyroku wiąże Sąd Najwyższy (art. 39813 § 2 k.p.c.). Z drugiej strony dozwolona rolnikowi działalność gospodarcza jest ograniczona (ze względu na granice przychodu) i stanowi tylko dodatkowe (uboczne) źródła utrzymania. Wykracza to ponad potrzebę argumentacji, bo również nie składa się na odpowiedź na zagadnienie prawne wskazane we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).O kosztach orzeczono na podstawie § 9 ust. 2 i § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.