Supreme Court dismisses cassation appeal due to lack of preliminary admissibility grounds under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal against a decision denying a farmer's pension rights. The appellant argued for uniform case law and the need to assess health deterioration, but failed to meet procedural requirements. The court rejected the appeal because the preliminary grounds for admissibility were missing, specifically lacking a clear assertion of justification and proof of conflicting case law.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3986 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible if the preliminary grounds for admissibility are not clearly stated, do not assert that the appeal is obviously justified, and fail to demonstrate conflicting case law or identify a significant legal issue.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 220/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski w sprawie z odwołania R. G.od decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznegoo prawo do renty rolniczej,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 kwietnia 2015 r.,na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. r.pr. R.C. przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej wnioskodawcy w postępowaniu kasacyjnym przy czym kwotę tą należy podwyższyć o stawkę podatku VAT.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 7 maja 2014 r. oddalił apelację skarżącego wnioskodawcy R. G. od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z 23 stycznia 2014 r., którym oddalono jego odwołanie od decyzji pozwanego z 23 lipca 2013 r., odmawiającej mu prawa do dalszej renty rolniczej. Wnioskodawca miał przyznaną rentę rolniczą od 1 stycznia 2001 r. do 31 stycznia 2012 r. Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z 28 lutego 2013 r. oddalił jego odwołanie od decyzji pozwanego odmawiającej mu renty na dalszy okres. Po kolejnym wniosku lekarz rzeczoznawca i komisja lekarska nie stwierdzili całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.
W postępowaniu sądowym biegli również nie stwierdzili całkowitej niezdolności do pracy. Sąd zebrany materiał uznał za wystarczający i miarodajny do stwierdzenia braku całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym.We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący odwołał się do podstaw kasacyjnych. Opisał przebieg postępowania. W szczególności wskazał na potrzebę ujednolicenia orzecznictwa w sytuacjach takich jak w sprawie skarżącego. Stanowić to ma wystarczający powód uzasadniający przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Występuje również zagadnienie prawne – czy w przypadku oceny stanu zdrowia osoby ubiegającej się o rentę na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników, która uprawniona była już do renty przez dłuższy okres, na przykład dziesięcioletni, sąd opierając się na badaniach biegłych powinien jednoznacznie ocenić w jakim zakresie stan zdrowia zmienił się (uległ polepszeniu), uzasadniając tym samym odmowę przyznania prawa do świadczenia?
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący po wezwaniu uzupełnił skargę kasacyjną o brakujący wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania. Kolejnego (drugiego) wezwania procedura nie przewiduje (art. 3986 § 1 k.p.c.). Wniosek ma mankamenty metodyczne i merytoryczne, które nie pozwalają stwierdzić podstawy przedsądu. Przede wszystkim nie określa wyraźnie podstawy przedsądu. Nie można stwierdzić podstawy przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., gdyż we wniosku nawet hasłowo nie twierdzi się, że „skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona”. Nie spełnia się też podstawa przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. Wprawdzie wskazuje się na „ujednolicenie orzecznictwa”, jednak nie dowodzi się (przykładów) rozbieżnego orzecznictwa.
Natomiast w podstawie przedsądu z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. znaczenie ma nie samo zagadnienie prawne lecz „istotne zagadnienie prawe”. Zagadnienie sformułowane we wniosku nie ma rangi istotnego zagadnienia prawnego. Sprowadza się do zwykłej wykładni i stosowania prawa. Nie wskazuje też przepisu w którym kotwiczyłby się istotny problem prawny. Skarżący niewłaściwe we wniosku odwołuje się od podstaw kasacyjnych. Na etapie przedsądu nie ocenia się podstaw kasacyjnych (art. 3983 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.), które stanowią odrębny od podstaw przedsądu element skargi.
Nie zastępują więc podstawy przedsądu ani jej uzasadnienia.Z tych motywów, z braku zasadnej podstawy przedsądu, orzeczono jak w sentencji stosownie do art. 3989 § 2 k.p.c.O kosztach orzeczono na podstawie § 2 ust. 3, § 11 ust. 2 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. l.n