Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 207/15 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal regarding social insurance liability, rejecting procedural invalidity claims due to corrected party identification.

Numero d'incarto III UK 207/15
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a social insurance payer against a lower court ruling on social insurance liability. The appellant argued that the appeal court failed to correct an inaccurate party designation in the first-instance judgment, claiming this rendered the proceedings void under specific procedural codes. The court held that the appeal court had already corrected the error via a separate order, thereby curing the defect and negating the need for a full review of the procedural validity.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 350 k.p.c.; Art. 379 pkt 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c. The Supreme Court ruled that a procedural defect arising from inaccurate party designation is cured if the appellate court corrects the error, thus precluding a claim of procedural invalidity that would necessitate a full cassation review.

Parole chiave

Generato dall'IA
social insurance liability procedural invalidity party designation error cassation appeal dismissal appellate correction social security payer procedural due diligence

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 350 k.p.c.
W trybie art. 350 k.p.c. nie może dochodzić do podmiotowego przekształcenia powództwa, z obejściem właściwych w tej mierze przepisów (art.
Art. 378 § 1 k.p.c.
w związku z art. 378 § 1 k.p.c., a także z „ostrożności procesowej” – naruszenie art.
Art. 379 pkt 2 k.p.c.
w S..Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego wywiódł płatnik, zarzucając naruszenie art. 379 pkt 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 3989 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie zdołał przekonać o potrzebie przyjęcia jego skargi kasacyjnej do rozpoznania i w związku z tym postanowił jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 2 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie zdołał przekonać o potrzebie przyjęcia jego skargi kasacyjnej do rozpoznania i w związku z tym postanowił jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c. i art.
Art. 39821 w związku z art. 108 § 2 k.p.c.
i art. 39821 w związku z art. 108 § 2 k.p.c.).
art. 379 pkt 2 k.p.c
w S..Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego wywiódł płatnik, zarzucając naruszenie art. 379 pkt 2 k.p.c.
art. 378 § 1 k.p.c
w związku z art. 378 § 1 k.p.c., a także z „ostrożności procesowej” – naruszenie art.
art. 350 k.p.c
378 § 1 k.p.c., a także z „ostrożności procesowej” – naruszenie art. 350 k.p.c.
art. 3989 § 1 k.p.c
Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie zdołał przekonać o potrzebie przyjęcia jego skargi kasacyjnej do rozpoznania i w związku z tym postanowił jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I CR 321/70
orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 1970 r., I CR 321/70, OSNCP 1971 nr 2, poz.
C 353/50
orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 21 listopada 1950 r., C 353/50, OSN 1951 nr 2, poz.
I CR 194/63
47; z dnia 13 stycznia 1964 r., I CR 194/63, OSNCP 1965 nr 2 poz.
III CZP 43/95
27 i z dnia 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, OSNC 1995 nr 9, poz.
II CRN 54/96
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1996 r., II CRN 54/96, OSNC 1996 nr 7-8, poz.
I PK 98/05
Social Arbitration Commission order not an administrative act; employment contract obligation persists until signed.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 207/15 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z odwołania Zespołu Opieki Zdrowotnej w R.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.‎z udziałem z udziałem zainteresowanych: Ł. K., Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [X.] – M. W. w K., Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [Y.] – A. N. w S.‎o podleganie ubezpieczeniom społecznym i składki,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 maja 2016 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt III AUa […], 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, 2. zasądza od odwołującego się na rzecz organu rentowego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 9 czerwca 2015 r. oddalił apelację Zespołu Opieki Zdrowotnej w R. od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 18 września 2014 r., którym oddalono odwołanie tego Zespołu od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z dnia 13 stycznia 2014 r., którym stwierdzono, że zainteresowany Ł. K. podlega ubezpieczeniom społecznym u płatnika i swojego pracodawcy, tj. Zespołu Opieki Zdrowotnej w R., z tytułu wykonywania na rzecz tego pracodawcy umów zlecenia zawartych z zainteresowanymi Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej „[X.]” – M.

W. w K. i Niepublicznym Zakładem Opieki Zdrowotnej „[Y.] – A. N. w S..Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego wywiódł płatnik, zarzucając naruszenie art. 379 pkt 2 k.p.c. w związku z art. 378 § 1 k.p.c., a także z „ostrożności procesowej” – naruszenie art. 350 k.p.c. i wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania.W skardze kasacyjnej zawarty jest wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania z uwagi na potrzebę wykładni art. 379 pkt 2 k.p.c. „w zakresie nieważności postępowania na skutek wezwania do udziału w sprawie zamiast osoby fizycznej jedynie firmy osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, prowadzenie późniejszego postępowania z udziałem tak oznaczonej strony oraz wydania w stosunku do tak oznaczonej strony wyroku”.

Zdaniem skarżącego, skarga jest nadto oczywiście uzasadniona z tego względu, że „wyrok Sadu Apelacyjnego w […], jeśli nie uchylił zaskarżonego wyroku i nie zniósł postępowania wobec nieważności postępowania, winien przynajmniej sprostować oznaczenie stron wskazane w wyroku Sądu Okręgowego w R.”.Organ rentowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o odmowę przyjęcia jej do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.

Oczywiste jest, że dwie pierwsze i ostatnia, przywołane wyżej, przesłanki dotyczyć muszą przepisów powołanych w podstawach kasacyjnych, bowiem zgodnie z art. 39813 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach podstaw. Jednakże sam fakt, że wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania odwołuje się do przepisów wskazanych w jej podstawach, nie stanowi o tym, że w sprawie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów.

Nie chodzi bowiem o jakiekolwiek wątpliwości interpretacyjne tych przepisów. Problem prawny, ujęty w skardze kasacyjnej, dotyczyć musi kwestii decydującej o rozstrzygnięciu sprawy, nie może być dla niej prawnie obojętny. Innymi słowy, w sprawie zachodzi konieczność wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów tylko wtedy, kiedy wynik sprawy uzależniony jest od interpretacji przepisów przedstawionych we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2005 r., I PK 98/05, OSNP 2006 nr 15-16, poz. 243, z dnia 29 czerwca 2001 r., I PKN 33/01, OSNP 2003 nr 9, poz. 228).W tym kontekście wskazać należy, że z mocy art. 350 § 3 k.p.c., sąd drugiej instancji może sprostować z urzędu wyrok sądu pierwszej instancji, przy czym uprawnienia sądu odwoławczego w tej kwestii dotyczą także orzeczenia w niezaskarżonej części (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 1970 r., I CR 321/70, OSNCP 1971 nr 2, poz. 39).

W trybie art. 350 k.p.c. nie może dochodzić do podmiotowego przekształcenia powództwa, z obejściem właściwych w tej mierze przepisów (art. 194-198 k.p.c.), jednakże nie budzi wątpliwości dopuszczalność sprostowania niedokładności w oznaczeniu strony, jeżeli niedokładności te są następstwem niestaranności sądu. W przeciwnej sytuacji prawidłowo działająca strona byłaby narażona na bardzo poważne i niekorzystne dla niej następstwa procesowe, przez siebie niezawinione (por. orzeczenia Sądu Najwyższego: z dnia 21 listopada 1950 r., C 353/50, OSN 1951 nr 2, poz. 47; z dnia 13 stycznia 1964 r., I CR 194/63, OSNCP 1965 nr 2 poz. 27 i z dnia 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, OSNC 1995 nr 9, poz. 122).Uwzględniając te poglądy, Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 9 czerwca 2015 r. sprostował oczywistą niedokładność w komparycji wyroku Sądu Okręgowego przez wpisanie w miejsce Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej „[X.]” w K. słów:

Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [X.] – M. W. w K. oraz w miejsce Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej „[Y.]” w S. słów: Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [Y.] – A. N. w S.. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że błędne oznaczenie tych stron w komparycji wyroku Sądu pierwszej instancji było wynikiem jedynie niestaranności tego Sądu, skoro zainteresowana A. N. jako prowadząca [Y.] Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej w S. została prawidłowo wezwana do udziału w sprawie, zaś odnośnie do M. W. jako prowadzącego Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej [X.] pomimo wezwania do udziału w sprawie formalnie jedynie Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [X.] w K., M.

W. osobiście podjął zawiadomienie o toczącym się postępowaniu i wziął w nim czynny udział. Dodać do tego należy, że w tym procesie po stronie zainteresowanych nie było ani nie mogło być innych podmiotów, aniżeli A. N. i M. W.. Formy organizacyjnej wykonywania działalności gospodarczej przez osobę fizyczną nie da się bowiem prawnie upodmiotowić w jakikolwiek sposób (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1996 r., II CRN 54/96, OSNC 1996 nr 7-8, poz. 110), przeto musiało dojść do sprostowania oczywistej omyłki w oznaczeniu zainteresowanych na podstawie art. 350 k.p.c.Sprostowanie przez Sąd Apelacyjny oznaczenia zainteresowanych wyłączyło skuteczność zarzutu nieważności postępowania (art. 379 pkt 2 k.p.c.), podniesionego w apelacji oraz w skardze kasacyjnej (w związku z art. 378 § 1 k.p.c.), stąd też nie można uznać, ażeby w tej sprawie zachodziła potrzeba wykładni art. 379 pkt 2 k.p.c. w kierunku wskazanym przez skarżącego.Brak jest też podstaw do stwierdzenia, że skarga jest oczywiście uzasadniona, skoro miałoby to wynikać z niedokonania przez Sąd odwoławczy sprostowania oznaczenia zainteresowanych w wyroku Sądu Okręgowego z naruszeniem art. 350 k.p.c., które to sprostowanie niewątpliwie zostało dokonane postanowieniem Sądu Apelacyjnego z 9 czerwca 2015 r.

Z tych względów Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie zdołał przekonać o potrzebie przyjęcia jego skargi kasacyjnej do rozpoznania i w związku z tym postanowił jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c. i art. 39821 w związku z art. 108 § 2 k.p.c.). aw