Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 201/19 Generato dall'IA

Supreme Court denied pension for tractor driver, ruling field work differs from transport hazards. Field work lacks transport-specific risks required for special conditions. Work in agriculture does not equate to transport work hazards.

Numero d'incarto III UK 201/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the lower court's decision granting an early retirement pension to a tractor driver based on special working conditions. The applicant argued that field work involved similar hazards to transport, but the court found tractor work in agriculture distinct from road transport. The court ruled that field work lacks the specific psycho-physical demands and traffic-related risks inherent to transport, thus denying the pension claim.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej; Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze: Work in agriculture performed by tractor drivers does not constitute work in special conditions as it lacks the specific psycho-physical demands and traffic-related risks inherent to road transport.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement pension special working conditions tractor driver field work transport hazards distinction agricultural work classification migrazione professionale attività lucrativa all'età pensionabile prestazioni d'invalidità professionale

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej
Biorąc pod uwagę treść art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej, należy przede wszystkim stwierdzić, czy konkretne stanowisko narażone jest na ekspozycję na czynniki szkodliwe w różnym stopniu w zależności od tego, w którym dziale przemysłu (gospodarki) jest umiejscowione.
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I UK 172/13
Supreme Court dismisses pension claim for tractor driver work not classified as hazardous industry work.
II UK 298/14
Supreme Court quashes pension court ruling for premature application of special work conditions law.
III UK 121/15
Supreme Court quashes pension award due to insufficient factual findings on special work conditions duration.
III UK 132/15
Supreme Court quashes pension award for special conditions work due to lack of continuous full-time employment proof.
I UK 218/15
Supreme Court quashes pension award for tractor work not qualifying as special conditions due to industry mismatch.
III UK 51/16
Supreme Court dismisses early retirement claim for tractorist, ruling field work is not transport work.
III UK 66/16
Supreme Court reversed lower court ruling on tractor driver work conditions, clarifying transport vs. agricultural work classification.
II UK 730/15
Supreme Court quashes pension award for tractor work, ruling it lacks special conditions unless transport is proven.
I UK 43/16
Supreme Court denies pension for tractorist work, ruling it is not work in special conditions.
I UK 76/16
Supreme Court quashes pension award for reduced age due to misclassification of tractor work as transport work.
I UK 154/16
Supreme Court reversed lower court ruling denying early pension to tractor driver due to misclassification of agricultural work as transport work.
II UK 436/16
Supreme Court allows pension claim by recognizing tractor driver work as special conditions employment.
II UK 574/16
Supreme Court overturned pension award for tractor driver, ruling transport work differs from agricultural work.
II UK 655/16
Supreme Court quashes pension award for tractor drivers, ruling agricultural work lacks transport-specific hazards.
II UK 64/17
Supreme Court quashes pension award for tractor driver work not meeting special conditions due to lack of transport element.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 201/19 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Bohdan Bieniek‎SSN Halina Kiryło w sprawie z odwołania K. B.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.‎o emeryturę z tytułu pracy w warunkach szczególnych,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 18 listopada 2020 r.,‎skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 21 listopada 2018 r., sygn. akt III AUa (…), 1. uchyla zaskarżony wyrok i oddala apelację K. B. od wyroku Sądu Okręgowego w P. z 23 października 2017 r., III U (…), 2. odstępuje od obciążenia K.B. kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z 30 września 2014 r., III U (…) Sąd Okręgowy w P. zmienił zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. (organ rentowy) z 18 lipca 2014 r. i przyznał K. B. (wnioskodawca) prawo do emerytury w obniżonym wieku z tytułu pracy w warunkach szczególnych.Sąd Okręgowy zaliczył wnioskodawcy do pracy w szczególnych warunkach obok uwzględnionego przez organ rentowy okresu pracy na stanowisku palacza w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w P. od 2 września 1991 r. do 31 grudnia 1998 r. także zatrudnienie na stanowisku kierowcy ciągnika w Kółku Rolniczym w K. od 21 maja 1973 r. do 31 grudnia 1973 r. i w Spółdzielni Kółek Rolniczych w F. od 1 stycznia 1974 r. do 31 grudnia 1985 r.W ocenie Sądu Okręgowego praca na stanowisku kierowcy ciągnika, obejmującą zarówno prace polowe, jak i transportowe wypełniała znamiona prac wymienionych w wykazie A dział VIII „w transporcie i łączności” poz. 3 załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 r.

Nr 8, poz. 43, dalej rozporządzenie z 1983 r.).Apelacja organu rentowego, wniesiona od powyższego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 kwietnia 2015 r., III AUa (…). Wyrok ten został uchylony przez Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 5 maja 2016 r., III UK 132/15 (LEX nr 2052411). W uzasadnieniu Sąd Najwyższy zaznaczył, że nie można automatycznie przyjmować, że prace polowe, wykonywane przez kierowców ciągników są pracami tego samego rodzaju co praca kierowców ciągników, kombajnów i pojazdów gąsienicowych, zatrudnionych w transporcie.

Dla przyjęcia, że prace polowe były pracą w szczególnych warunkach w rozumieniu wykazu A działu VIII załącznika do rozporządzenia z 1983 r. koniecznej jest ustalenie czy kierowca ciągnika przy ich wykonywaniu był narażony na taką samą ekspozycję czynników szkodliwych jak kierowcy zatrudnieni w transporcie.Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 15 września 2016 r., III AUa (…) uchylił wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 września 2014 r. i przekazał temu Sądowi sprawę do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 23 października 2017 r., III U (…) oddalił odwołanie wnioskodawcy i obciążył go kosztami postępowania.Sąd Okręgowy stwierdził, że główną działalnością pracodawców wnioskodawcy w spornym okresie były usługi rolnicze, zaś usługi transportowe jako uboczne wykonywano przeważnie w okresach jesienno-zimowych. Ponadto, opierając się na opinii biegłych z zakresu ruchu drogowego i transportu, przy pominięciu opinii biegłego z zakresu BHP z uwagi na jej sprzeczność z pozostałymi Sąd Okręgowy uznał, że pracy wykonywanych przez wnioskodawcę nie można zakwalifikować jako wykazujących narażenie na czynniki szkodliwe w równym stopniu co prace wykonywane przez kierowców ciągników w transporcie i łączności.

Wnioskodawca zaskarżył powyższy wyrok Sądu Okręgowego apelacją w całości.Wyrokiem z dnia 21 listopada 2018 r., III AUa (…) Sąd Apelacyjny w (…) zmienił zaskarżony wyrok i poprzedzającą go decyzję organu rentowego i przyznał wnioskodawcy prawo do emerytury w obniżonym wieku, rozstrzygając o kosztach procesu.W ocenie Sądu Apelacyjnego Sąd Okręgowy nieprawidłowo zinterpretował opinie biegłych i w konsekwencji przyjął, że stopień narażania na czynniki szkodliwe przy pracach wykonywanych przez wnioskodawcę nie był tożsamy z tym, na który narażeni byli kierowcy ciągników w transporcie i łączności.

Dodatkowo Sąd Apelacyjny podniósł, że wnioskodawca wykonywał obowiązki kierowcy ciągnika pod rządami trzech różnych rozporządzeń wykonawczych, normujących pracę w warunkach szczególnych. W okresie obowiązywania rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 1956 r. w sprawie zaliczania pracowników do kategorii zatrudnienia (Dz.U. Nr 39, poz. 176) za pracę w warunkach szczególnych uważano prace traktorzystów (dział XVII rolnictwo i leśnictwo, poz. 1, dalej jako rozporządzenie z 1956 r.). Stosowanie zaś do § 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 1979 r. w prawie pierwszej kategorii zatrudnienia (Dz.U.

Nr 13, poz.

86) pracownicy, którzy z tytułu zaliczenia ich do pierwszej kategorii zatrudnienia nabyli uprawnienia na podstawie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie rozporządzenia, zachowują te uprawnienia. Identycznie brzmi § 19 rozporządzenia z 1983 r. W ocenie Sądu Apelacyjnego zagwarantowanie sposobu zachowania dotychczasowych uprawnień, przewidziane w § 19 rozporządzenia z 1983 r. rozszerza katalog prac wykonywanych w szczególnych warunkach na prace dotychczas zaliczane do pierwszej kategorii zatrudnienia, zwłaszcza w razie ustalenia ich przeniesienia do nowego wykazu branżowego (z rolnictwa do transportu).Organ rentowy zaskarżył powyższy wyrok Sądu Apelacyjnego skargą kasacyjna w całości i wniósł o jego uchylenie i zmianę oraz zmianę wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 23 października 2017 r., III U (…) i oddalenie odwołania.

Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.Organ rentowy zarzucił naruszenie prawa materialnego: art. 184 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm., dalej jako ustawa emerytalna) oraz § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia z 1983 r. w związku z wykazem A dział VIII pkt 3, stanowiącym załącznik do tego rozporządzenia, przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie prowadzące do uznania, że ubezpieczony spełnił wszystkie warunki nabycia prawa do emerytury, w tym legitymuje się wymaganym stażem pracy w warunkach szczególnych, co stanowi konsekwencję nieuzasadnionego zaliczenia do stażu pracy okresu zatrudnienia w Kołku Rolniczym w K. od 21 maja 1973 r. do 31 grudnia 1973 r. oraz w Spółdzielni Kółek Rolniczych w F. od 1 stycznia 1974 r. do 31 grudnia 1985 r. na stanowisku kierowcy ciągnika.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna okazała się uzasadniona. Stanowisko Sądu Apelacyjnego nie odpowiada utrwalonemu orzecznictwu Sądu Najwyższego w zakresie dotyczącym oceny pracy kierowcy ciągnika przy pracach polowych. Zdaniem Sądu drugiej instancji, prace w rolnictwie należy kwalifikować jako okres pracy kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych, zatrudnionych w transporcie, wykaz A, dział VIII, poz. 3 rozporządzenia, dodatkowo także z uwzględnieniem przepisów rozporządzeń z 1956 r. i 1979 r. Z tak zaprezentowanym stanowiskiem nie sposób się zgodzić.Przede wszystkim należy odwołać się do uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 8 sierpnia 2019 r., III UZP 3/19 (OSNP 2019 nr 1, poz. 9), zgodnie z którą pracy traktorzysty w rolnictwie wykonywanej w okresie obowiązywania rozporządzenia z 1956 r. nie uważa się za okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, o którym mowa w art. 184 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 32 ustawy emerytalnej.W dalszej kolejności należy podnieść, że usystematyzowanie prac o znacznej szkodliwości dla zdrowia i uciążliwości w oddzielnych działach oraz przypisanie poszczególnych stanowisk pracy do odrębnych gałęzi gospodarki nie jest przypadkowe, gdyż konkretne stanowisko jest narażone na ekspozycję czynników szkodliwych w stopniu mniejszym lub większym w zależności od tego, w którym dziale gospodarki (branży) jest umiejscowione.

Dlatego konieczny jest bezpośredni związek wykonywanej pracy z procesem technologicznym właściwym dla danego działu gospodarki. Oznacza to, że przynależność pracodawcy do określonej gałęzi gospodarki ma istotne znaczenie i nie można dowolnie, z naruszeniem postanowień rozporządzenia, wiązać konkretnych stanowisk pracy z branżami, do których nie zostały przypisane w tym akcie prawnym. Nie można więc przyjąć, że istotny dla stwierdzenia wykonywania pracy w szczególnych warunkach jest wyłącznie rodzaj tej pracy, a bez znaczenia pozostaje okoliczność zatrudnienia pracownika w określonym sektorze gospodarki.

Biorąc pod uwagę treść art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej, należy przede wszystkim stwierdzić, czy konkretne stanowisko narażone jest na ekspozycję na czynniki szkodliwe w różnym stopniu w zależności od tego, w którym dziale przemysłu (gospodarki) jest umiejscowione. Jeżeli uciążliwość i szkodliwość dla zdrowia konkretnej pracy wynika właśnie z jej branżowej specyfiki, to należy odmówić tego szczególnego waloru pracy wykonywanej w innym dziale gospodarki.W wyrokach z dnia 13 lipca 2016 r., I UK 218/15 (LEX nr 2108499) i z dnia 15 listopada 2016 r., II UK 397/15 (LEX nr 2177089) Sąd Najwyższy, powołując się szeroko na dotychczasowe orzecznictwo odnoszące się do rozważanej kwestii, wyraził pogląd, podzielany przez obecny skład Sądu Najwyższego, że w świetle przepisów wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia, wyodrębnienie poszczególnych prac ma charakter stanowiskowo-branżowy.

Pod pozycjami zamieszczonymi w kolejnych działach wykazu wymieniono bowiem konkretne stanowiska przypisane danym branżom, uznając je za prace w szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego. Przyporządkowanie danego rodzaju pracy do określonej branży ma istotne znaczenie dla jej kwalifikacji jako pracy w szczególnych warunkach.Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że wnioskodawca był zatrudniony w spornych okresach jako kierowca ciągnika rolniczego, czyli pracował w dziale rolnictwo. Czyniąc błędne założenie, że istotne znaczenie ma jedynie rodzaj powierzonej pracy w zupełnym oderwaniu od branży, w której praca na tym stanowisku jest wykonywana, Sąd drugiej instancji przyjął, że praca traktorzysty, utożsamiona w zaskarżonym wyroku z pracą kierowcy ciągnika, mieści się w wykazie A dziale VIII – w transporcie i łączności, odnoszącym się do prac w tych działach gospodarki, a nie w rolnictwie.

Tymczasem wykładnia językowa regulacji zawartej w wykazie A, dział VIII, poz. 3, przy uwzględnieniu przyjętej przez rozporządzenie kwalifikacji branżowo-stanowiskowej oraz systematyki przepisów, nie pozwala na kwalifikowanie pracy kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych wykonujących pracę w rolnictwie jako pracy w szczególnych warunkach. W wykazie A, dziale VIII - transport i łączność - wskazano na prace w transporcie (poz. od 1 do poz.

17) i łączności (poz. 18 do poz. 22). W ramach transportu wyodrębnia się dodatkowo prace związane z transportem: drogowym (poz. 1-3), wodnym (poz. 4-11), powietrznym (poz.

12) oraz na kolei (13-16). Zaprezentowana systematyka pozwala dostrzec, że do prac w transporcie zalicza się prace związane z kierowaniem pojazdami (np. prace kierowców ciągników, prace kierowców samochodów ciężarowych), ale także inne prace związane z przemieszczaniem się (transportowaniem) towarów albo osób (np. ciężkie prace załadunkowe, prace konduktorów wagonów sypialnych). Zatem nie tylko kierowanie pojazdem jest uważane za wykonywanie prac w transporcie, lecz także prace związane z przewożonym ładunkiem (poz.

1) albo prace związane z transportem (komunikacją) osób (poz. 14). Jak zauważył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 31 sierpnia 2017 r., III UK 185/16 (LEX nr 2390696) już wstępna lektura poszczególnych pozycji uwidacznia zaznaczenie odrębności przy pracy kierowców samochodów ciężarowych, autobusów i pojazdów specjalistycznych (poz.

2) od stanowisk kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsiennicowych (poz. 3). Szkodliwość pracy nie powstaje w związku z samym faktem prowadzenia tych pojazdów, lecz z faktem prowadzenia ich przy uwzględnieniu specyfiki „technologii” pracy w transporcie i obciążeń psychofizycznych (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 grudnia 2016 r., II UK 512/15, LEX nr 2202499). Zgodzić się zatem należy z poglądem wyrażonym w przywołanym wyżej wyroku, że istnieje podstawa do wyodrębnienia prac w transporcie sensu stricte oraz sensu largo.

Do pierwszej grupy zalicza się prace związane z bezpośrednią obsługą pojazdu, a jej immanentną cechą jest przemieszczanie związane z transportem osób albo rzeczy. Naturalnie przemieszczanie się w transporcie odbywa się po ciągach (szlakach) komunikacyjnych (drogach, torach wodnych, korytarzach powietrznych). Natomiast do prac w transporcie sensu largo należy zakwalifikować prace, które nie polegają na kierowaniu pojazdami, lecz są w pewien sposób związane z transportem (ciężkie prace załadunkowe, prace przy remoncie parowozów na gorąco, prace czyścicieli palenisk).Z tego wynika wniosek, że należy zawsze ocenić i rozważyć, czy konkretny rodzaj pracy (stanowisko pracy) jest narażony na ekspozycję na czynniki szkodliwe w różnym stopniu w zależności od tego, w którym dziale przemysłu jest realizowany.Pracodawca wnioskodawcy nie był zakładem pracy z branży transportowej, lecz z branży rolniczej.

Dlatego kwalifikację pracy wykonywanej przez wnioskodawcę jako pracy w warunkach szczególnych muszą poprzedzać stanowcze ustalenia faktyczne, które pozwolą na stwierdzenie, że ubiegający się o emeryturę wykonywał (bądź nie) stale i w pełnym wymiarze czasu pracy czynności dające się zakwalifikować jako prace transportowe. Jeśli natomiast chodzi o parametr przełamujący zasadę stanowiskowo-branżowego wyodrębnienia prac kwalifikujących do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym w postaci stopnia uciążliwości pracy, który uzasadnia przyznanie świadczenia emerytalnego z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach albo w szczególnym charakterze, mimo wykonywania pracy w innym sektorze (innym niż transport), to podkreślić należy, że umieszczenie przez prawodawcę prac kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsiennicowych jako prac wykonywanych w szczególnych warunkach właśnie w dziale VIII (poz. 3), a nie w innych działach wykazu A (np. w rolnictwie i przemyśle rolno-spożywczym) musi być odnoszone do szczególnych warunków panujących w transporcie (w tym przypadku w transporcie drogowym).

Dlatego szkodliwość i uciążliwość tych prac, w rozumieniu art. 32 ust. 2 ustawy emerytalnej, należy wiązać ze specyfiką poruszania się w ruchu drogowym przez pojazdy o odmiennej w stosunku do „normalnych” uczestników tego ruchu charakterystyce (gabarytach i sposobie przemieszczania się), wymagającej wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Tylko taki sposób rozumienia szczególnego charakteru prac w transporcie lądowym (drogowym) uzasadnia bowiem umieszczenie prac wymienionych w poz. 3 w tym samym dziale gospodarki wraz z pracami wykonywanymi przez kierowców samochodów ciężarowych o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony, specjalizowanych, specjalistycznych (specjalnych), pojazdów członowych i ciągników balastowych, autobusów o liczbie miejsc powyżej 15, samochodów uprzywilejowanych w ruchu w rozumieniu przepisów o ruchu na drogach publicznych, trolejbusów i motorniczych tramwajów (poz. 2).Z całą pewnością nie można natomiast utożsamiać warunków, w jakich owe prace mają być wykonywane, z warunkami towarzyszącymi pracom polowym (np. drgania, zapylenie, hałas, kontakt z środkami chemicznymi), zwłaszcza że prace te nie są przecież pracami transportowymi (nie polegają one na przewozie ludzi i ładunków), lecz typowymi pracami w rolnictwie polegającymi na orce, siewie, nawożeniu i zbiorach płodów rolnych z użyciem przypiętych do traktora maszyn rolniczych, realizowanymi poza drogami publicznymi, a przez to bez narażenia na zagrożenia charakterystyczne dla ruchu drogowego.Odmowa zakwalifikowania jako wykonywanej w szczególnych warunkach, pracy traktorzysty (kierowcy ciągnika rolniczego) w trakcie prac polowych, a nie w transporcie, odpowiada rozumieniu tych przepisów przedstawionemu już wcześniej w orzecznictwie Sądu Najwyższego (np. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 3 grudnia 2013 r., I UK 172/13, LEX nr 1467147; z dnia 13 sierpnia 2015 r., II UK 298/14, LEX nr 1797093; z dnia 5 maja 2016 r., III UK 121/15, LEX nr 2080883; z dnia 5 maja 2016 r., III UK 132/15, LEX nr 2052411; z dnia 13 lipca 2016 r., I UK 218/15, LEX nr 2108499; z dnia 26 stycznia 2017 r., III UK 51/16, LEX nr 2258032; z dnia 9 lutego 2017 r., III UK 66/16, LEX nr 2238701; z dnia 16 lutego 2017 r., II UK 730/15, LEX nr 2252207; z dnia 23 lutego 2017 r., I UK 43/16, LEX nr 2258058; z dnia 23 lutego 2017 r., I UK 76/16, LEX nr 2252218; z dnia 20 kwietnia 2017 r., I UK 154/16, LEX nr 2305919; z 5 października 2017 r., II UK 436/16, LEX nr 2390730; z 5 grudnia 2017 r., II UK 574/16, LEX nr 2417595; z 23 stycznia 2018 r., II UK 655/16, LEX nr 2435654; z 18 kwietnia 2018 r., II UK 64/17, LEX nr 2488694; z 27 czerwca 2018 r., I UK 178/17, LEX nr 2521656) i podzielanemu przez obecny skład tego Sądu.Nie ma zatem racji Sąd Apelacyjny twierdząc, że czynniki szkodliwe oddziałujące na kierowcę ciągnika wykonującego prace w rolnictwie i w transporcie są takie same oraz uznając, iż prace wnioskodawcy, polegające na wykonywaniu usług polowych to czynności transportowe (przewóz materiałów i surowców), które spełniają wymogi prac wykonywanych w szczególnych warunkach, wymienionych w dziale VIII, poz. 3 wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia z 1983 r.Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.