Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 198/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses cassation appeal on sickness benefit due to lack of obvious legal error and disputed facts.

Numero d'incarto III UK 198/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a lower court ruling denying a sickness benefit. The applicant argued that the lower court erred in applying the law regarding the scope of work performed during sick leave, while the court found the factual basis undisputed. The court rejected the appeal because the alleged legal inconsistencies were not essential for the case's resolution and the appeal lacked the required obviousness of error.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; Art. 3989 § 1 pkt 1, 2 k.p.c.: The Supreme Court examines only the circumstances cited in the cassation complaint, and an appeal is inadmissible if it does not meet the threshold of obvious error or if the cited legal inconsistencies are not essential for the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility sickness benefit entitlement scope of work during illness obviousness of legal error Supreme Court jurisdiction limits

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 17 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa
Zarzucono naruszenie art. 17 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz art.
Art. 328 § 2 k.p.c.
o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz art. 328 § 2 k.p.c. Skarga ma być oczywiście uzasadniona.
Art. 39813 § 1 i 2 k.p.c.
147).Stosownie do art. 39813 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3984 § 1 pkt 3 w związku z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
W celu spełnienia przesłanki przewidzianej w art. 3984 § 1 pkt 3 w związku z art.
art. 328 § 2 k.p.c
o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz art. 328 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c
1 ustawy nie jest istotne (niezbędne) dla rozpoznania podstaw skargi – art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c
3984 § 1 pkt 3 w związku z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
1 ustawy nie jest istotne (niezbędne) dla rozpoznania podstaw skargi – art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08
postanowienie SN z 29 stycznia 2011 r., I UK 295/10
Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 29 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.).
postanowienie SN z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99
Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest bowiem ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (postanowienie SN z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz.
postanowienie SN z 9 lutego 2011 r., III SK 43/10
(postanowienie SN z 9 lutego 2011 r., III SK 43/10, niepubl.).
postanowienia SN z 30 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, z 2 sierpnia 2007 r., III UK 45/07, z 10 lipca 2007 r., II UK 45/07
postanowienie SN z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07
I UK 16/08
I UK 295/10
Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 29 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.).
II CSK 184/07
Cassation appeal dismissed for improper scope of appeal and failure to demonstrate obvious legal error.
III UK 45/07

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 198/13 POSTANOWIENIE Dnia 12 sierpnia 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z odwołania P. C.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L.‎z udziałem zainteresowanej P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W.‎o zwrot nienależnie pobranego zasiłku chorobowego,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 12 sierpnia 2014 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. akt VII Ua (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w L. z 12 czerwca 2013 r. Zarzucono naruszenie art. 17 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa oraz art. 328 § 2 k.p.c. Skarga ma być oczywiście uzasadniona. Wskazano także, że art. 17 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa wywołuje rozbieżności w orzecznictwie sądów.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328).

Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 29 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.). Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest bowiem ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (postanowienie SN z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).Stosownie do art. 39813 § 1 i 2 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw i jest związany ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia.W uzasadnieniu zaskarżanego wyroku podniesiono, że stan faktyczny nie był sporny między stronami.

Istota sporu sprowadzała się natomiast do subsumpcji stanu faktycznego do treści art. 17 ust. 1 ustawy z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.Już Sąd Rejonowy, którego ustalenia podzielił Sąd II instancji, stwierdził, że „w okresie od 21 września do 31 grudnia 2010 roku P. C. wykonywał czynności związane z umowami zlecenia i otrzymał z tego tytułu wynagrodzenie. Czynności swoje wnioskodawca wykonywał przy pomocy żony i kolegi T. W. Część dokumentów niezbędnych do pracy skarżący otrzymywał mailem, po inne jeździł do siedziby spółek wraz z żoną lub kolegą.

T. W. m. in. wypełniał deklaracje do ZUS-u, czy też rozliczenia z Urzędem Skarbowym […]. Z zeznań wnioskodawcy i świadków wynika, iż P. C. w okresie orzeczonej niezdolności do pracy swoje obowiązki wynikające z zawartych umów zlecenia wykonywał przy pomocy żony i kolegi. Zarówno sam skarżący, jak i jego przyjaciel T. W. zeznali, iż wnioskodawca jeździł do siedziby spółek w celu odebrania dokumentów, czy też zawiezienia po ich sporządzeniu. D. O., zatrudniony w spółkach od początku listopada 2010 r. zeznał, że swoje czynności skarżący wykonywał zarówno w biurze, jak i w domu.

Pamiętał, że zimą 2010 r. były problemy z nawiązaniem kontaktu z wnioskodawcą, trzeba było interweniował, by pojawił się w spółce — stawiał się wówczas w biurze, w różnych porach i spędzał tam 3-4 godziny. Świadek zeznał ponadto, iż wnioskodawca zakończył pracę dotyczącą działalności za 2010 r. dopiero na przełomie kwietnia i maja 2011 r., a wówczas pomagała mu żona”.Powyższe pozwala wyprowadzić dwa wnioski. Po pierwsze, wskazane z skardze rzekoma rozbieżność w interpretacji art. 17 ust. 1 ustawy nie jest istotne (niezbędne) dla rozpoznania podstaw skargi – art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. (postanowienie SN z 9 lutego 2011 r., III SK 43/10, niepubl.).

Skarżący wykonywał osobiście pracę w czasie pobierania zasiłku. Po drugie, skargi nie sposób uznać za oczywiście uzasadnioną. W celu spełnienia przesłanki przewidzianej w art. 3984 § 1 pkt 3 w związku z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. należy wykazać "oczywistość skargi kasacyjnej" przez odwołanie się do argumentacji, która prima facie wskazuje, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało z oczywistym naruszeniem prawa (postanowienia SN z 30 czerwca 2007 r., II CSK 184/07, z 2 sierpnia 2007 r., III UK 45/07, z 10 lipca 2007 r., II UK 45/07, niepublikowane, z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109).Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.