Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 179/17 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses pension appeal regarding special working conditions in vehicle repair tunnels. Court rules work was not continuous due to mixed tasks. Decision upholds denial of early retirement rights.

Numero d'incarto III UK 179/17
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the cassation appeal against a Social Insurance Institution's refusal to grant early retirement based on special working conditions. The applicant argued that work in vehicle repair tunnels constituted continuous special conditions, while the court found the work was intermittent and mixed with tasks outside the tunnels. The court ruled that because the employee did not perform tunnel work exclusively and continuously, the statutory requirements for special conditions were not met.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; praca w kanałach remontowych nie jest pracą w szczególnych warunkach, jeśli nie jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu.

Parole chiave

Generato dall'IA
early retirement rights special working conditions vehicle repair tunnels continuous work requirement Social Insurance Institution cassation appeal dismissal pension eligibility criteria competenza speciale in materia di contratti di lavoro

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 217 § 1-3 k.p.c. w zw. z art. 236 k.p.c.
prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie a) art. 217 § 1-3 k.p.c.
art. 278 § 1 k.p.c.
art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
a) art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw.
wykaz A Działu XIV poz. 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
wykaz A Działu XIV poz. 18 i poz. 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r.
art. 3989 § 2 k.p.c.
Natomiast powołanie się na przesłankę wynikającą z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.
art. 236 k.p.c
z art. 236 k.p.c., co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegało na zbyciu milczeniem przez Sąd Apelacyjny w […] wniosków dowodowych zawartych w apelacji, podczas gdy Sąd powinien ustosunkować się do złożonego przez stronę wniosku dowodowego;
art. 278 § 1 k.p.c
art. 3989 § 1 k.p.c
Natomiast powołanie się na przesłankę wynikającą z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2008 r., II UK 306/07
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2009 r., I PK 194/08
wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2013 r., III AUa 1397/12
281; LEX nr 528152 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2013 r., III AUa 1397/12, LEX nr 1362701).
wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2013 r., III AUa 1505/12
wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 maja 2013 r., III AUa 1722/12
postanowienie Sądu Najwyższego z 18 lutego 2014 r., III UK 129/13
wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 listopada 2012 r., III AUa 2001/12
wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 8 października 2013 r., III AUa 163/13
II UK 333/08
Supreme Court allows pension claim by recognizing supervisor work as special conditions employment.
I PK 230/02
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02).
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 179/17 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z odwołania K. P.‎od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S.‎o prawo do emerytury,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 12 września 2018 r.,‎na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt III AUa […], 1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2) zasądza od odwołującego się na rzecz organu rentowego kwotę 240 (dwieście czterdzieści) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. oddalił apelację ubezpieczonego od wyroku z dnia 16 maja 2016 r., którym Sąd Okręgowy w S. oddalił odwołanie od decyzji z dnia 16 lutego 2016 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S., odmawiającej K. P. prawa do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach.W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wnioskodawca zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie a) art. 217 § 1-3 k.p.c. w zw. z art. 236 k.p.c., co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegało na zbyciu milczeniem przez Sąd Apelacyjny w […] wniosków dowodowych zawartych w apelacji, podczas gdy Sąd powinien ustosunkować się do złożonego przez stronę wniosku dowodowego;

b) art. 278 § 1 k.p.c., co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, a polegało na pobieżnym rozpoznaniu przez odwoławczy Sąd zarzutów apelacyjnych, co doprowadziło Sąd do wniosku, że Sąd I instancji w sposób właściwy dokonał ustaleń faktycznych.Skarżący podniósł ponadto zarzut naruszenia prawa materialnego, a to:

a) art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z wykazem A Działu XIV poz. 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze polegające na ich niezastosowaniu w sytuacji, w której charakter pracy wnioskodawcy odpowiadał pracy wykonywanej w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych, co pozwala uznać, że jego praca była pracą wykonywaną w warunkach szczególnych, a to zaś uzasadnia przyznanie wcześniejszej emerytury w trybie norm art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

b) art. 32 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z wykazem A Działu XIV poz. 18 i poz. 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze polegające na ich niezastosowaniu, w sytuacji gdy sporadyczne prace wykonywane przez wnioskodawcę poza kanałem remontowym (abstrahując od faktu, że były one częścią procesu technologicznego rozpoczętego w kanale) samoistnie spełniały warunki pracy w warunkach szczególnych.

Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w […] oraz o obciążenie pozwanego kosztami postępowania odwoławczego powoda, w tym kosztami zastępstwa adwokackiego powoda.Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawca uzasadnił po pierwsze, występowaniem istotnego zagadnienia prawnego w postaci konieczności ostatecznego ustalenia tego, jak należy interpretować zawarte wykazie A dział XIV poz. 16 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze pojęcie „prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych” w kontekście ewentualnych sporadycznych prac wykonywanych przez mechanika poza kanałem remontowym, acz związanych w procesie technologicznym z naprawą rozpoczętą w kanale; po drugie, potrzebą wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a mianowicie zawartego w wykazie A dział XIV poz. 16 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zwrotu „prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych”, który oprócz problemów interpretacyjnych budzi również problemy w zakresie spójności orzeczniczej, gdzie obok na przykład liberalnego wyroku Sądu Najwyższego z 22 kwietnia 2009 r. (sygn. akt II UK 333/08), który wskazuje na to, że ocena prawna pracy w warunkach szczególnych nie powinna odbywać się ze stoperem w ręku czy wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 18 września 2015 r., który wskazuje na to, że dokonując oceny danego zatrudnienia w kontekście możliwości jego zakwalifikowania do pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych - § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - nie można dokonywać jej zbyt rygorystycznie, albowiem w żadnym procesie technologicznym nie jest możliwe wykonywanie zatrudnienia tzw. szczególnego przez 100% czasu pracy, funkcjonują w obrocie prawnym orzeczenia całkowicie przeciwstawne, jak chociażby zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego w […]; po trzecie, skarżący wskazał, że w świetle powyższych argumentów skarga jest oczywiście uzasadniona.Organ rentowy wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ewentualnie o jej oddalenie oraz o zasądzenie od ubezpieczonego kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie i zawierać argumenty na poparcie tego twierdzenia.W rozpoznawanej sprawie wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty, między innymi, na przesłankach wymienionych w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c., gdyż skarżący wskazał na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, a także na potrzebę wykładni przepisów prawa.Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Sądu Najwyższego, przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na występujące w sprawie zagadnienie prawne wymaga sformułowania takiego zagadnienia oraz przedstawienia argumentów prawnych, które wykażą możliwość różnorodnej oceny zawartego w nim problemu.

Natomiast powołanie się na przesłankę wynikającą z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. wymaga od skarżącego określenia, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, Biuletyn SN 2002 nr 7, s. 10). Nie istnieje przy tym możliwość stwierdzenia, że w sprawie występuje zagadnienie prawne lub zachodzi potrzeba wykładni przepisów prawa, jeżeli Sąd Najwyższy zajął już stanowisko w kwestii prawnej prezentowanej przez skarżącego i wyraził swój pogląd we wcześniejszych orzeczeniach, a nie zachodzą żadne okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2003 r., I PK 230/02).

Tego rodzaju sytuacja występuje zaś w sprawie niniejszej. Problem prawny przedstawiony przez skarżącego został bowiem rozstrzygnięty. W orzecznictwie konsekwentnie przyjmuje się, że dla oceny, czy pracownik pracował w szczególnych warunkach, nie ma istotnego znaczenia nazwa zajmowanego przez niego stanowiska (np. mechanik samochodowy), tylko liczy się rodzaj powierzonej mu pracy. W szczególności pracownik nie świadczy pracy w warunkach kwalifikowanych (stale i w pełnym wymiarze czasu), jeśli w ramach obowiązującego go wymiaru czasu pracy na zajmowanym stanowisku wykonuje naprawy urządzeń samochodowych, które zostały uprzednio zdemontowane w kanałach remontowych, a więc pracę poza tymi kanałami w miejscach, w których nie ma narażenia na bezpośrednie oddziaływanie czynników szkodliwych (uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 4 czerwca 2008 r., II UK 306/07, OSNP 2009 nr 21-22, poz. 290).

Jeżeli pracownik - w ramach czasu pracy obowiązującego go na danym stanowisku - świadczył pracę zarówno w kanale remontowym, jak i na zewnątrz stacji obsługi pojazdów, na „poziomie zero” i wewnątrz samochodów (w kabinie kierowcy), to praca w kanałach remontowych nie była mu powierzona stale i wyłącznie, niezależnie od tego, czy pracę w kanale wykonywał w wymiarze 6-7 godzin w ciągu 8-godzinnej dniówki roboczej (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2009 r., I PK 194/08, OSNP 2010 nr 23-24, poz. 281; LEX nr 528152 oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 19 czerwca 2013 r., III AUa 1397/12, LEX nr 1362701).

Jeśli w ramach warsztatu samochodowego pracownicy (mechanicy) wykonywali prace zarówno w kanałach remontowych, jak i poza nimi, przy czym, nie było w tym zakresie żadnego (formalnego lub nawet nieformalnego) podziału i każdy z mechaników wykonywał pracę taką, jaką aktualnie - stosownie do potrzeb pracodawcy - należało wykonać, to świadczona w ten sposób praca nie była pracą wykonywaną w szczególnych warunkach w rozumieniu przepisów emerytalno-rentowych (wyroki Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 25 kwietnia 2013 r., III AUa 1505/12, LEX nr 1314762 oraz Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 16 maja 2013 r., III AUa 1722/12, LEX nr 1327511).

Należy więc przyjąć, że „praca w kanałach” jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze w zakładach remontowych taboru samochodowego i tramwajowego przedsiębiorstw komunikacyjnych i w dużych jednostkach naprawczych taboru transportowo-spedycyjnego, w halach naprawczych itp., gdzie występuje podział specjalistyczny prac między brygady remontowo-naprawcze (postanowienie Sądu Najwyższego z 18 lutego 2014 r., III UK 129/13, LEX nr 1648664, wyroki Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27 listopada 2012 r., III AUa 2001/12, LEX nr 1239924 oraz Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 8 października 2013 r., III AUa 163/13, LEX nr 1391858).Skoro zaś wykładnia przepisów dotyczących sposobu uznawania za pracę w warunkach szczególnych czynności wykonywanych przez pracowników w kanałach remontowych jest powszechnie przyjęta w orzecznictwie i została uwzględniona przez Sąd drugiej instancji w kwestionowanym wyroku, to nie ma również żadnych podstaw do stwierdzenia, że skarga jest oczywiście uzasadniona.W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, rozstrzygając o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c.