Supreme Court dismisses cassation appeal on pension rights, rejecting factual re-evaluation and procedural violations claims.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a second-instance judgment regarding the insured's right to a pension. The appellant argued that the appellate court incorrectly evaluated specific witness testimonies and misinterpreted regulations concerning work in special conditions, relying only on selected evidence fragments. The court rejected these claims, affirming that the Supreme Court acts as a court of law rather than facts and cannot re-examine evidence or factual findings made by lower courts.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 398 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: The Supreme Court, as a court of law, is bound by the factual findings of lower courts and cannot re-evaluate evidence or overturn factual determinations made in the appealed judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 16/14 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z odwołania Z. W.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S.o prawo do emerytury,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2014 r.,na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Ubezpieczony wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z 2 października 2013 r.Wyrokowi zarzucono naruszenie:
1) art. 328 § 2 zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 382 k.p.c. „przez dokonanie przez Sąd II Instancji odmiennych niż Sąd Okręgowy ustaleń faktycznych stanowiących podstawę wydania wyroku w zakresie oceny pracy ubezpieczonego w Z. w S. w okresie od 6 lipca 1987 r. do 31 maja 1998 r. na stanowisku maszynisty lokomotywy spalinowej i w okresie od 1 czerwca 1998 r. do 1 stycznia 1999 r. na stanowisku kierowcy lokomotywy jako pracy w szczególnych warunkach, w oparciu jedynie o ściśle wybrany fragment materiału dowodowego, a mianowicie niektóre fragmenty: zeznań świadków:
J. Ż., A. A., A. Ł. i W. J. oraz zeznań ubezpieczonego w charakterze strony, w sytuacji, gdy ocena całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu przez Sąd I Instancji prowadzi do ustaleń odmiennych, które to naruszenie w konsekwencji doprowadziło do błędnego przyjęcia, że praca wykonywana przez ubezpieczonego w w/w okresie nie jest pracą w szczególnych warunkach […]”, 2) art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS w zw. z § 1, § 2 i § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze oraz Wykazu A Dział VIII poz. 13 oraz Wykazu A Dział VIII poz. 1 załącznika Nr 1 do tego rozporządzenia „przez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie, które doprowadziło do błędnego przyjęcia, że praca ubezpieczonego w Z. w S. w okresie od 6 lipca 1987 r. do 31 maja 1998 r. na stanowisku maszynisty lokomotywy spalinowej i w okresie od 1 czerwca 1998 r. do 1 stycznia 1999 r. na stanowisku kierowcy lokomotywy nie była pracą w szczególnych warunkach w rozumieniu tych przepisów […]”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Skarga kasacyjną jest oczywiście bezzasadna.
Nie spełniała także wysokich wymagań stawianych temu nadzwyczajnemu środkowi zaskarżenia (postanowienie SN z 30 maja 2001 r., III CZ 36/01, OSNC 2002 nr 2, poz. 22).Na wstępie należy przypomnieć, że model sądu kasacyjnego i jego normatywny kształt nie przewidywał, ani nie przewiduje jakiejkolwiek możliwości przeprowadzenia dowodów w postępowaniu kasacyjnym. Wyraża to powszechnie znane stwierdzenie, iż Sąd Najwyższy - jako sąd kasacyjny, jest sądem prawa, a nie faktów (wyrok SN z 13 czerwca 2001 r., II CKN 530/00, LEX nr 52597).W związku z tym spór o ocenę poszczególnych dowodów i ustalenie stanu faktycznego nie może być przenoszony do postępowania przed Sądem Najwyższym, który jest związany - zgodnie z art. 39813 § 2 - ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę zaskarżonego orzeczenia (wyrok SN z 29 października 2008 r., IV CSK 228/08, LEX nr 475287).
Oczywiście zakaz podważania oceny dowodów w żadnym razie nie oznacza, że naruszenia przepisów postępowania dowodowego oraz uchybienia w zakresie legalności prowadzonych dowodów nie mogą stanowić - na ogólnych zasadach - podstawy skargi kasacyjnej dotyczącej naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy.Sąd Najwyższy nie stwierdził w niniejszej sprawie oczywistości naruszenia wskazanych w skardze przepisów procesowych. Ogólnikowe zarzuty pogwałcenia istotnych przepisów postępowania, w szczególności zarzuty, jakoby sąd drugiej instancji wyroku nie oparł na całokształcie postępowania przed sądami obu instancji są niedopuszczalne i nie mogą być rozważane przez Sąd Najwyższy (postanowienie SN z 28 sierpnia 2008 r., V CSK 141/08, LEX nr 786459).Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.