Supreme Court dismisses cassation appeal on pension rights, rejecting claim of obvious legal error regarding hazardous work classification.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the cassation appeal against a social insurance fund's decision regarding a pension claim. The appellant argued that the appellate court incorrectly interpreted regulations by classifying laboratory work as hazardous without explicit statutory listing. The court found the appeal not obviously justified because the lower court's interpretation was consistent with the legislative goal of lowering retirement age for hazardous work and was supported by the worker's diagnosed occupational disease.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; Art. 3989 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is not obviously justified if the lower court's interpretation of hazardous work regulations aligns with legislative intent and is supported by factual evidence of occupational harm.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 145/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z odwołania D. S.od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R.o emeryturę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 4 kwietnia 2017 r.,na skutek skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 30 marca 2016 r., sygn. akt III AUa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z 30 marca 2016 r. zmienił wyrok Sądu Okręgowego w P. z 19 października 2015 r. oraz poprzedzającą go decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z 24 lipca 2015 r. w ten sposób, że przyznał wnioskodawczyni prawo do emerytury poczynając od 9 lipca 2015 r.Wyrok Sądu Apelacyjnego zaskarżył organ rentowy w całości. Zarzucono naruszenie art. 184 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 1, 2 i 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z § 4 ust. 1 oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w zw. z Wykazem A dział XII poz. 6 zawartym w załączniku do ww. rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że praca wnioskodawczyni w laboratoriach analitycznych przy szpitalach była wykonywana w szczególnych warunkach, pomimo tego, że pracy tej nie można zaliczyć do żadnej z prac wymienionych w ww. dziale XII zatytułowanym:
W służbie zdrowia i opiece społecznej.Skarżący, we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, stwierdził, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona wobec rażącego naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w podstawie kasacyjnej. Według skarżącego Sąd Apelacyjny, dokonując wykładni przepisów mających charakter wyjątkowy, dokonał wykładni rozszerzającej, mającej walor prawotwórczy. Uznał prace wnioskodawczyni wykonywane w laboratoriach analitycznych przy szpitalach za prace wykonywane w szczególnych warunkach, pomimo że prawodawca nie wskazał tego rodzaju prac w Wykazie A dziale XII poz.
6. Ponadto, zdaniem skarżącego, Sąd dokonał we własnym zakresie oceny stopnia szkodliwości takich prac, nie dysponując w tym zakresie wiadomościami specjalnymi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości prawne lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3), lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Skarżący wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania opiera na twierdzeniu o oczywistej zasadności skargi.Odwołując się do orzecznictwa Sądu Najwyższego, należy podkreślić, że oczywista zasadność skargi kasacyjnej powinna wynikać z widocznego prima facie naruszenia przepisów prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 25 lutego 2008 r., I UK 339/07, LEX nr 453109, czy postanowienie Sądu Najwyższego z 27 sierpnia 2008 r., II UK 82/08, LEX nr 785531).
Ta szczególna podstawa przedsądu wymaga samodzielnego czyli odrębnego od podstaw kasacyjnych wskazania i wykazania naruszenia konkretnego przepisu prawa (procesowego lub materialnego), które jest oczywiste i bez wątpliwości prowadzi do stwierdzenia, że objęty skargą wyrok jest wadliwy i dlatego skarga powinna zostać przyjęta do rozpoznania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 4 lutego 2014 r., II UK 458/13, LEX nr 1644551).Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej nie spełnia powyższych warunków. W zaskarżonym wyroku Sąd ustalił, że w laboratorium analitycznym, w którym pracowała wnioskodawczyni, ze względu na pobierany i badany materiał biologiczny, występowało znaczne narażenie na czynniki szkodliwe.
Dodatkowo stwierdził, że o realności tego zakażenia świadczy rozpoznana u wnioskodawczyni choroba zawodowa – wirusowe zapalenie wątroby typu B. Dokonana przez Sąd Apelacyjny wykładnia poz. 6 działu XII Wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. - prace przy pobieraniu i pomiarach w warunkach i na stanowiskach pracy szkodliwych dla zdrowia, wykonywane przez personel stacji sanitarno-epidemiologicznych oraz laboratoriów środowiskowych, uwzględnia wpływ warunków, w jakich wnioskodawczyni wykonywała pracę, na obniżenie jej zdolność do świadczenia pracy.
Taka wykładnia jest zgodna celem instytucji obniżenia wieku emerytalnego. Obniżenie wieku jest, bowiem warunkowane szczególnymi właściwościami wykonywanej pracy, wynikającymi z narażenia organizmu na czynniki szkodliwe. Dodatkowo nie jest oczywiście niezgodna z wykładnią językową poz. 6 działu XII Wykazu A stanowiącego załącznik do ww. Rozporządzenia.W tych okolicznościach skarga kasacyjna nie jest oczywiście uzasadniona.Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. l.n