Supreme Court dismisses pension appeal regarding engineering supervision work conditions classification.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court refused to accept the cassation appeal filed by an insured person seeking early retirement based on special working conditions. The insured argued that engineering supervision duties combined with administrative tasks constituted work under special conditions, while the Social Insurance Institution contended the mixed nature of duties precluded this classification. The court ruled that without concrete facts proving the administrative tasks were integral to direct supervision, no abstract legal issue existed to warrant Supreme Court review.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3989 § 1 k.p.c.; The Supreme Court accepts a cassation appeal only if an important legal issue exists, there is a need for interpretation of laws raising serious doubts, procedural invalidity occurs, or the appeal is obviously justified; in this case, the lack of specific facts regarding the integration of administrative duties with direct supervision meant no important legal issue existed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III UK 11/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 września 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. o emeryturę,na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 września 2016 r.,na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 6 października 2015 r., sygn. akt III AUa (…), 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od odwołującego się na rzecz organu rentowego kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) wyrokiem z dnia 6 października 2015 r. oddalił apelację ubezpieczonego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 18 listopada 2014 r., którym oddalono odwołanie A.K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w K. z dnia 29 kwietnia 2014 r., odmawiającej prawa do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych.Ubezpieczony wywiódł skargę kasacyjną od wyroku Sądu drugiej instancji i opierając ją na podstawie naruszenia prawa materialnego, tj. art. 184 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 2-4, art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 2 ust. 1 i 2, § 3 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w związku z pkt 24 Działu XIV Wykazu A, stanowiącego załącznik do rozporządzenia, a także na podstawie naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 233 § 1 w związku z art. 391 k.p.c. oraz art. 378 § 1 k.p.c. i art. 382 k.p.c., art. 328 § 2 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., wniósł o uchylenie i zmianę zaskarżonego wyroku przez przyznanie ubezpieczonemu prawa do emerytury z dniem 15 stycznia 2012 r., ewentualnie o uchylenie tego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Okręgowego i przekazanie sprawy Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania.W skardze kasacyjnej zawarty jest wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, a nadto dlatego, że „Sąd Najwyższy przyjmuje skargę do rozpoznania, jeżeli skarga ta jest oczywiście uzasadniona”.Organ rentowy w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie od ubezpieczonego kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne (pkt 1), istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (pkt 2), zachodzi nieważność postępowania (pkt 3) lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (pkt 4). W związku z tym wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinien wskazywać, że zachodzi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w powołanym przepisie, a jego uzasadnienie zawierać argumenty świadczące o tym, że rzeczywiście, biorąc pod uwagę sformułowane w ustawie kryteria, istnieje potrzeba rozpoznania skargi przez Sąd Najwyższy.Wniesiona w sprawie skarga kasacyjna zawiera wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania uzasadniony, między innymi, występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, ale brak jest podstaw do przyjęcia, że skarżący zdołał wykazać istnienie tej przesłanki.
Zgodnie ze stanowiskiem wyrażanym w judykaturze, skarżący ma w tym zakresie obowiązek wywiedzenia i uzasadnienia występującego w sprawie problemu prawnego w sposób zbliżony do tego, jaki przyjęty jest przy przedstawieniu zagadnienia prawnego przez sąd odwoławczy na podstawie art. 390 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 maja 2006 r., V CSK 75/06, niepublikowane). Sformułowane zagadnienie winno zatem odwoływać się w sposób generalny i abstrakcyjny do treści przepisu, który nie podlega jednoznacznej wykładni, a którego wyjaśnienie przez Sąd Najwyższy przyczyni się do rozwoju jurysprudencji i prawa pozytywnego.
Rolą Sądu Najwyższego, jako najwyższego organu sądowego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie jest bowiem działanie w interesie indywidualnym, lecz powszechnym, przez ochronę obowiązującego porządku prawnego przed dowolnością orzekania i ujednolicanie praktyki stosowania prawa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147). Nie jest więc takim zagadnieniem pytanie o to, „czy praca polegająca na dozorze inżynieryjno – technicznym i kontroli (poz. 24 dział XIV wykaz A załącznika do rozporządzenia) z uwagi na specyfikę polegającą na łączeniu czynności bezpośredniego nadzoru z czynnościami biurowymi powinna być uznana za pracę w szczególnych warunkach wymienioną pod poz. 24 dział XIV wykaz A załącznika do rozporządzenia oraz czy w przypadkach prac wymienionych w dziale XIV poz. 24 wykazu A, polegających na dozorze inżynieryjno – technicznym oznacza, że dozór może obejmować również inne, niewymienione w wykazie prace, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, aby nie stracić przymiotu pracy w warunkach szczególnych uprawniającej do wcześniejszej emerytury, przy spełnieniu pozostałych przesłanek wynikających z ustawy i rozporządzenia”.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że jeśli czynności ogólnie pojętej kontroli oraz dozoru inżynieryjno-technicznego wykonywane są stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na stanowisku pracy związanym z określoną w pkt 24 działu XIV wykazu A rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze kontrolą lub dozorem inżynieryjno-technicznym, to okres wykonywania tej pracy jest okresem pracy uzasadniającym prawo do świadczeń na zasadach przewidzianych w rozporządzeniu, niezależnie od tego, ile czasu pracownik poświęca na bezpośredni dozór pracowników, a ile na inne czynności ściśle związane ze sprawowanym dozorem i stanowiące jego integralną część, takie jak sporządzanie związanej z nim dokumentacji.
Czym innym jest wykonywanie czynności administracyjno-biurowych ściśle związanych ze sprawowaniem dozoru inżynieryjno-technicznego, a czym innym wykonywanie w ramach zakresu obowiązków również innych czynności, niemających związku z wykonywaniem bezpośredniego dozoru nad procesem produkcji. Wykonywanie takich czynności w ramach zakresu obowiązków na danym stanowisku pracy uniemożliwia sprawowanie dozoru stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, a w konsekwencji wyłącza zaliczenie takiego okresu zatrudnienia do pracy w szczególnych warunkach (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 24 września 2009 r., II UK 31/09, LEX nr 559949, czy z dnia 24 listopada 2011 r., I UK 164/11, LEX nr 1135989).
To zaś, czy dodatkowe obowiązki osoby sprawującej dozór inżynieryjno-techniczny są integralną częścią tego dozoru, czy obowiązkami z nim niezwiązanymi zależy od okoliczności faktycznych każdej sprawy, wobec czego nie ma możliwości wytyczenia abstrakcyjnego rozwiązania problemu rozumianego jako rozstrzygnięcie o istotnym zagadnieniu prawnym.We wniesionej w sprawie skardze kasacyjnej ubezpieczony podniósł również, że „Sąd Najwyższy przyjmuje skargę do rozpoznania, jeżeli skarga ta jest oczywiście uzasadniona”, ale w uzasadnieniu wniosku brakuje jakiegokolwiek odniesienia się do tego zdania, co uniemożliwia nawet stwierdzenie, czy wolą skarżącego było powołanie się na tę przesłankę „przedsądu”, a tym bardziej rozważanie, czy została ona wykazana.Skarżący nie zdołał zatem przekonać o potrzebie rozpoznania jego skargi przez Sąd Najwyższy, wobec czego z mocy art. 3989 § 2 k.p.c. i art. 39821 w związku z art. 108 § 1 k.p.c. należało postanowić jak w sentencji.