Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III UK 11/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses social security appeal as no legal issue requires Supreme Court review.

Numero d'incarto III UK 11/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland refused to accept the cassation appeal against a social security office decision regarding pension eligibility. The appellant argued that a 30-day period after military discharge should count as special working conditions, but the court found no unresolved legal question. Since the Supreme Court had already interpreted the relevant military service law in a prior 2012 ruling, the current appeal lacked the necessary legal controversy for review.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3981 § 1, § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1, § 2 k.p.c.: The Supreme Court rejects a cassation appeal if no significant legal issue exists, no serious interpretation doubts arise, and the lower court's factual findings are correct.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal rejection social security pension rights military service period legal issue threshold Supreme Court review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3981 § 1 and § 2 of the Code of Civil Procedure
potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c.
Art. 3989 § 1 of the Code of Civil Procedure
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
Art. 328 § 2 of the Code of Civil Procedure
uzasadnienie tego wyroku odpowiada wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c.
Art. 106 of the Act on General Military Service
istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do wykładni art. 106 ustawy o
Art. 108 § 1 of the Act on General Military Service
– stwierdzając, że przewidziany w art. 108 ust.
art. 3989 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c
uzasadnienie tego wyroku odpowiada wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c.
art. 3989 § 2 k.p.c
rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III UK 11/14

POSTANOWIENIE

Dnia 8 maja 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Roman Kuczyński

w sprawie z odwołania M. W.

od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w L.

o prawo do emerytury,

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw

Publicznych w dniu 8 maja 2014 r.,

na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)

z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt III AUa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co

potwierdza przepis art. 3981 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo.

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto, gdy zachodzi

nieważność postępowania lub gdy skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią, więc obligatoryjny i nieodzowny

element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego. Badanie ich na

podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej, uzasadnienia

wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji,

że w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek wymienionych w art. 398 9 § 1 k.p.c.

W szczególności nie formułuje ona w istocie zagadnienia prawnego w sposób, jaki

oczekiwałby tego Sąd Najwyższy, nie jest też w świetle wywodów skargi kwestią

wymagającą rozstrzygnięcia ani wykładnia wskazanych przepisów ani zasady ich

stosowania. W

sprawie

nie

występują

także

wymagające

rozstrzygnięcia

zagadnienia proceduralne. Ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd drugiej

instancji należy uznać za prawidłowe. Ponadto skarga ta nie wskazuje w

dostatecznym stopniu naruszenia wyrokiem Sądu drugiej instancji prawa;

uzasadnienie tego wyroku odpowiada wymaganiom art. 328 § 2 k.p.c. - wyjaśnia

podstawę faktyczną i prawną rozstrzygnięcia.

Skarżący jako podstawę wniosku o przyjęcie skargi wskazał, że występuje

istotne zagadnienie prawne sprowadzające się do wykładni art. 106 ustawy o

powszechnym obowiązku Obrony Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 21 listopada

1967 r. - czy 30-dniowy okres od zwolnienia ze służby wojskowej do zgłoszenia

powrotu do zakładu pracy (…), należy zaliczyć do okresu pracy w szczególnych

warunkach w rozumieniu § 4 rozporządzenia z dnia 7 lutego 1983 r.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że uzasadnienie wyżej

wymienionego wniosku nie zawiera wywodu jurydycznego dla wykazania

konieczności zaangażowania się Sądu Najwyższego w udzielenie odpowiedzi na

postawione pytania, ponadto nie wskazuje, czy przepisy w ogóle nie zostały przez

Sąd Najwyższy zinterpretowane, czy też dokonana wykładnia jest niejednolita, co

powoduje rozbieżności w orzecznictwie.

Wykładnia wskazanych przepisów oraz zasady ich stosowania nie są w

niniejszej sprawie potrzebne, Sąd Najwyższy dokonał już takiej wykładni w wyroku

z dnia 10 lutego 2012 r., II UK 125/11 (Orzecznictwo Sądu Najwyższego Zbiór

Urzędowy Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych 2013 nr 1-2,

poz. 18) – stwierdzając, że przewidziany w art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 21

listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej

(jednolity tekst: Dz.U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416 ze zm. - w brzmieniu pierwotnym)

trzydziestodniowy okres, w którym pracownik miał zgłosić powrót do pracy u

pracodawcy zatrudniającego go przed służbą wojskową, nie jest ani okresem

służby wojskowej, ani okresem pracy i nie podlega zaliczeniu do okresu

zatrudnienia.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.