Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SZ 1/08 Generato dall'IA

Appeal dismissed because service of judgment with reasoning was effective, and subsequent re-service did not restart the appeal deadline.

Numero d'incarto III SZ 1/08
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal filed after the statutory deadline had expired. The appellant argued that the initial service of the judgment with reasoning was defective and incomplete, warranting a new service date that would have saved the appeal. The court held that the first service was legally effective and that a subsequent re-service request, made over a month later, could not alter the established timeline. Consequently, the appeal was rejected as untimely under civil procedure law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 9 k.p.c.; Art. 369 § 1 k.p.c.; Art. 373 k.p.c. The service of a court judgment with reasoning constitutes effective service once delivered, and a subsequent request for re-service does not restart the deadline for filing an appeal if the initial delivery was valid.

Parole chiave

Generato dall'IA
effective service of judgment civil procedure code appeal deadline expiration re-service of documents supreme court precedent procedural time limits defective service argument

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 9 k.p.c.
Na podstawie art. 9 k.p.c. strona ma prawo otrzymać w
Art. 328 § 1 k.p.c.
zachować terminu tygodniowego przewidzianego w art. 328 § 1 k.p.c. są obojętne z
Art. 369 § 1 k.p.c.
apelacji (art. 369 § 1 k.p.c.) biegnie od prawidłowego doręczenia stronie wyroku z
Art. 373 k.p.c.
przeto Sąd Apelacyjny trafnie ją odrzucił (art. 373 k.p.c.).
Art. 387 § 3 k.p.c.
lub art. 387 § 3 k.p.c. Jednakże
Art. 139 § 1 k.p.c.
w art. 139 § 1 k.p.c., było skuteczne.
Art. 168 § 1 k.p.c.
ubiegania się strony o przywrócenie terminu - art. 168 § 1 k.p.c.
art. 370 k.p.c
373 w związku z art. 370 k.p.c., poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na przyjęciu, że apelacja została wniesiona przez powoda po
art. 140 k.p.c
związku z art. 140 k.p.c., poprzez przyjęcie, że termin do wniesienia apelacji rozpoczął bieg w dniu 26 lipca 2007 r., podczas gdy rozpoczął on bieg od dnia prawidłowego doręczenia powodowi odpisu orzeczenia Sądu Okręgowego; 3) naruszenie art.
art. 233 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższy z 17 sierpnia 2000 r., II CKN 871/00
postanowienie Sądu Najwyższy z 27 września 2000 r., V CKN 1431/00
postanowienie Sądu Najwyższy z 10 marca 2000 r., IV CZ 18/00
postanowienie Sądu Najwyższy z 12 września 2001 r., I PZ 59/01
postanowienie Sądu Najwyższy z 20 października 1987 r., IV CZ 147/87

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 15 lipca 2008 r.

III SZ 1/08

Doręczenie odpisu orzeczenia bez jednej strony uzasadnienia nie oznacza, że doręczenie nie było skuteczne ani że orzeczenie zawiera wady, które

wprowadzałyby stronę w błąd co do rzeczywistej treści rozstrzygnięcia.

Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Andrzej Wróbel

(sprawozdawca), Józef Iwulski.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lipca

2008 r. sprawy z powództwa E.O.R. Polska Spółka z o.o. w W. przeciwko Prezesowi

Urzędu Regulacji Energetyki o cofnięcie koncesji na obrót gazem ziemnym, na skutek zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z dnia 18 marca 2008 r. [...]

o d d a l i ł zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 marca 2008 r. [...] Sąd Apelacyjny w Warszawie

odrzucił apelację E.O.R. Polska Spółki z o.o. w W. (powódka) od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 25 maja

2007 r. [...] w sprawie przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o cofnięcie

koncesji na obrót gazem ziemnym, jako wniesioną z uchybieniem 14-dniowego terminu liczonego od daty doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem.

Sąd Apelacyjny wyjaśnił, iż z akt sprawy wynika, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 26 lipca 2007 r., zatem

termin do wniesienia apelacji liczony od tej daty upłynął w dniu 9 sierpnia 2007 r. W

dniu 12 września 2007 r. wpłynęło pismo powoda zawierające wniosek o ponowne

doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem ze wskazaniem, że doręczony odpis

uzasadnienia był niepełny. Z treści notatki urzędowej [...] wynika, że do pisma nie

został dołączony odpis uzasadnienia otrzymany przez pełnomocnika. W dniu 12

września 2007 r. pełnomocnik powoda odebrał odpis wyroku z uzasadnieniem, a w

dniu 26 września 2007 r. wpłynęła apelacja powoda. Zdaniem Sądu Apelacyjnego

brak podstaw do uznania, że doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem z dnia 26

lipca 2007 r. nie było skuteczne, zatem ponowne doręczenie na wniosek powoda

złożony ponad miesiąc po upływie terminu do wniesienia apelacji nie miało wpływu

na bieg pierwotnego terminu do wniesienia apelacji.

Powódka zaskarżyła powyższe postanowienie zażaleniem w całości i wniosła

o jego uchylenie i nadanie biegu apelacji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła

naruszenie art. 373 w związku z art. 370 k.p.c., poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, polegające na przyjęciu, że apelacja została wniesiona przez powoda po

upływie przypisanego terminu i podlega odrzuceniu; 2) naruszenie art. 369 w

związku z art. 140 k.p.c., poprzez przyjęcie, że termin do wniesienia apelacji rozpoczął bieg w dniu 26 lipca 2007 r., podczas gdy rozpoczął on bieg od dnia prawidłowego doręczenia powodowi odpisu orzeczenia Sądu Okręgowego; 3) naruszenie art.

233 k.p.c., „skutkujące” sprzecznością istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w

sprawie materiału, poprzez dowolne i nieznajdujące oparcia w zebranym materiale

procesowym ustalenie daty doręczenia powodowi odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, 4) naruszenie art. 328 k.p.c., poprzez niewskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia. Zdaniem powódki Sąd Apelacyjny nie mógł odrzucić jej apelacji, ponieważ Sąd Okręgowy uwzględnił wniosek powoda o prawidłowe doręczenie [...] wydając odpowiednie zarządzenie [...], uznając tym samym pierwsze doręczenie za nieprawidłowe. Oznacza to, że termin na wniesienie apelacji powinien być liczony od

daty tego drugiego doręczenia a nie od daty pierwszego doręczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Dwutygodniowy termin do wniesienia

apelacji (art. 369 § 1 k.p.c.) biegnie od prawidłowego doręczenia stronie wyroku z

uzasadnieniem. Doręczenie nieprawidłowe nie powoduje otwarcia tego terminu (postanowienie Sadu Najwyższego z 13 maja 2002 r., I PZ 43/02, niepublikowane), przy

czym za skuteczne, otwierające termin do wniesienia środka zaskarżenia należy

uznać doręczenie tylko takiego odpisu wyroku z uzasadnieniem, który nie zawiera

wad wprowadzających strony w błąd odnośnie do rzeczywistej treści rozstrzygnięcia

(postanowienie Sądu Najwyższego z 7 października 2003 r., IV CZ 107/03, niepubli-

kowane). W dotychczasowym orzecznictwie Sądu Najwyższego można wskazać następujące przykłady nieprawidłowego doręczenia, powodujące zmianą biegu terminu

do wniesienia apelacji: 1) doręczenia wysłanego po raz pierwszy wyroku z uzasadnieniem pod niewłaściwy adres, gdy w rezultacie tej omyłki wyrok otrzymała nie

strona pozwana lecz powódka (postanowienie Sądu Najwyższego z 13 maja 2002 r.,

I PZ 43/02); 2) doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, który to odpis zawierał błędy na tyle istotne, że potrzebne stało się zarządzenie z urzędu doręczenia

odpisu wyroku zgodnego z oryginałem (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 października 2003 r., IV CZ 107/03); 3) doręczenie pełnomocnikowi w kopercie z sygnaturą I C 1241/02 wyroku z uzasadnieniem w sprawie I C 1251/02, zwracanym

przy tym piśmie (postanowienie Sądu Najwyższego z 12 marca 2004 r., II CZ 15/04).

Z powyższego wynika, iż doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w

Warszawie w niniejszej sprawie było skuteczne. Po pierwsze, doręczenie zostało

dokonane do rąk pełnomocnika strony. Po drugie, przedmiotem doręczenia był wyrok

wraz z uzasadnieniem, o sporządzenie którego powódka wnosiła. Po trzecie wreszcie, z zażalenia i akt sprawy nie wynika, by doręczony odpis wyroku z uzasadnieniem

zawierał takie wady, które wprowadzałyby stronę w błąd odnośnie do rzeczywistej

treści rozstrzygnięcia. Nie można bowiem wysnuć takiego wniosku z twierdzeń powódki, iż otrzymała odpis wyrok z uzasadnieniem, które było niepełne.

Niezależnie od powyższego należy podkreślić, że w razie odrzucenia apelacji

z powodu uchybienia przepisanego terminu istotne - z punktu widzenia zamiaru

wzruszenia orzeczenia o odrzuceniu - są tylko te okoliczności, które mogą być podstawą oceny, czy we właściwym terminie apelacja została wniesiona, nie zaś okoliczności inne, niezwiązane z kwestią terminowości wniesienia apelacji, choćby nawet okoliczności te mogły stanowić podstawę zasadnego zarzutu co do nieprzestrzegania przez sąd innych przepisów postępowania (postanowienie Sądu Najwyższego

z 17 sierpnia 2000 r., II CKN 871/00). Przyczyny, z powodu których strona nie mogła

zachować terminu tygodniowego przewidzianego w art. 328 § 1 k.p.c. są obojętne z

punktu widzenia rozpoczęcia biegu tego terminu, mają natomiast znaczenie w razie

ubiegania się strony o przywrócenie terminu - art. 168 § 1 k.p.c.

Niezależnie od powyższego, Sąd Najwyższy w obecnym składzie przychyla

się do wyrażonego w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądu, zgodnie z którym

ponowne doręczenie pisma sądowego nie ma znaczenia procesowego, jeżeli pierwotne doręczenie było skuteczne (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 września

2000 r., V CKN 1431/00). Na podstawie art. 9 k.p.c. strona ma prawo otrzymać w

każdym czasie odpis wyroku i sporządzonego uzasadnienia, niezależnie od uprawnienia do otrzymania wyroku z uzasadnieniem sporządzonym na jej żądanie zgłoszone w terminie określonym w art. 328 § 1 k.p.c. lub art. 387 § 3 k.p.c. Jednakże

doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem na podstawie art. 9 k.p.c. nie otwiera

drogi do wniesienia apelacji lub skargi kasacyjnej (postanowienia Sądu Najwyższego

z: 12 września 2001 r., I PZ 59/01, OSNP 2003 nr 17, poz. 416; z 20 października

1987 r., IV CZ 147/87, niepublikowane). Dlatego powódka nie może wiązać z zarządzeniem z dnia 1 października 2007 r. skutków prawnych w postaci przesunięcia

terminu do wniesienia apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie. W trybie

instancji Sąd dokonuje doręczenia pisma sądowego tylko jeden raz tej samej osobie,

jeżeli doręczenie to było skuteczne według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 września 2000 r., V CKN 1431/00).

Przedstawione okoliczności sprawy świadczą o tym, że pierwsze doręczenie odpisu

wyroku Sądu Okręgowego wraz z uzasadnieniem, dokonane w sposób przewidziany

w art. 139 § 1 k.p.c., było skuteczne. Ponowne doręczenie tego pisma sądowego nie

może zatem mieć znaczenia procesowego (zob. uzasadnienie postanowienia Sądu

Najwyższego z 10 marca 2000 r., IV CZ 18/00, OSNC 2000 nr 10, poz. 181).

Skoro apelacja wniesiona została po upływie terminu z art. 369 § 1 k.p.c.,

przeto Sąd Apelacyjny trafnie ją odrzucił (art. 373 k.p.c.). Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.