Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 83/10 Generato dall'IA

Election silence violation dismissed; online materials judged by publication date, not user access time.

Numero d'incarto III SW 83/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed Piotr M.'s protest regarding alleged election silence violations on online newspaper sites. The petitioner argued that digital media should be treated differently from print, claiming users accessed prohibited content during the silence period. The court ruled that the law does not distinguish between media carriers, making the publication date the sole determinant of compliance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Ustawa o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej; Decydujące znaczenie dla oceny naruszenia ciszy wyborczej ma data wyemitowania treści, a nie data zapoznania się z nimi.

Parole chiave

Generato dall'IA
election silence violation online media regulation publication date standard presidential election protest digital content dissemination

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 129 ust. 2 Konstytucji RP
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie.
art. 73 ust. 3 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 73 ust.
art. 72 ust. 1 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust.
art. 79 ust. 7 ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
Zgodnie z art. 79 ust. 7 powyższej ustawy plakaty, hasła wyborcze oraz urządzenia ogłoszeniowe ustawione dla celów prowadzenia kampanii wyborczej właściwe
art. 129 ust. 2 Konstytucji RP
Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r.

III SW 83/10

Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72, poz. 467 ze zm.) nie wprowadza rozróżnienia między materiałami agitacyjnymi w zależności od nośnika informacji użytego do ich rozpowszechnienia. Decydujące znaczenie dla oceny

naruszenia ciszy wyborczej ma zatem data wyemitowania i udostępnienia treści zamieszczonych na stronie internetowej, a nie data zapoznania się z nimi.

Przewodniczący SSN Romualda Spyt (sprawozdawca), Sędziowie SN:

Bogusław Cudowski, Zbigniew Myszka.

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lipca

2010 r. sprawy z protestu Piotra M. z udziałem Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

p o s t a n o w i ł:

wyrazić opinię, że zarzuty protestu nie są zasadne.

Uzasadnienie

Piotr M. wniósł protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej. W

uzasadnieniu podniósł, że na internetowych stronach Gazety Wyborczej przed pierwszą turą wyborów w czasie ciszy wyborczej można było przeczytać sondaż wyborczy,

a przed druga turą wyborów, również w czasie ciszy wyborczej, „można było przeczytać artykuł redaktora Kurskiego pod tytułem „Wszystko jest jeszcze możliwe”,

szczególnie jego ostatnie 4 akapity są agitacją przeciwko J. Kaczyńskiemu, oba te

wydarzenia są złamaniem ciszy wyborczej i powinny być zgodnie z ustawą ścigane i

odpowiednio ukarane. Ze względu na specyfikę mediów elektronicznych wydania

internetowe gazet nie mogą być tak samo traktowane jak wydania papierowe. Jako

użytkownikowi informacja jest mi sprzedawana i dostarczana w chwili wejścia na

stronę internetową gazety”.

W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że oba

powyżej wskazane materiały zostały wyemitowane przed zakończeniem kampanii

wyborczej. Zatem zdarzenia te nie naruszały przepisów ustawy o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem materiały agitacyjne (niezależnie od nośnika użytego do ich rozpowszechniania), które zostały wyemitowane przed zakończeniem kampanii wyborczej mogą pozostać dostępne w czasie tzw. ciszy wyborczej,

gdyż ustawa nie nakazuje ich usunięcia. Z tych przyczyn Państwowa Komisja Wyborcza wyraziła opinię, że zarzuty protestu są niezasadne.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji RP wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Ustawa z dnia 27 września 1990 r. o

wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 72,

poz. 467) stanowi, że wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz

przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 73 ust. 3).

Przedmiotem zarzutów może być naruszenie przepisów ustawy o wyborze Prezydenta lub dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, jeżeli to naruszenie

lub przestępstwo miało wpływ na wynik wyborów (art. 72 ust. 1 tej ustawy).

Jak wynika z treści protestu, jego autor zarzuca naruszenie art. 76c w związku

z art. 88c oraz art. 77 ust. 1, art. 77b ust. 2, w związku z art. 88b ustawy z dnia 27

września 1990 r. o wyborze Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Ogólnie rzecz ujmując, chodzi o naruszenie zakazu publikowania sondaży wyborczych i prowadzenia

agitacji wyborczej w czasie tzw. ciszy wyborczej.

Zgodnie z art. 79 ust. 7 powyższej ustawy plakaty, hasła wyborcze oraz urządzenia ogłoszeniowe ustawione dla celów prowadzenia kampanii wyborczej właściwe

komitety obowiązane są usunąć w terminie 30 dni po dniu wyborów. Oznacza to, że

materiały agitacyjne, które zostały wykonane (wyemitowane) i udostępnione w czasie

kampanii wyborczej, mogą pozostać dostępne także po jej zakończeniu, co dotyczy

również czasu od zakończenia kampanii do ogłoszenia wyników wyborów. Ustawa w

tym zakresie nie wprowadza żadnego rozróżnienia między materiałami agitacyjnymi

w zależności od nośnika informacji użytego do rozpowszechniania tego rodzaju materiałów. Zatem decydujące znaczenie ma data wyemitowania i udostępnienia treści

zamieszczonych na stronie internetowej, a nie data zapoznania się z nimi. Z treści

protestu nie wynika, że wskazany materiał został wyemitowany i udostępniony w

czasie ciszy wyborczej, lecz jeszcze w czasie trwania kampanii wyborczej i pozostał

nadal dostępny po jej zakończeniu.

Z tego względu orzeczono jak w sentencji.