Supreme Court dismisses referendum protest for failing to link specific complaints to statutory grounds for invalidation.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed a protest against the validity of the September 2015 referendum without further proceedings. The petitioner alleged systemic violations including refusal of signatures, lack of protocol scans, and errors in voter lists, while the Prosecutor General and Election Commission supported dismissal. The court ruled that these complaints did not meet the strict statutory requirements for a referendum protest under the Referendum Act, as they concerned general election organization rather than specific grounds for invalidating referendum results.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 33 ust. 1 ustawy o referendum; Art. 241 Kodeksu wyborczego: A protest against referendum validity must specifically allege criminal offenses or statutory violations regarding voting, result determination, or final results; general organizational complaints or election-related issues do not constitute valid grounds for such a protest.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SW 82/15 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Halina Kiryło (przewodniczący)SSN Dawid Miąsik (sprawozdawca)SSN Jolanta Strusińska-Żukowska w sprawie z protestu K. Ł.z udziałem:
1. Prokuratora Generalnego, 2. Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczejprzeciwko ważności referendum,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 października 2015 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
K. Ł. (skarżąca) wniosła protest przeciwko ważności wyników referendum przeprowadzonego w dniu 6 września 2015 r.Skarżąca kwestionuje ogłoszony wynik referendum w całości oraz wnosi o jego unieważnienie oraz ponowne przeliczenie ręczne wszystkich kart do głosowania, a także zobowiązanie Państwowej Komisji Wyborczej do niezwłocznego wprowadzenia aktów wykonawczych oraz podjęcia działań zapewniających należytą kontrolę, rzetelność i uczciwość wyborów. Skarżąca zarzuca referendum naruszenie prawa, nieprawidłowości systemowe oraz zaniedbania Państwowej Komisji Wyborczej i Krajowego Biura Wyborczego skutkujące ogłoszeniem wyniku referendum niezgodnego ze stanem faktycznym. Skarżąca zarzuca naruszenie:
1) art. 52 Kodeksu wyborczego w pkt 24 Wytycznych (uchwała PKW z 27 lipca 2015 r.) poprzez dopuszczenie odmowy złożenia podpisu przez głosującego przy odbiorze kary do głosowania;
2) art. 61 Konstytucji RP oraz art. 160 § 1 pkt 1 Kodeksu wyborczego przez brak należytej staranności polegający na braku działań prowadzących do publikowania w Internecie skanów wszystkich protokołów obwodowych komisji wyborczych;
3) brak weryfikacji przez Komisarzy Wyborczych wyników głosowania uzyskanych z wykorzystaniem systemu informatycznego innymi metodami;
4) art. 160 § 1 pkt 2 Kodeksu wyborczego przez nienależyte wykonanie przez Państwową Komisję Wyborczą oraz inne organy wyborcze obowiązków określonych w tym przepisie w celu eliminacji licznych błędów w spisach wyborczych;
5) art. 160 § 1 pkt 6 Kodeksu wyborczego przez ignorowanie propozycji ustalenia wzoru karty do głosowania jako druku.Prokurator Generalny przedstawił stanowisko w sprawie zasadności protestu skarżącej, w którym wyraził pogląd, iż protest powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu. Państwowa Komisja Wyborcza również wniosła o pozostawienie protestu bez dalszego biegu, ewentualnie o jego oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zarzuty protestu wykraczały poza jego przedmiot. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (jednolity tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 318, powoływanej dalej jako ustawa o referendum), protest przeciwko ważności referendum może być wniesiony ze względu na dopuszczenie się przestępstwa przeciwko referendum lub naruszenia przepisów tej ustawy dotyczących glosowania, ustalenia wyników glosowania lub wyników referendum. Z kolei zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy o referendum do warunków protestu stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu wyborczego.
Zgodnie z art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest niespełniający warunków określonych w art. 241 Kodeksu wyborczego. Zgodnie z art. 241 § 3 kodeksu wyborczego wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty. Zarzuty te muszą odnosić się do podstaw protestu określonych w art. 33 ust. 1 ustawy o referendum.Zarzuty protestu wniesionego w niniejszej sprawie nie odnoszą się do przesłanek protestu przeciwko ważności referendum określonych w art. 33 ust. 1 ustawy o referendum. Wydanie przez Państwową Komisję Wyborczą Wytycznych (uchwała PKW z 27 lipca 2015 r.), które w pkt 24 dopuszczają odmowę złożenia podpisu przez głosującego przy odbiorze kary do głosowania nie narusza przepisów ustawy o referendum dotyczących głosowania.
Z kolei oparte na art. 160 Kodeksu wyborczego zarzuty mają charakter organizacyjny i odnoszą się do działalności Państwowej Komisji Wyborczej w sprawach związanych z przeprowadzaniem wyborów, a nie z organizacją i przeprowadzaniem referendum. Ogólnie sformułowane zarzuty odnoszące się do braku działań prowadzących do publikowania w Internecie skanów wszystkich protokołów, braku weryfikacji wyników głosowania innymi metodami, uchybień w prowadzeniu spisów wyborczych, ignorowaniu propozycji ustalenia wzoru karty do głosowania jako druku ścisłego zarachowania, nie są w ocenie Sądu Najwyższego zarzutami dotyczącymi naruszenia przepisów ustawy o referendum dotyczących głosowania, ustalenia jego wyników oraz wyników samego referendum.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. kc