Legislator Giurisprudenza & Legislazione
III SW 60/14 Generato dall'IA

Election protest dismissed because voter lacked standing and failed to allege criminal charges.

Numero d'incarto III SW 60/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed an election protest filed by a voter regarding the validity of European Parliament elections. The plaintiff alleged a high number of invalid votes but failed to formally allege specific criminal offenses or code violations as required by law. The court ruled the protest inadmissible because the plaintiff lacked standing to protest the specific electoral district and did not meet the statutory requirements for filing such a challenge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego; Art. 82 § 3 Kodeksu wyborczego; Art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego; Art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego: An election protest is inadmissible if the complainant lacks standing to challenge the specific electoral district or fails to allege specific criminal offenses or code violations affecting the election results.

Parole chiave

Generato dall'IA
election protest standing invalid votes allegation electoral district jurisdiction criminal offense requirement code violation threshold

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego
Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby.
Art. 82 § 2-5 Kodeksu wyborczego
Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art.
Art. 82 § 3 Kodeksu wyborczego
Tym samym nie został spełniony warunek określony w art. 82 § 3 Kodeksu wyborczego.
Art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej
Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie.
Art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego
Nie mogą stanowić dowodu w rozumieniu art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego na zaistnienie okoliczności wskazanych w proteście, w szczególności fałszowania wyników wyborów przez członków komisji wyborczych.
Art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego
W związku z powyższym pismo skarżącej nie spełniło warunków, jakim powinien odpowiadać protest wyborczy i dlatego Sąd Najwyższy obowiązany był pozostawić je bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).
art. 101 ust. 2 Konstytucji
Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie.
art. 101 ust. 2 Konstytucji RP
Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt III SW 60/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Beata Gudowska‎SSN Zbigniew Hajn w sprawie z protestu wyborczego I.K.‎przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego,‎przy udziale:‎1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,‎2) Prokuratora Generalnego,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.

UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 3 czerwca 2014 r. . K. wniosła do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 25 maja 2014 r. – wskazując, że w okręgu wyborczym Nr […] był największy odsetek głosów nieważnych. W związku z powyższym domagała się sprawdzenia wszystkich kart do głosowania uznanych przez obwodowe komisje wyborcze za nieważne (można domniemywać, że chodzi o głosy nieważne) oraz oględzin tych kart w celu sprawdzenia, czy członkowie komisji wyborczych (lub inne osoby) nie dopuścili się unieważnienia głosów, co prowadziło by do sfałszowania wyników wyborów.W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że zgodnie z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r.

Kodeks wyborczy (Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.), protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów. Jednak wnosząca protest nie sformułowała w nim zarzutów tego rodzaju. Przedstawiła jedynie hipotezy i wątpliwości w sprawie prawidłowego ustalenia wyników głosowania w okręgu wyborczym Nr […], a zatem protest nie spełnił wymogów formalnych i jako taki powinien pozostać bez dalszego biegu.Prokurator Generalny w odpowiedzi na protest, wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu.

Prokurator wskazał, że jakiekolwiek samodzielne, szacunkowe ustalenia wyników wyborów dokonywane przez wyborcę, są ustawowo niedopuszczalne. Nadto nie mogą być w żadnym stopniu miarodajne, jako dokonane bez możliwości przeliczenia ilości oddanych ważnie głosów. Nie mogą stanowić dowodu w rozumieniu art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego na zaistnienie okoliczności wskazanych w proteście, w szczególności fałszowania wyników wyborów przez członków komisji wyborczych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie. Zasady i tryb przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz warunki ważności tych wyborów określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy. Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art. 336 ustawy, odsyła w kwestii protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego.

W świetle art. 82 § 2 - 5 Kodeksu wyborczego prawo wniesienia protestu przysługuje wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania oraz przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu. Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby. Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest.

Są nimi: 1/ dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2/ naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Reasumując, przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i delikty wyborcze rzutujące na przebieg głosowania i ustalanie jego wyników lub ustalanie wyników samych wyborów.

Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 ustawy). Zgodnie z art. 82 § 3 Kodeksu wyborczego protest przeciwko ważności wyborów w okręgu wyborczym lub przeciwko wyborowi posła, senatora, posła do Parlamentu Europejskiego, radnego lub wójta może wnieść wyborca, którego nazwisko w dniu wyborów było umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania na obszarze danego okręgu wyborczego. Tymczasem skarżąca (umieszczona w spisie wyborców i głosująca - jak sama wskazała - w okręgu wyborczym Nr […]), wniosła protest dotyczący wyborów w okręgu wyborczym Nr […], do którego nie należała.

Tym samym nie został spełniony warunek określony w art. 82 § 3 Kodeksu wyborczego. W związku z powyższym pismo skarżącej nie spełniło warunków, jakim powinien odpowiadać protest wyborczy i dlatego Sąd Najwyższy obowiązany był pozostawić je bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).