Election protest dismissed for alleging non-alphabetic candidate list order as election fraud.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed L. C.'s election protest against the validity of the 2014 European Parliament elections. The petitioner argued that the non-alphabetic ordering of candidate lists constituted election manipulation, while the Electoral Commission maintained this was an internal committee matter. The court ruled that such ordering does not fall within the statutory grounds for a valid election protest.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 82 § 1, 2-5 Kodeksu wyborczego; Art. 241 § 3 Kodeksu wyborczego; Art. 243 § 1 Kodeksu wyborczego: An election protest must be based on criminal offenses or violations of election code affecting the voting process or results; complaints regarding the internal ordering of candidate lists are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt III SW 5/14 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Beata GudowskaSSN Zbigniew Hajn w sprawie z protestu wyborczego L. C.przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego,przy udziale:1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej,2) Prokuratora Generalnego,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 17 czerwca 2014 r., postanawia: pozostawić protest bez dalszego biegu.
UZASADNIENIE
W piśmie z dnia 28 maja 2014 r., L. C. (na podstawie art. 82 i 83 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy - Dz.U. z 2011 r. Nr 21, poz. 112 ze zm.), wniósł protest przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przeprowadzonych w dniu 25 maja 2014 r. – ze względu na „naruszenie ciszy wyborczej przez niealfabetyczne ułożenie list kandydatów, które w ten sposób sugerowały wyborcom, na kogo głosować, co było manipulowaniem wynikami wyborów”. W oparciu o ten zarzut wniósł o stwierdzenie nieważności wyborów do Parlamentu Europejskiego i powtórzenie ich z listami kandydatów ułożonymi alfabetycznie.W odpowiedzi na protest Państwowa Komisja Wyborcza wskazała, że zgodnie z art. 212 § 1 w związku z art. 338 Kodeksu wyborczego, zgłoszenie listy kandydatów powinno zawierać nazwisko, imię (imiona), zawód i miejsce zamieszkania każdego z kandydatów, zaś ich nazwiska umieszcza się na liście w kolejności ustalonej przez komitet wyborczy.
Tak więc ustalenie list kandydatów zgłaszanych w wyborach do Parlamentu Europejskiego jest wewnętrzną sprawą komitetu wyborczego. PKW jednocześnie zauważyła, że zgodnie z art. 82 Kodeksu wyborczego protest przeciwko ważności wyborów może być wniesiony z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom lub naruszenia przepisów Kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów. Wnoszący protest nie sformułował w nim zarzutów tego rodzaju, stąd powinien pozostać on bez dalszego biegu.Prokurator Generalny w odpowiedzi na protest wniósł o wydanie postanowienia wyrażającego opinię, że zarzuty protestu są bezzasadne.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie. Zasady i tryb przeprowadzania wyborów do Parlamentu Europejskiego oraz warunki ważności tych wyborów określa ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy. Zasady te zostały zawarte w przepisach ogólnych art. 82 i art. 83 zamieszczonych w rozdziale 10 działu I Kodeksu wyborczego oraz - w odniesieniu do wyborów do Parlamentu Europejskiego w przepisach szczególnych art. 241 - 243 zamieszczonych w rozdziale 8 działu III tego aktu, do których art. 336 ustawy odsyła w kwestii protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego.
W świetle art. 82 § 2 - 5 Kodeksu wyborczego prawo wniesienia protestu przysługuje wyborcom, których nazwiska są umieszczone w spisie wyborców w jednym z obwodów głosowania oraz przewodniczącemu właściwej komisji wyborczej i pełnomocnikowi wyborczemu. Sam protest wyborczy zdefiniowany zaś został w art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego jako protest przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby. Takie określenie protestu wyborczego koresponduje z brzmieniem powołanego art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, a jego konsekwencją jest zawarty w punktach 1 i 2 art. 82 § 1 Kodeksu wyborczego katalog zarzutów, na jakich można oprzeć protest.
Są nimi: 1/ dopuszczenie się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalanie wyników głosowania lub wyników wyborów oraz 2/ naruszenie przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalania wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów.Reasumując, przedmiotem protestu wyborczego jest ważność wyborów lub wyboru określonej osoby, a podstawę zakwestionowania tej ważności stanowią czyny przestępcze i delikty wyborcze rzutujące na przebieg głosowania i ustalanie jego wyników lub ustalanie wyników samych wyborów.Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 ustawy).W rozpoznawanej sprawie skarżący podniósł zarzuty, które w świetle obowiązujących przepisów nie mogą stanowić podstawy protestu przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi posła do Parlamentu Europejskiego, a tym samym protest skarżącego nie spełnił warunków, jakim powinien odpowiadać protest wyborczy.W oparciu o powyższe Sąd Najwyższy pozostawił protest bez dalszego biegu (art. 243 § 1 ustawy).